1030-1039

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De jaren 1030-1039 (van de christelijke jaartelling) zijn een decennium in de 11e eeuw.

Belangrijke gebeurtenissen[bewerken]

Europa
  • Olaf II (St. Olav) probeert verschillende malen Noorwegen te veroveren maar valt in de Slag bij Stiklestad.
  • Hardeknoet volgt Knoet de Grote op als koning van Engeland, maar zijn buitenechtelijke halfbroer prins Harold betwist hem het recht. Er volgt een periode van verwarring, het Interregnum (tot 1037).
  • Eduard de Belijder tracht tevergeefs op de Engelse troon te komen. Hij verliest daarbij zijn broer Alfred en moet opnieuw naar Normandië vluchten.
  • De Angelsaksische vorst Harold slaagt erin koning van Engeland te worden.
  • De Byzantijnen trachten Sicilië te veroveren, maar de Noormannen en de Longobarden verenigen zich tegen hen.
  • Napels is het laatste hertogdom dat in de handen van de Noormannen valt.
  • Bij de dood van koning Rudolf III van Bourgondië in 1032 breekt een opvolgingsstrijd los tussen keizer Koenraad II, die door de overleden koning als erfgenaam is aangeduid, en Odo II van Blois, de rechtstreekse erfgenaam van Rudolf III. De strijd tussen de twee neven wordt beslecht in het voordeel van de keizer, die het koninkrijk opneemt in het keizerrijk.
  • Met de dood van Hisham III in 1031 houdt het Kalifaat van Cordoba officieel op te bestaan (er wordt geen nieuwe kalief meer aangesteld) en valt het territorium van heel islamitisch Spanje uiteen in 27 kleinere rijkjes: de taifa's. Córdoba zelf wordt een soort republiek met een democratisch tintje.
Midden-Oosten