Noach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Noach laat een duif los (Mozaïek)

Noach (Rust of Vertroosting. Hebreeuws: נוֹחַ (Noah, Noë), Arabisch: نوح (Nuh, Noeh)) is een mythisch persoon in de Tenach, de Bijbel en de Koran. In Genesis 6 tot en met 9 wordt over hem verteld. Volgens de pseudo wetenschappelijke Bijbelse tijdlijn zou Noach in 2990 v.Chr. zijn geboren. Toen Noach 600 jaar oud was bouwde hij de ark en vond de Zondvloed plaats (volgens dezelfde bron in 2390 v.Chr.). Het verhaal van Noach en de zondvloed vertoont sterke overeenkomsten met de Gilgamesj-epos, één van de oudste literaire werken van de mens. Mythische verhalen over een zondvloed komen veelvuldig voor in oude teksten in hetzelfde gebied. Dergelijke grootschalige overstromingen zijn waarschijnlijk gebaseerd op geologische catastrofen, zoals de mega-tsunami die veroorzaakt werd door de Burckle inslag of door extreme overstromingen van de Zwarte Zee aan het einde van één van de ijstijden.

Noach in de Bijbel[bewerken]

De drie zonen van Noach (illustratie uit 1904)

Volgens het verhaal over de zondvloed in het boek Genesis, is Noach de stamvader van alle huidige mensen, omdat hij met zijn vrouw en zijn zonen Sem, Cham en Jafet met hun vrouwen als enige de vloed overleefde.[1]

Bouw van de ark[bewerken]

In de Bijbel wordt verteld hoe God aan Noach de opdracht gaf een ark te bouwen. Er zou een grote vloed komen die alle leven zou vernietigen, omdat er groot onrecht en ongeloof onder de mensen was ontstaan. In de dagen van Noach waren er engelen naar de aarde gekomen om betrekkingen te hebben met de aardse vrouwen. Hun nakomelingen, de Nephilim, waren reuzen die de toestanden op aarde nog verergerden.[2] Het verslag zegt dat God spijt (Hebreeuws: na·cham′) had dat hij de mensen had gemaakt. Dit duidt niet op dat God een fout had gemaakt door de mens te scheppen, maar meer een verandering in zijn handelwijze ten opzichte van de mensen op aarde.[3]

Van elke reine diersoort moest Noach zeven mannetjes en vrouwtjes - en van elke onreine diersoort één mannetje en één vrouwtje meenemen aan boord van de ark. De ark was 300 el lang (133,5 meter), 50 el breed (22,3 meter), 30 el hoog (13,4 meter), telde drie verdiepingen en was gebouwd van hout. Van binnen en van buiten was de ark met pek bestreken.[4]

Joodse afbeelding van Noach in zijn ark
De berg Ararat

De zondvloed[bewerken]

Toen de bouw van de ark was voltooid, gingen Noach, zijn vrouw, zijn zonen en hun vrouwen, aan boord en sloot God de deur van de ark. Daarna begon het veertig dagen en veertig nachten zeer hevig te regenen en ontstond er een grote vloed die alles vernietigde. Alles wat leefde kwam om, behalve Noach en zijn familie, en de dieren die bij hen in de ark waren. Honderdvijftig dagen lang werd de aarde door water bedekt. Toen begon het water te zakken en kwam de ark op de berg Ararat vast te zitten. Langzaam aan werden ook de toppen van andere bergen zichtbaar.[5]

Na veertig dagen zond Noach er een raaf op uit om de omgeving te verkennen, maar deze bleef rondvliegen tot de aarde droog was. Vervolgens liet hij een duif los. De duif keerde echter terug omdat ze geen plek kon vinden om neer te strijken. Na zeven dagen liet Noach de duif opnieuw los. Tegen de avond kwam deze weer terug, maar dit keer met een jong olijfblad in de snavel. Zo wist Noach dat het water al behoorlijk gedaald moest zijn. Nog eens zeven dagen later liet hij de duif voor een derde maal los en ditmaal keerde deze niet terug.[6]

Na het verlaten van de ark die was gestrand in het gebergte Ararat. bracht Noach een offer aan God. God beloofde Noach dat Hij de aarde en al wat er op leefde niet meer door water zou vernietigen, en sloot een verbond met hem. Als teken van Gods verbond met Noach zou voortaan de regenboog verschijnen. Als deze aan de hemel verscheen zou God zich het verbond herinneren dat Hij met Noach had gesloten.[7]

De verspreiding van de nakomelingen van Sem, Cham en Jafet (kaart uit het Historical Textbook and Atlas of Biblical Geography, 1854)

Verspreiding van Noachs nageslacht[bewerken]

God gaf Noach en de zijnen de opdracht vruchtbaar te zijn en de aarde weer te bevolken. Van de drie zonen van Noach zouden alle latere mensen afstammen.[8] Van Sem zouden de Semieten (later hoofdzakelijk de Joden, Arabieren en Arameeërs ), van Cham de Chamieten (later de mensen in Afrika en in Kanaän) en van Jafet de Jafetieten (later de mensen in Europa) afstammen.

De dronkenschap van Noach, door Giovanni Bellini.

Vervloeking van Kanaän[bewerken]

Verder vermeldt het verhaal dat Noach na de vloed landbouwer werd en een wijngaard begon. Bij de eerste wijnoogst dronk hij te veel en ging in beschonken staat ontkleed in zijn tent liggen. Zijn zoon Cham ontdekte dit en vertelde het aan Sem en Jafet opdat ook zij naar hun naakte vader zouden komen kijken. Dezen echter bedekten, zonder te kijken, respectvol Noachs naaktheid met een mantel. Hierop worden Kanaän, de zoon van Cham, en al zijn nakomelingen door Noach vervloekt.[9] Sem en Jafet worden vervolgens gezegend.[10]

Latere vermeldingen[bewerken]

In de Hebreeuwse Bijbel maken Jesaja en Ezechiël melding van Noach.[11]

Jezus maakt melding van hem in zijn rede op de Olijfberg:

37 Zoals de dagen van Noach waren, zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn.
38 Want zoals ze bezig waren in de dagen voor de zondvloed met eten, drinken, trouwen en ten huwelijk geven, tot aan de dag waarop Noach de ark binnenging,
39 en het niet merkten, totdat de zondvloed kwam en hen allen wegnam, zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn.[12]

Verder noemt de apostel Petrus hem in zijn beide brieven,[13] en rekent Paulus hem tot de geloofshelden.[14]

Noach in de Koran[bewerken]

Islamitische afbeelding van Noach
1rightarrow blue.svg Zie Nuh (profeet) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de Koran wordt Noach 43 keer in verschillende soera's genoemd. Ook een soera is naar hem vernoemd, soera Noach. In de Koran is het thema van Noach, dat in een aantal soera's terugkeert, dat het volk van Noach werd vernietigd, omdat het Noach's boodschap verwierp.

De Koran geeft geen historisch relaas van de gehele zondvloed. De passages in de Koran hebben parallellen met die in het Bijbelboek Genesis en de islamitische traditie accepteert daarbij ook aanvullende gegevens uit de Thora[15]. Volgens de Tenach overleven Noach, zijn vrouw en zijn drie zoons met hun vrouwen, maar in de Koran worden geen zoons genoemd, een ongenoemde zoon verdrinkt en ook Noachs vrouw overleeft de ramp niet. Daarentegen gaan 'enkele gelovigen' mee in de ark. Wel stemt de Koran met de Tenach overeen in de leeftijd die Noach bereikte.

  • Soera Hud 40 maakt gewag van kokend water, net zoals een joodse overlevering dat doet[16]
  • De ark komt volgens soera Hud 44 terecht op Al-Djoedie, volgens Genesis op Ararat.
  • Soera De Verbodenverklaring stelt dat de vrouw van Noach ongelovig is, terwijl Genesis daar niet over spreekt.

Vernoemd[bewerken]

Op de planeet Mars is een oude hoogvlakte op het zuidelijk halfrond vernoemd naar Noach: Noachis Terra (Land van Noach).

Noë wordt ook gebruikt in een spreekwoord die luidt: 'Nog met Noë in de ark geweest zijn.' Dit betekent dat iets of iemand heel ouderwets is.

Zie ook[bewerken]

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Noach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sem
 
Jafet
 
Cham
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kus
 
Misraïm
 
Put
 
Kanaän
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludieten
Anamieten
Lehabieten
Naftuchieten
Patrusieten
Kasluchieten–Filistijnen
Kretenzers
 
Sidon
Chet
Jebusieten
Amorieten
Girgasieten
Chiwwieten
Arkieten
Sinieten
Arwadieten
Semarieten
Hamatieten
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Saba Chawila Sabta Rama Sabtecha Nimrod
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Seba Dedan
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gomer Magog Madai Javan Tubal Mesech Tiras
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Askenaz Rifat Togarma
 
Elisa Tarsis Kittiërs Dodanieten
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elam
 
Assur
 
Arpachshad
 
Lud
 
Aram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Selach
 
 
 
 
 
Us Chul Geter Mas
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eber
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Peleg
 
Joktan
 
 
 
 
Almodad Selef Chasarmawet Jerach Hadoram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rehu
 
 
 
Uzal Dikla Obal Abimaël Seba Ofir Chawila Jobab
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Serug
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nahor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Haran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Terach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lot
 
Jiska
 
Milka
 
Nachor
 
Reüma
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hagar
 
 
Sara
 
Abraham
 
Ketura
 
 
 
Moab - Moabieten
 
Ben-Ammi - Ammonieten
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zimran Joksan Medan
 
 
 
Us Buz Kemuël Kesed
 
 
Tebach
 
 
Gacham
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Midjan Jisbak Suach
 
 
Chazo Pildas Jidlaf Betuël
 
Tachas
 
Maächa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ismaël
 
 
Isaak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rebekka
 
Laban
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Esau
 
 
 
 
Jakob
 
 
Rachel
 
 
 
 
Lea
 
 
 
 
 
 

Bronnen, noten en referenties

  1. Genesis 5:32
  2. Genesis 6:1-8
  3. M’Clintock en Strong: 'Cyclopædia' (1894, Deel VIII, blz. 1042): „Van God zelf wordt gezegd dat hij berouw heeft [na·cham′, spijt gevoelen]; maar dit kan alleen opgevat worden in de zin van een verandering in zijn handelwijze ten aanzien van zijn schepselen, hetzij door hun goed te doen of door kwaad over hen te brengen — een verandering in Gods handelwijze die berust op een verandering in zijn schepselen; en derhalve wordt in menselijke termen van God gezegd dat hij berouw heeft”
  4. Genesis 6:15-22
  5. Genesis 7:11-8:5
  6. Genesis 8:6-12
  7. Genesis 8:13-9:17
  8. Genesis 9:18, 19
  9. voetnoot in de Rotherham-bijbelvertaling: „Ongetwijfeld Kanaän, niet Cham: Sem en Jafeth worden vanwege hun piëteit gezegend; Kanaän wordt wegens een niet nader genoemde schandelijkheid vervloekt; Cham wordt vanwege zijn verzuim genegeerd.”
  10. Genesis 9:20-27
  11. Jesaja 54:9; Ezechiël 14:14, 20
  12. Matteus 24:37-39, Herziene Statenvertaling
  13. 1 Petrus 3:20, 21; 2 Petrus 2:5, 6; 3:5-7
  14. Hebreeën 11:7
  15. Geschiedenis van de Profeten, Ibn Kathir, Nederlandse vertaling M. Oktem, Uitgeverij Noer, 2006, blz. 58
  16. De Koran, in de vertaling van prof. dr. J.H. Kramer, bewerkt door drs. A. Jaber en dr. J.J.G Jansen, uitgeverij de Arbeiderspers, 2003, blz. 177, noot 2, ISBN 90 295 2550 9

Externe links