Artur Axmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Artur Axmann
Axmann in Neurenberg, 16 oktober 1947
Axmann in Neurenberg, 16 oktober 1947
Algemeen
Geboortedatum 18 februari 1913
Sterfdatum 24 oktober 1996
Geslacht Man
Geboorteplaats Hagen, Duitse Keizerrijk
Plaats van overlijden Berlijn, Duitsland
Functie
Zijde Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Organisatie Hitlerjugend Allgemeine Flagge.svg Hitlerjugend
Rang Reichsführer-SS Collar Rank.svg Reichsjugendführer
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Artur Axmann (Hagen, 18 februari 1913Berlijn, 24 oktober 1996) was een Duitse nazi en - als opvolger van Baldur von Schirach - een voorman van de Hitlerjugend.

Axmann sloot zich in 1928 aan bij de Hitlerjugend. Tussen 1929 en 1930 was hij celleider van de Nationaal-Socialistische Scholierenbond (NSSB) en in 1932 werd hij opgenomen in de leiding van de Hitlerjugend. In 1934 werd Axmann leider van de Hitlerjugend in Berlijn. In mei 1940 werd hij tot plaatsvervangend Reichsjugendführer van de Hitlerjugend benoemd en in augustus volgde hij Von Schirach op als Reichsjugendführer. Axmann werd in het begin van 1945 een commandant van de zg. Volkssturm, een zeer omvangrijk samenraapsel van veelal onbekwame verdedigers van het instortende nazirijk. In de laatste filmopname die van Hitler bekend is, begeleidt Axmann zijn idool bij de uitreiking van onderscheidingen aan minderjarige soldaten van deze organisatie.

Artur Axmann werd in 1945 onderscheiden met de hoogste nazi-Duitse onderscheiding, de Duitse Orde.

Na de capitulatie (mei 1945) werd hij dood gewaand, maar in werkelijkheid was hij ondergedoken onder de naam 'Erich Siewert'. In december 1945 werd hij uiteindelijk gearresteerd toen men ontdekte dat hij contact had opgenomen met de nog op vrije voeten zijnde leiding van de Hitlerjugend. In oktober 1946 werd hij op vrije voeten gesteld, maar in juli 1947 weer voor gehoor vastgezet. In 1949 werd hij tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Hij was daarna handelsagent bij een firma.

Decoraties[bewerken]

Externe link[bewerken]

Laaste bewoners van de Führerbunker op datum van vertrek (1945)
Reichsadler der Deutsches Reich (1933–1945).svg

20 april:
Hermann Göring · Heinrich Himmler
21 april:
Robert Ley · Karl-Jesko von Puttkamer
22 april:
Karl Gebhardt · Julius Schaub · Christa Schroeder · Johanna Wolf · Eckhard Christian
23 april:
Albert Bormann · Theodor Morell · Hugo Blaschke · Joachim von Ribbentrop · Albert Speer
24 april:
Walter Frentz
28 april:
Robert Ritter von Greim · Hanna Reitsch · Walter Wagner
29 april:
Bernd Freytag von Loringhoven · Gerhard Boldt · Rudolf Weiss · Wilhelm Zander · Heinz Lorenz · Willy Johannmeyer
30 april:
Nicolaus von Below
1 mei:
Wilhelm Mohnke · Traudl Junge · Gerda Christian · Constanze Manziarly · Else Krüger · Otto Günsche · Walther Hewel · Ernst-Günther Schenck · Hans-Erich Voss · Johann Rattenhuber · Peter Högl · Werner Naumann · Martin Bormann · Heinz Linge · Erich Kempka · Heinrich Doose · Hans Baur · Georg Betz · Ludwig Stumpfegger · Artur Axmann · Günther Schwägermann · Ewald Lindloff · Hans Reisser · Armin D. Lehmann · Josef Ochs · Heinz Krüger · Werner Schwiedel · Gerhard Schach · Hans Fritzsche
2 mei:
Helmuth Weidling · Hans Refior · Theodor von Dufving · Siegfried Knappe · Rochus Misch
Nog steeds aanwezig op 2 mei:
Erna Flegel · Werner Haase · Helmut Kunz · Fritz Tornow · Johannes Hentschel · Liselotte Chervinska
Pleegde zelfmoord:
Alwin-Broder Albrecht · Ernst-Robert Grawitz · Adolf Hitler · Eva Braun · Joseph Goebbels · Magda Goebbels · Wilhelm Burgdorf · Hans Krebs · Franz Schädle
Geëxecuteerd:
Hermann Fegelein
Vermoord:
kinderen van Goebbels · Blondi
Onbekend:
Heinrich Müller