Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Economische en Sociale Raadszaal van de Verenigde Naties

De Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (afgekort ECOSOC, voor Economic and Social Council) is net als de Veiligheidsraad een hoofdorgaan van de Verenigde Naties. Het doel van ECOSOC is de bevordering van samenwerking op economisch, sociaal en humanitair gebied. De ECOSOC is niet permanent in functie maar komt enkele keren per jaar bijeen. Het bestaat uit 54 leden waarvan een derde jaarlijks door de Algemene Vergadering van de VN voor een periode van drie jaar wordt gekozen. De leden zijn direct herkiesbaar, in tegenstelling tot de leden van de VN Veiligheidsraad. Het is gebruikelijk dat de permanente leden van de Veiligheidsraad continu deel uitmaken van ECOSOC en dat de overige leden volgens een bepaalde verdeelsleutel uit alle delen van de wereld afkomstig zijn, maar dit wordt niet door het VN Handvest voorgeschreven. Besluitvorming binnen ECOSOC geschiedt bij gewone meerderheid van stemmen.

Hoewel de ECOSOC zich had kunnen ontwikkelen tot het orgaan waarin het algemene beleid van de VN op het aan de Raad toegewezen arbeidsterrein wordt vormgegeven, is dat niet gebeurd. De functie van ECOSOC is meer een toezichthoudende en coördinerende geworden dan een beleidsvormende. De beleidsvorming vindt plaats in verschillende andere organen waarvan sommige door ECOSOC volgens artikel 68 Hv. ingesteld. Deze organen rapporteren aan de Raad. Enkele van deze ECOSOC-organen zijn de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling en de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.

Het heeft verschillende oorzaken dat ECOSOC nooit is uitgegroeid tot een dominant beleidsvormend orgaan. Ten eerste kozen de ontwikkelingslanden er in veel gevallen voor om hun sociaaleconomische problemen op de agenda van de Algemene Vergadering te zetten waarin zij allen zijn vertegenwoordigd. Deze keuze werd gemaakt omdat ECOSOC als onvoldoende representatief werd gezien. Ten tweede bespreken de rijke landen allerlei vraagstukken van beleidscoördinatie op sociaaleconomisch terrein bij voorkeur in andere, meer informele fora zoals de G8.

ECOSOC is ook het verbindingskanaal met de zogenaamde gespecialiseerde organisaties van de VN. Dit zijn de met de Verenigde Naties gelieerde functionele organisaties. ECOSOC gaat de samenwerkingsovereenkomsten aan tussen deze organisaties en de VN.

Leden[bewerken]

De 54 leden van de Economische en Sociale Raad worden verkozen uit de Algemene Vergadering van de VN. De landen zijn verdeeld in groepen zodat er een gelijkmatige verdeling is van zetels voor de regio's van de wereld. Elk jaar vertrekken er uit elke groep een paar landen, waarvoor dan door de Algemene Vergadering nieuwe landen worden verkozen. De landen (met daarachter het jaar waarop ze uit de raad vertrekken) zijn:

Afrikaanse landen (14) Aziatische landen (11) Oost-Europese landen (6) Amerikaanse landen (10) West-Europese landen & Andere staten (13)
Vlag van Kameroen Kameroen (2010) Vlag van Bangladesh Bangladesh (2012) Vlag van Estland Estland (2011) Vlag van Argentinië Argentinië (2012) Vlag van Australië Australië (2010)
Vlag van Comoren Comoren (2012) Vlag van China China (2010) Vlag van Moldavië Moldavië (2010) Vlag van Bahama's Bahama's (2012) Vlag van België België (2012)
Vlag van Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville (2010) Vlag van India India (2011) Vlag van Polen Polen (2010) Vlag van Brazilië Brazilië (2010) Vlag van Canada Canada (2012)
Vlag van Kaapverdië Kaapverdië (2011) Vlag van Irak Irak (2012) Vlag van Rusland Rusland (2010) Vlag van Chili Chili (2012) Vlag van Finland Finland (2010)
Vlag van Egypte Egypte (2012) Vlag van Japan Japan (2011) Vlag van Slowakije Slowakije (2012) Vlag van Guatemala Guatemala (2011) Vlag van Frankrijk Frankrijk (2011)
Vlag van Ghana Ghana (2012) Vlag van Maleisië Maleisië (2010) Vlag van Oekraïne Oekraïne (2012) Vlag van Peru Peru (2011) Vlag van Duitsland Duitsland (2011)
Vlag van Madagaskar Madagaskar (2012) Vlag van Guam Guam (2011) Vlag van Saint Kitts en Nevis Saint Kitts en Nevis (2011) Vlag van Italië Italië (2012)
Vlag van Mauritius Mauritius (2011) Vlag van Pakistan Pakistan (2010) Vlag van Saint Lucia Saint Lucia (2010) Vlag van Liechtenstein Liechtenstein (2011)
Vlag van Marokko Marokko (2011) Vlag van Filipijnen Filipijnen (2012) Vlag van Uruguay Uruguay (2010) Vlag van Malta Malta (2011)
Vlag van Martinique Martinique (2010) Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea (2010) Vlag van Venezuela Venezuela (2011) Vlag van Noorwegen Noorwegen (2010)
Vlag van Namibië Namibië (2011) Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië (2011) Vlag van Turkije Turkije (2011)
Vlag van Nigeria Nigeria (2010) Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk (2010)
Vlag van Rwanda Rwanda (2012) Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten (2012)
Vlag van Zambia Zambia (2012)

Ook zijn er verschillende organisaties, zoals THIMUN die de observer status hebben. Dat houdt in dat ze mogen spreken tijdens vergaderingen, maar geen stemrecht hebben.

Externe links[bewerken]