Sénat (Frankrijk)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Senaat (Frans: le Sénat) is het hogerhuis van het Franse parlement. Ook tijdens het Consulaat (1799-1804) was er een Senaat.
Inhoud |
[bewerk] Samenstelling
De Franse Senaat bestond tot september 2004 uit 321 senatoren die voor een periode van negen jaar waren gekozen. Sindsdien is het ambtstermijn van de senatoren verkort tot zes jaar. Tot en met 2010 zal het aantal senatoren gaan toenemen, gezien de veranderende demografische verhoudingen, tot 346 senatoren.
De senatoren worden trapsgewijs gekozen ("getrapte verkiezingen").
Ongeveer 150.000 representanten van de lokale Franse overheden en leden van de Franse Nationale Vergadering (Assemblée nationale). Dit systeem is vooral bevorderlijk voor het platteland. Men ziet dit als een verklaring dat de Senaat sinds de instelling van de Vijfde Franse Republiek (1958) altijd conservatief is gebleven.
In de traditie van de Franse revolutie zitten de leden van de "rechtse" partijen, gezien van de zetel van de voorzitter, rechts en de leden van de "linkse" partijen links.
Er hebben ook afgevaardigden van de Franse overzeese gebiedsdelen zitting in de Senaat. Ook 12 in het buitenland levende Fransen hebben zitting in de Senaat.
[bewerk] Macht van de Sénat
Volgens de Franse grondwet heeft de Senaat bijna net zoveel macht als de Franse Nationale Vergadering. Beide kamers van het parlement moeten een wet goedkeuren alvorens deze van kracht kan gaan. Wanneer één van de kamers een wet verwerpt of terugzendt naar de regering, moet de hele procedure om een wet te maken, weer opnieuw beginnen. Uiteindelijk kan de regering er, na een ingewikkelde procedure, voor kiezen om een wetsvoorstel alleen aan de Nationale Vergadering voor te leggen. Dit gebeurt echter zelden.
De Senaat controleert de regering, maar kan haar niet ten val brengen. In dat opzicht is zijn macht beperkter dan die van de Assemblée.
Ook de Senaat heeft het recht van enquête. Hij maakt daarvan regelmatig gebruik en heeft zo aanzienlijke misstanden aan het licht gebracht.
De machtigste persoon in de Senaat is de voorzitter. Volgens de Franse grondwet is de Senaatsvoorzitter interim-president van de republiek, wanneer de post van president tussentijds vacant komt. Dit is gebeurd in 1969 en 1974. Beide keren was het Alain Poher die tijdelijk het Elysee betrok.
[bewerk] Benamingen van de Sénat
| Benaming | Nederlandse vertaling | tijdvlak |
|---|---|---|
| Conseil des Anciens | Raad van Oudsten | Thermidoriaanse reactie (1795-1799) |
| Sénat Conservateur | Conservatieve Senaat | Consulaat en Eerste Franse Keizerrijk (1799-1814) |
| Chambre des Pairs | Kamer van Pairs | Restauratie en Juli-monarchie (1814-1848) |
| Sénat | Senaat | Tweede Franse Keizerrijk en Derde Franse Republiek (1851-1940) |
| Conseil de la République | Raad van de Republiek | Vierde Franse Republiek (1946-1958) |
| Sénat | Senaat | Vijfde Franse Republiek (1958-heden) |
[bewerk] Huisvesting
De Senaat is gehuisvestigd in het Palais du Luxembourg, in het VIe Arrondissement van Parijs. Het Palais du Luxembourg wordt bewaakt door de Republikeinse Garde. De tuinen, Jardin du Luxembourg, van het Palais du Luxembourg zijn opengesteld voor het publiek.
[bewerk] Senaatsvoorzitters sinds 1958
 Zie Lijst van voorzitters van de Franse Senaat voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
- Gaston Monnerville - 1958-1968
- Alain Poher - 1968-1992
- René Monory - 1992-1998
- Christian Poncelet - 1998-heden
[bewerk] Zie ook:
[bewerk] Externe link:
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Sénat français op Wikimedia Commons. |
