Friedrich Wilhelm Mengelberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Beelden door F.W. Mengelberg boven de ingang van het voormalig St. Joannes de Deo mannenziekenhuis, thans deel van het conservatorium van Utrecht aan de Mariaplaats, uit 1896.

Friedrich Wilhelm Mengelberg (Keulen, 18 oktober 1837 - Utrecht, 6 februari 1919) was een Duits-Nederlands beeldhouwer.

[bewerken] Levensloop

Mengelberg was een zoon van Johann Mengelberg en Catharina Leiniger. Hij huwde op 18 oktober 1866 met Wilhelmina Schrattenholz. Uit dit huwelijk werden minstens veertien kinderen geboren, onder wie de latere dirigent Willem Mengelberg (1871-1951).

Mengelberg begon zijn opleiding in Keulen op de Mengelbergsche Zeichenschule (opgericht door zijn grootvader) en bij de beeldhouwer Christoph Stephann. Na zijn opleiding begon hij een atelier. Na ook enkele jaren in Aken te hebben gewoond, verhuisde hij in 1872 naar Utrecht, waar hij het neogotisch interieur vervaardigde voor de Sint-Catharinakathedraal.

Het huis waarin Mengelberg woonde werd gebouwd naar ontwerp van Alfred Tepe, die net als hij lid was van het St. Bernulphusgilde.

Het atelier Mengelberg, waarin steeds meer kunstenaars kwamen te werken (eind 19e eeuw meer dan dertig), produceerde vooral interieur voor kerken: kansels, hoogaltaren, biechtstoelen, communiebanken en kruiswegstaties.

[bewerken] Enkele kerken met interieur uit atelier Mengelberg

[bewerken] Externe link

• Biografie in het Biografisch Woordenboek van Nederland