Particratie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een particratie is een politiek systeem waarin de politieke partijen de macht hebben.

De meeste democratische landen zijn representatieve democratieën: in tegenstelling tot een directe democratie zijn het niet de burgers zelf die politieke besluiten nemen, maar door de bevolking gekozen vertegenwoordigers. Wanneer de macht van de verschillende partijen waartoe die vertegenwoordigers behoren sterk toeneemt, spreekt men van een particratie. De invloed van de partijvoorzitter en het partijbureau wegen dan zwaarder door dan die van de verkozenen onderling. Dit kan voornamelijk tot uiting komen in de partijdiscipline, waarbij in de praktijk alle verkozenen die behoren tot eenzelfde partij in het parlement over alle onderwerpen unaniem stemmen.

Er wordt veel kritiek geuit op de particratie. Tegenstanders verwijten het systeem een gebrek aan transparantie en een focus op het verdelen van verkozen plaatsen die de burger doen vervreemden van de politiek[1], een inbreuk op de scheiding der machten en een evolutie naar postdemocratie of zelfs oligarchie.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties