Pastoraal bezoek van paus Johannes Paulus II aan Groot-Brittannië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
paus Johannes Paulus II

Het pastoraal bezoek van paus Johannes Paulus II aan Groot-Brittannië vond plaats van 28 mei tot 2 juni 1982. Paus Johannes Paulus II was de eerste paus die Groot-Brittannië bezocht. Het bezoek vond plaats tegen de achtergrond van de Falklandoorlog. Dit conflict tussen het Verenigd Koninkrijk en Argentinië over de Falklandeilanden was even voor het bezoek van de paus uitgebarsten. Even had het erop geleken dat de paus - die geen partij wilde kiezen in het conflict - zijn bezoek om deze reden zou afzeggen. De overredingskracht van de aartsbisschop van Liverpool, Derek Worlock en een inderhaast geplande pauselijke reis naar Argentinië (vrijwel meteen volgend op het pastorale bezoek in Groot-Brittannië), wisten het voorgenomen bezoek te redden. Het was een van de eerste grote buitenlandse reizen van de paus, na de aanslag die een jaar eerder door Mehmet Ali Ağca op zijn leven werd gepleegd. Het bezoek stond in het teken van de zeven sacramenten. Het bezoek betekende daarnaast een mijlpaal in de oecumenische relaties tussen de Katholieke en Anglicaanse Kerk.

Aankomst op Gatwick, mis in de kathedraal van Westminster (de doop)[bewerken]

Paus Johannes Paulus landde om 8 uur 's ochtends op de luchthaven van Gatwick. Hier kuste hij - zoals hij gewoon was te doen - de grond. Hij werd, namens koningin Elizabeth II, welkom geheten door Miles Fitzalan-Howard, zeventiende hertog van Norfolk, en namens de bisschoppen van de Britse kerkprovincie door Basil kardinaal Hume, aartsbisschop van Westminster en Cormac Murphy-O'Connor, bisschop van Arundel en Brighton. In zijn openingswoorden benadrukte de paus dat het pastoraal bezoek al lang geleden was voorbereid. Hij verwees naar de internationale spanningen en naar de delicate situatie van het conflict in het zuiden van de Atlantische Oceaan en riep op tot verzoening.[1]

Hierna vertrok het gezelschap naar Londen, waar de paus voorging in een mis in de kathedraal van Westminster. Hier stond het sacrament van de doop centraal. Aan het einde van zijn preek riep de paus op te bidden voor de slachtoffers van de Falklandoorlog aan beide zijden van het conflict. Ook werden vier volwassenen gedoopt. Na afloop van de mis lunchte de paus bij de aartsbisschop van Westminster. Daarna vond een bezoek plaats aan de koningin op Buckingham Palace. De middag stond in het teken van de ziekenzalving. In Southwark waren voor dat doel vele zieken bijeengebracht in de Kathedraal van St. George. Deze werden door de paus persoonlijk gezalfd. In zijn toespraak verwees de paus naar zijn eigen lijden en benadrukte hij de waardigheid van alle menselijk leven. Opnieuw deed hij een oproep te bidden voor de slachtoffers van de Falklandoorlog.[2] Hierna had de paus nog een ontmoeting met het Britse episcopaat, alvorens te overnachten op de apostolische nuntiatuur in Londen.

Bidden en werken voor verzoening[bewerken]

De tweede dag van het bezoek stond bijna geheel in het teken van de oecumene. In de ochtend had de paus in Roehampton nog een ontmoeting met Britse religieuzen. Deze bijeenkomst werd ook bijgewoond door monialen van de Anglicaanse Kerk. Later die ochtend ging hij - samen met de Anglicaanse aartsbisschop van Canterbury, Robert Runcie - voor in een oecumenische viering in Canterbury. Samen vereerden zij er het Evangelie van Canterbury , dat volgens de overlevering in 597 door Augustinus van Kantelberg uit Rome naar Engeland meegebracht zou zijn. Samen vernieuwden de paus en de aartsbisschop hun doopbeloften. En samen ontstaken zij kaarsen voor martelaren van de moderne tijd. Paus Johannes Paulus ontbrandde een kaars voor de Poolse heilige Maximiliaan Kolbe, de franciscaan die in Auschwitz zijn leven gaf en Runcie stak een kaars aan ter nagedachtenis van de Salvadoraanse aartsbisschop Oscar Romero, die twee jaar eerder aan het altaar van zijn kathedraal in San Salvador was vermoord. De paus riep alle gelovigen op zich te verbinden aan het bidden en werken voor verzoening, en voor kerkelijke eenheid, indachtig wat Jezus, de Verlosser, voor ogen had gestaan.[3] De bijeenkomst werd opgevat als een teken dat paus Johannes Paulus II ernst wilde maken met de oecumenische ambities van het Tweede Vaticaans Concilie.[4] Deze indruk werd nog versterkt door een gezamenlijke verklaring die de paus en de aartsbisschop van Canterbury aan het einde van de bijeenkomst ondertekenden.[5]

's Middags ging de paus in het Wembleystadion voor in een open-luchtmis die door 80.000 gelovigen werd bijgewoond. De mis stond in het teken van Pinksteren en had de vernieuwing van doopbeloften als thema.[6]

Eerste Pinksterdag[bewerken]

Op zondag 30 mei had de paus al om half acht 's ochtends een ontmoeting met de Poolse gemeenschap in Groot-Brittannië. Deze bijeenkomst vond plaats in het stadion van Crystal Palace FC en werd bijgewoond door 28.000 landgenoten van de paus. Hij wees hen op de christelijke wortels van het Poolse volk en op wat succesvolle emigratie mogelijk maakt: te aanvaarden dat Christus de weg, de waarheid en het leven is.[7] Hierna werd de paus per helikopter overgebracht naar Coventry. Daar aangekomen werd hij door een menigte van 350.000 toeschouwers vervoerd naar de kathedraal, waar hij voorging in een mis ter gelegenheid van het Hoogfeest van Pinksteren. Deze mis stond in het teken van het sacrament van het vormsel. Tot de vormelingen sprak hij over de Heilige Geest als het speciale geschenk van Christus aan de gelovigen.[8] Per helikopter ging het gezelschap na de mis naar Liverpool. Daar bezocht de paus eerst de Anglicaanse kathedraal en werd, bij binnenkomst met een staande ovatie begroet.[9] Hij bad er met de kerkgangers het Onze Vader. Daarna ging de paus in de katholieke kathedraal andermaal voor in een mis. Dit maal stond het sacrament van de biecht centraal. Na de mis ontmoette de paus jongeren die zich daartoe op het plein voor de kathedraal hadden opgesteld.

Sacrament van het Priesterschap[bewerken]

Op de ochtend van Tweede Pinksterdag vertrok de paus vanuit de nuntiatuur naar Manchester. Hier had hij eerst een ontmoeting met de Britse opperrabbijn Immanuel Jakobovits. Hierna had in het Heaton Park een openluchtmis plaats die werd bijgewoond door 200.000 man werd bijgewoond. Tijdens deze mis wijdde de paus 12 nieuwe priesters. Voor ongeveer evenveel aanwezigen vierde de paus 's middags de mis in York, op de Knavesmire Racecourse. Hier stond het sacrament van het huwelijk centraal. In zijn preek wees de paus op het belang van het gezin. Vervolgens werden massaal de huwelijkse geloften hernieuwd. Na de mis vertrok de paus uit Engeland, om in Edinburgh, Schotland in het Murrayfield Stadium, een ontmoeting te hebben met jongeren. Hij hield hen voor zich bij het kiezen van het vervolg van hun levenspad te laten inspireren door de Heilige Geest[10] Hierna bracht de helikopter de paus weer terug naar Londen.

Noten[bewerken]

  1. Welcome Ceremony Address of John Paul II
  2. Address of John Paul II at the ceremony of the Anointing of the Sick
  3. Eccumenical Celebration in Canterbury Cathedral Homily of John Paul II
  4. Peter Hebblethwaite, Het Vaticaan. De kleinste grootmacht ter wereld, Ambo, Baarn, 1987, ISBN 90 263 0829 9, p. 155
  5. Common Declaration of pope John Paul II And the Archbishop of Canterbury
  6. Holy Mass for the renewal of the Baptismal Promises Homily of John Paul II
  7. Discorso do Giovanni Paolo II alla comunità Polacca
  8. Holy Mass of Pentecost Homily of John Paul II
  9. Peter Hebblethwaite, op.cit., 155
  10. Address of John Paul II to the young people of Scotland

Literatuur[bewerken]

  • John Fitzsimmons, Visit to Scotland of Pope John Paul II, ISBN 0900243937
  • Peter Jennings, The Pope in Britain: Pope John Paul II British visit, 1982, Londen, Bodley Head, 1982. ISBN 9780370309255

Externe links[bewerken]