Vale (bedrijf)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vale S.A.
Vale's Carajás ijzerertsmijn in Pará, satellietfoto uit 2009 van NASA
Vale's Carajás ijzerertsmijn in Pará, satellietfoto uit 2009 van NASA
Oprichting 1942
Eigenaar Beursgenoteerd
Sleutelfiguren Roger Agnelli, (CEO)
Guilherme Perboyre Cavalcanti (CFO)
Hoofdkantoor Brazilië
Werknemers 115.000
Producten ijzererts
Sector Mijnbouw
Omzet USD 50,1 miljard (2010)
Winst USD 18,7 miljard (2010)
Website (en) Vale website
Portaal  Portaalicoon   Economie

Vale is een Braziliaans mijnbouwconcern uit Rio de Janeiro.

Geschiedenis[bewerken]

De onderneming werd in 1942 als Vale do Rio Doce (= 'Zoet water-vallei') opgericht door toenmalige president Getúlio Vargas ten gevolge van de Washington-akkoorden en leverde tijdens de Tweede Wereldoorlog ijzererts aan de Amerikaanse oorlogsindustrie. Vijfenvijftig jaar later werd Vale do Rio Doce geprivatiseerd waarna in 2007 de naam van het bedrijf werd verkort tot Vale.

Activiteiten[bewerken]

Het bedrijf ontgint, bewerkt en produceert metalen zoals onder meer bauxiet, aluminium, chroom, ijzer, koper en titaan. Veruit het belangrijkste product is ijzererts. Daarnaast produceert het bedrijf kunstmest. Voorts exploiteert Vale mijnen in Brazilië en onder meer in Angola, Argentinië, Australië, Canada, Mongolië en Zuid-Afrika. Het is na Petrobras het op één na grootste bedrijf in Brazilië en 's werelds grootste producent van ijzererts.[1][2]

De Carajás-ijzerertsmijn in Brazilië is de grootste mijn van het bedrijf. In 1984 kwam de eerste van de drie dagbouwmijnen in productie. Tussen 2010 en 2012 werd gemiddeld 105 miljoen ton per jaar gewonnen hetgeen gelijk is aan ongeveer een derde van de totale ijzerertsproductie van Vale. Naar verwachting zijn de mijnen rond 2030 uitgeput, tenzij nieuwe reserves worden aangetroffen.

Valemax carrier Vale Rio de Janeiro bij de haven van Rotterdam

Voor het transport van het ijzererts naar de afnemers beschikt de onderneming over spoorlijnen die de mijnen met de havens verbinden. De grootste ertshavens van Vale zijn de Porto de Tubarão en de Ponta da Madeira. Deze laatste ligt bij São Luís in the noord-Braziliaanse deelstaat Maranhão. Hier werd in 2012 meer dan 100 miljoen ton erts geladen in schepen. Voor het vervoer over zee beschikt Vale over een vloot van 35 Valemax schepen. Dit zijn de grootste bulkcarriers die sinds maart 2011 in de vaart zijn gekomen. Ze zijn 360 meter lang en hebben een draagvermogen van 400.000 DWT. De schepen zijn zo groot en steken 23 meter diep dat niet alle havens geschikt zijn. In de Subic Bay Freeport Zone heeft Vale een drijvend overslagstation aangelegd. De Valemax schepen komen daar vanuit Brazilië aan, na een reis van 10.000 zeemijl, en de lading wordt overgeslagen in kleinere schepen die het erts naar de eindbestemming in Azië brengt. Er zijn ook overslagplaatsen op het land. In Oman bij de haven van Sohar ligt zo'n regionaal distributiepunt. Hier kan per jaar 40 miljoen erts worden overgeslagen en er zijn twee pelletsfabrieken die het erts geschikt maken voor de hoogovens.

Overname Inco[bewerken]

In 2006 betaalde Vale $13,3 miljard om het Canadese nikkelbedrijf Inco over te nemen.[3] Inco was, na het Russische Norilsk Nikkel, de grootste producent van nikkel ter wereld. De overname past in de strategie van Vale om verder buiten Brazilië actief te worden en minder afhankelijk te zijn van ijzererts.[3] Nikkel wordt vooral gebruikt voor roestvaststaal. Het hoofdkantoor van de nieuwe onderneming CVRD Inco blijft in Montreal en de 10.000 werknemers van Inco krijgen een baangarantie voor de eerste drie jaren na de overname.[3] Inco heeft nikkelmijnen in Canada, waaronder een grote nieuwe mijn in Voisey's Bay in Newfoundland, en een meerderheidsbelang in PT Inco in Indonesië.[3]

Begin 2010 werd het concern ook actief in de landbouw door investeringen in kunstmestbedrijven.[2][4]

Vale heeft een notering aan de Bovespa en aan de New York Stock Exchange.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Beijersbergen, P., Brazilië swingt. Effect, 29 maart 2008
  2. a b Potuijt, J., Titanenstrijd om grondstoffen. Effect, 15 maart 2008
  3. a b c d (en) Bloomberg Vale Buys Control of Canadian Nickel Miner Inco, 24 oktober 2006, geraadpleegd op 16 februari 2014
  4. ING Beleggersbericht. BNR Nieuwsradio, 15 februari 2010