Eerste feministische golf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Affiche van de Nederlandse Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht dat het vrouwenkiesrecht propageert.

De Eerste Feministische Golf was de periode van 1870 tot 1920 waarin de vrouwenemancipatie in de eerste plaats gericht was op het verwerven van vrouwenkiesrecht. Een andere doelstelling was de toelating tot het universitair onderwijs.

Nederland[bewerken]

In Nederland moeten we hierbij de naam van Aletta Jacobs noemen, zij was de eerste vrouwelijke arts na haar studie aan de Rijksuniversiteit van Groningen en vestigde zich als huisarts in 1879. In 1883 eiste zij het kiesrecht, aangezien zij aan de wettelijke bepalingen en belastingverplichtingen voldeed, maar dit werd haar zelfs door de Hoge Raad geweigerd.

Uiteindelijk behaalde deze stroming wel succes: vanaf 1917 konden vrouwen tot volksvertegenwoordiger worden gekozen en in 1919 kregen alle Nederlandse vrouwen boven de 23 jaar ook het actief kiesrecht. In 1919 werd Suze Groeneweg voor de SDAP in de Tweede Kamer verkozen.

Een hoogtepunt kan verder de Wereldvrouwententoonstelling van 1898 in Den Haag genoemd worden. De tentoonstelling, die het leven en de arbeid van vrouwen verbeeldde, trok in een half jaar tijd 100.000 bezoekers.

De Eerste feministische golf werd gehinderd door het fatsoen, dat vrouwen, meer dan mannen, maatschappelijk op hun plaats hield, en door opvattingen in kerkelijke kringen over de rol van de vrouw, en in de psychologie, waar de theorieën ook uitgingen van een traditioneel vrouwenbeeld.

De Eerste feministische golf werd in de jaren zestig gevolgd door de Tweede feministische golf.

Zie ook[bewerken]