Openbare weg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een openbare weg is een weg waar iedereen, altijd gebruik van mag maken.

De eigenaar van een eigen weg, kan ook vrije toegang tot die weg geven. Voorbeelden hiervan zijn de paden in bossen. Men spreekt dan van wegen met een openbaar karakter. De wegenwet regelt wanneer een weg openbaar is. De openbaarheid van wegen wordt vastgelegd in de wegenlegger die op grond van de wegenwet door een gemeente opgesteld wordt.

Nederland[bewerken]

In Nederland worden de meeste openbare wegen beheerd door de overheid, zijnde het Rijk, de provincie, de gemeente of het waterschap. Ook kan een particulier of een bedrijf een openbare weg in beheer hebben. Een voorbeeld is de Westerscheldetunnel. Dit is een openbare weg, hoewel deze wordt beheerd door de NV Westerscheldetunnel.

Op de openbare wegen is de landelijke verkeersregelgeving (in Nederland Wegenverkeerswet 1994 en het Reglement verkeersregels en verkeerstekens) van toepassing.

In Nederland is er in totaal 132.397 km aan openbare wegen (2003) die door de overheid wordt beheerd. Daarvan is:

Openbaarheid in Nederland[bewerken]

De openbaarheid van een weg is in Nederland geregeld in de wegenwet die in 1930 vastgesteld is:

Nederlandse Wet
Wet(boek): Wegenwet
Artikel: 4
Omschrijving:

1.Een weg is openbaar:

I. wanneer hij, na het tijdstip van dertig jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest;
II. wanneer hij, na het tijdstip van tien jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende tien achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest en tevens gedurende dien tijd is onderhouden door het Rijk, eene provincie, eene gemeente of een waterschap;
III. wanneer de rechthebbende daaraan de bestemming van openbaren weg heeft gegeven.

2.Het onder I en II bepaalde lijdt uitzondering wanneer, loopende den termijn van dertig of van tien jaren, gedurende een tijdvak van ten minste een jaar duidelijk ter plaatse is kenbaar gemaakt, dat de weg slechts ter bede voor een ieder toegankelijk is.
3.Dit kenbaar maken kan geschieden door het stellen van opschriften als: eigen weg, particuliere weg, private weg en soortgelijke, of door andere kenteekenen.

Nederlandse Wet
Wet(boek): Wegenwet
Artikel: 7
Omschrijving:

Een weg heeft opgehouden openbaar te zijn:
I. wanneer hij gedurende dertig achtereenvolgende jaren niet voor een ieder toegankelijk is geweest;
II. wanneer hij door het bevoegd gezag aan het openbaar verkeer is onttrokken.

Externe link[bewerken]

België[bewerken]

In België worden wegen onder andere beheerd door de gewesten, provincies en de gemeenten.

Zie ook[bewerken]