Semipresidentieel systeem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart met regeringsvorm per land. Landen met een semi-presidentieel systeem in het geel.

Het semipresidentieel systeem is een regeringsvorm waarbij de president en de minister-president van een land beide actief participeren in het dagelijks bestuur van de staat. In dit systeem dient de regering (minister-president en ministers) verantwoording af te leggen aan de volksvertegenwoordiging en kan zij ook vallen, bijvoorbeeld door een motie van wantrouwen.

Een semipresidentieel systeem onderscheidt zich van van een parlementaire republiek, zoals Duitsland, waarbij het verkozen staatshoofd een hoofdzakelijk ceremoniële functie heeft, en van het presidentieel systeem, zoals de Verenigde Staten, waar de regering geen verantwoording dient af te leggen aan het parlement.

De term werd voor het eerst gebruikt in 1978 door politicoloog Maurice Duverger in een beschrijving van de Vijfde Franse Republiek.[1]

Voorbeelden van landen met een semipresidentieel systeem zijn Frankrijk, Rusland, Egypte, Pakistan, Haïti, Sri Lanka en de Democratische Republiek Congo.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Horst Bahro, Bernhard H. Bayerlein, and Ernst Veser. Duverger's concept: Semi-presidential government revisited. European Journal of Political Research. Volume 34, Number 2 / October, 1998.