Amerikaanse presidentsverkiezingen 1840

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Amerikaanse
presidentsverkiezingen van 1840
Datum 3 oktober2 december 1840
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Te verdelen zetels 148 van de 294
kiesmannen nodig
om te winnen
Opkomst 70,2%
Resultaat
Genomineerde William Henry Harrison
Partij Whig Partij
Percentage
Kiesmannen
52,9%
234
Genomineerde Martin Van Buren
Partij Democratische Partij
Percentage
Kiesmannen
46,8%
60
Nieuwe president William Henry Harrison (W)
Vorige president Martin Van Buren (D)
Begin regeerperiode Kabinet-William
Henry Harrison
ElectoralCollege1840.svg
Opvolging verkiezingen
1836     1844
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Verenigde Staten

De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1840 gingen tussen de Democratische kandidaat en zittend president Martin Van Buren en de kandidaat van de Whig Party, William Henry Harrison.

Nominaties[bewerken | brontekst bewerken]

De Democratische Partij hield haar nominatieconventie in mei 1840, waarbij Van Buren wederom werd aangesteld als presidentskandidaat. Van Burens vicepresident Richard Mentor Johnson werd echter niet gehernomineerd hoewel Van Buren hem wel behield als zijn running mate.

Bij de Whigs, die hun conventie al in 1839 hielden, waren naast Harrison ook Winfield Scott en Henry Clay kandidaat. Clay leek de beste kansen te hebben, maar kon bij vier opeenvolgende stemmingsronden niet een meerderheid verkrijgen. Bij de vijfde stemming kreeg Harrison steun, met name ten nadele van Scott. John Tyler werd aangesteld als de vicepresidentskandidaat voor de partij.

Presidentskandidaten[bewerken | brontekst bewerken]

Vicepresidentskandidaten[bewerken | brontekst bewerken]

Campagne[bewerken | brontekst bewerken]

Een scherpe economische neergang, de nasleep van de Paniek van 1837, zorgde voor een neergang in de populariteit van Van Buren. Harrison voerde campagne met als inzet zijn imago als oorlogsheld en "man van het volk" en hij spiegelde Van Buren af als een welvarende elitair die de economische crisis niet kon verhelpen. Een bekende campagneslogan van de Whigs was Tippecanoe and Tyler too, refererend aan Harrisons bijnaam Old Tippecanoe die hij had sinds zijn overwinning bij de Slag bij Tippecanoe in 1811.

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

De verkiezingen resulteerden in een overwinning voor Harrison die 19 van de 26 staten won, terwijl Van Buren slechts 7 staten voor zich wist te verzekeren. Hoewel Harrison met minder dan 53% van de stemmen won was er in het kiescollege een ruimere marge en verkreeg Harrison 234 kiesmannen tegenover 60 voor Van Buren.

Kandidaat Partij Stemmen Percentage Kiesmannen Running mate
William Henry Harrison Whig Party 1.275.390 52,9% 234 John Tyler
Martin Van Buren Democratische Partij 1.128.854 46,8% 60 Richard Mentor Johnson
Littleton Tazewell
James Polk*
Overigen 7.564 0,3% 0
TOTAAL 2.411.808 100% 294

* Johnson kreeg 48 kiesmannen achter zich voor het vicepresidentschap, terwijl Tazewell er 11 won en Polk slechts 1.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]