Groep van Acht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
G8-landen

De Groep van Acht of G8 (Eng. Group of Eight) is een intergouvernementeel forum van acht vooraanstaande industriële staten. In 1975 werd de G6 opgericht, welke vanaf 1978 als G7 door het leven gaat. Vanaf 1998 bestaat ook de G8, dit is de G7 met Rusland. Sinds 18 maart 2014 is het weer de G7 na het schorsen van Rusland. De G8 houdt jaarlijks een bijeenkomst waar economische en politieke zaken besproken worden.

De G8 is vooral gericht op economische en financiële onderwerpen. Maar de afgelopen jaren is er ook steeds meer aandacht voor politieke en veiligheidsproblemen en komen ook milieuthema's aan bod. De G8-landen verenigen de economisch sterkste staten en hebben daardoor een grote invloed op de gang van zaken.

Leden[bewerken]

Groepsfoto van de staatsleiders van de G8-landen tijdens de conferentie in Duitsland in 2007.

De G-groep begon in 1975 als G6, een informele bijeenkomst van de leiders van de zes belangrijkste industriestaten. De groep omvatte het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan en de Verenigde Staten. De G7 werd gevormd toen Canada in 1976 lid werd. Vanaf 1998 zijn er regelmatige bijeenkomsten met Rusland, waarmee de G8 een feit werd. De G8 vervangt echter niet de G7. Vooral sinds het begin van de kredietcrisis in 2007 en de Europese staatsschuldencrisis vanaf 2010 hebben de G7-landen weer regelmatig overleg zonder Rusland.

Sinds 1977 wordt ook de Europese Unie uitgenodigd, waardoor men soms al wel over de G9 spreekt. De nieuwe industriemachten China, India en Brazilië nemen op beperkte schaal ook deel aan het overleg.

Op 18 maart 2014 is Rusland geschorst uit de G8 vanwege de situatie op de Krim.

Jaarlijkse bijeenkomsten[bewerken]

In de onderstaande tabel wordt een overzicht gegeven van de topconferenties van de G7 (eerst G6) en de G8 die jaarlijks worden georganiseerd. Het voorzitterschap wordt jaarlijks toegekend aan één van de lidstaten. Het land dat het voorzitterschap bekleedt wordt belast met de organisatie van de conferentie en levert de gastheer of gastvrouw voor het gebeuren. De cijfers in de eerste kolom verwijzen verder naar artikelen met bijkomende informatie over de specifieke conferenties.

Datum Gastland Gastheer/gastvrouw Locatie van de conferentie Website
1e 15 tot 17 november 1975 Vlag van Frankrijk Frankrijk Valéry Giscard d'Estaing Kasteel van Rambouillet
2e 27 en 28 juni 1976 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Gerald R. Ford San Juan, Puerto Rico
3e 7 en 8 mei 1977 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk James Callaghan Londen
4e 16 en 17 juli 1978 Vlag van Duitsland Duitsland Helmut Schmidt Bonn
5e 28 en 29 juni 1979 Vlag van Japan Japan Masayoshi Ōhira Tokio
6e 22 en 23 juni 1980 Vlag van Italië Italië Francesco Cossiga Venetië
7e 20 en 21 juli 1981 Vlag van Canada Canada Pierre Trudeau Montebello, Quebec
8e 4 tot 6 juni 1982 Vlag van Frankrijk Frankrijk François Mitterrand Versailles
9e 28 tot 30 mei 1983 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Ronald Reagan Williamsburg, Virginia
10e 7 tot 9 juni 1984 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Margaret Thatcher Londen
11e 2 tot 4 mei 1985 Vlag van Duitsland Duitsland Helmut Kohl Bonn
12e 4 tot 6 mei 1986 Vlag van Japan Japan Yasuhiro Nakasone Tokio
13e 8 tot 10 juni 1987 Vlag van Italië Italië Amintore Fanfani Venetië
14e 19 tot 21 juni 1988 Vlag van Canada Canada Brian Mulroney Toronto
15e 14 tot 16 juli 1989 Vlag van Frankrijk Frankrijk François Mitterrand Grande Arche, Parijs
16e 9 tot 11 juli 1990 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten George H.W. Bush Houston, Texas
17e 15 tot 17 juli 1991 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk John Major Londen
18e 6 tot 8 juli 1992 Vlag van Duitsland Duitsland Helmut Kohl München
19e 7 tot 9 juli 1993 Vlag van Japan Japan Kiichi Miyazawa Tokio
20e 8 tot 10 juli 1994 Vlag van Italië Italië Silvio Berlusconi Napels
21e 15 tot 17 juni 1995 Vlag van Canada Canada Jean Chrétien Halifax, Nova Scotia
- 19 en 20 april 1996
(Speciale conferentie over nucleaire veiligheid)
Vlag van Rusland Rusland Boris Jeltsin Moskou
22e 27 tot 29 juni 1996 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jacques Chirac Lyon
23e 20 tot 22 juni 1997 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Bill Clinton Denver, Colorado website
24e 15 tot 17 mei 1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Tony Blair Birmingham website (via archive.org)
25e 18 tot 20 juni 1999 Vlag van Duitsland Duitsland Gerhard Schröder Keulen
26e 21 tot 23 juli 2000 Vlag van Japan Japan Yoshiro Mori Nago, Okinawa

website

27e 20 tot 22 juli 2001 Vlag van Italië Italië Silvio Berlusconi Genua

website

28e 26 en 27 juni 2002 Vlag van Canada Canada Jean Chrétien Kananaskis, Alberta website
29th 2 en 3 juni 2003 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jacques Chirac Évian-les-Bains website
30e 8 tot 10 juni 2004 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten George W. Bush Sea Island website
31e 6 tot 8 juli 2005 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Tony Blair Gleneagles, Schotland website
32e 15 tot 17 juli 2006 Vlag van Rusland Rusland Vladimir Poetin Strelna, Sint-Petersburg website
33e 6 tot 8 juni 2007 Vlag van Duitsland Duitsland Angela Merkel Heiligendamm,
Mecklenburg-Voor-Pommeren
website
34e 7 tot 9 juli 2008 Vlag van Japan Japan Toyako, Hokkaido Website
35e 7 tot 10 juli 2009 Vlag van Italië Italië Silvio Berlusconi L'Aquila Website
36e 2010 Vlag van Canada Canada Edmonton
37e 26 mei tot 27 mei 2011 Vlag van Frankrijk Frankrijk Nicolas Sarkozy Deauville
38e 2012 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Harrisburg, Pennsylvania
39e 17 juni tot 18 juni 2013 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk David Cameron Enniskillen Website
40e 2014 Vlag van België België Herman Van Rompuy Brussel
41e 2015 Vlag van Duitsland Duitsland
42e 2016 Vlag van Japan Japan
43e 2017 Vlag van Italië Italië
44e 2018 Vlag van Canada Canada

Kritiek[bewerken]

Protest bij de G8-top in Schotland, 2005.

De G8 is mikpunt van felle kritiek uit andersglobalistische hoek. De G8, die achter gesloten deuren bijeenkomt, zou ondemocratisch zijn: ze neemt beslissingen met wereldwijde economische gevolgen, terwijl de deelnemende staten slechts een minderheid van de wereldbevolking vertegenwoordigen. De bijeenkomsten worden vaak vergezeld van andersglobalistische demonstraties, zoals ook tijdens de G8-top van 2005.

Zie ook[bewerken]