Hermann Fegelein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hermann Otto Fegelein
Hermann Fegelein in de Sovjet-Unie (1942)
Bijnaam Flegelein[1]
Geboren 30 oktober 1906
Ansbach, Duitse Keizerrijk
Overleden 29 april 1945
Berlijn, nazi-Duitsland
Religie Katholiek; verklaarde zich later Gottgläubig[2]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Keizerrijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Flag of the Schutzstaffel.svgAllgemeine-SS
Flag Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Dienstjaren 1925 - 1945
Rang HH-SS-Gruppenfuhrer-Collar.png WSS OF7 Gruf.jpg
SS-Gruppenführer en Generalleutnant in de Waffen-SS
Eenheid MG Zug 17. (Bayerisches) Reiter-Regiment (Reichswehr)
November 1926[3] - 1926[4][5]/20 april 1927[3]
Freiwillige Verbandes Rossbach-Jugend
1926 - 1927[3][4][5]
Landespolizei
20 april 1927 -
16 augustus 1929[3][5]
Adjudant/Gruppenreiterführer/[4]
SS-Gruppe Süd

1 maart 1933 - 1 augustus 1933[3][5]
Bevel SS-Reiterstandarte 15
5[6][5]/15[7] juli 1934 -
September 1934[7][4]/
30 januari 1936[6][5]
Reiterabschnitte V
1 april 1935[8] -
31[8] oktober 1936[4]
SS-Hauptreitschule
München-Riem

16[4]/19 juni 1936[6] -
3[5]/5[6] september 1939
1.SS-Totenkopf Reiterstandarte
15 november 1939 -
1 juni 1940[5]
SS-Totenkopf Kavallerie Rgt 1
6 december 1940 -
25 februari 1941[5]
SS-Kavallerie-Brigade
2 augustus 1941 -
1 mei 1942[9][5]
Inspekteur der Kavallerie/SS-FHA
1 mei 1942 -
31 december 1944[5]
Inspekteur Reit u. Fahrwesen/SS-FHA
26 november 1942 -
31 december 1944[10][5]
SS-Kampfgruppe Fegelein/Heeresgruppe B
1 december 1942 -
20 april 1943[10][11][5]
8. SS-Kavallerie-Division Florian Geyer
20 april 1942 - augustus 1943[12]
8. SS-Kavallerie-Division Florian Geyer
14 mei 1943 -
13 september 1943[12]
8. SS-Kavallerie-Division Florian Geyer
22 oktober 1943 -
1 januari 1944[12]
Verbindungsführer d. Waffen-SS/Führerhauptquartier
1 januari 1944[13] -
29 april 1945[14]
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Hermann Georg[5] Otto Hermann[5] Fegelein (Ansbach, 30 oktober 1906Berlijn, 29 april 1945) was een Duits SS-officier. Hij werd onderscheiden met het Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden als erkenning voor extreme dapperheid en succesvol militair leiderschap.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren twintig en dertig heeft Fegelein, een begenadigd ruiter, meegedaan aan diverse Europese ruitertoernooien.

Op 1 augustus 1932 is Fegelein toegetreden tot de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) en de Sturmabteilung (SA). Bij de SA werd hij ingezet bij de Reiter-SA, dat - na de machtsovername van de SS ten opzichte van de SA in 1934 - in de Reiter-SS is veranderd. Binnen de SS heeft Fegelein snel carrière gemaakt en in 1937 is hij directeur geworden van de Opperste rijschool van de SS. In 1942 is Fegelein SS-Oberführer geworden (vergelijkbaar met brigadegeneraal) en is hij tevens toegetreden tot de Waffen-SS. In 1943 is hij SS-Brigadeführer (brigadegeneraal) en Generalmajor van de Waffen-SS geworden. Na zijn huwelijk in juni 1944 met Gretl Braun, de jongere zus van Eva Braun, is hij bevorderd tot SS-Gruppenführer (generaal-majoor) en Generalleutnant van de Waffen-SS. Hij werd tevens toegevoegd aan de staf van Heinrich Himmler, de leider van de SS. In die functie is hij opgetreden als verbindingsman van Himmler in Berlijn (Himmler verbleef zelf even buiten Berlijn).

Tijdens de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog heeft hij met onder anderen Hitler, Eva Braun, Joseph Goebbels, Martin Bormann in de ondergrondse Führerbunker verbleven. Op 29 april 1945 bleek Fegelein echter spoorloos verdwenen. Hitler had SS'ers gezonden om hem te zoeken. Die hebben hem thuis gevonden in burgerkleding. Hij werd gearresteerd en naar de bunker teruggebracht. Aannemelijk is dat Fegelein had geprobeerd te vluchten. Zijn vlucht is door Hitler uitgelegd als onderdeel van Heinrich Himmlers plan om vrede te sluiten met de Westerse geallieerden. Fegelein werd gedegradeerd tot Schutze (soldaat) en later die dag door een krijgsraad ter dood veroordeeld en geëxecuteerd.

Het lot van Fegelein[bewerken | brontekst bewerken]

Over de zekerheid aangaande Fegeleins dood wordt in historische geschriften echter verschillend gedacht. In The Last Days of Hitler, merkt historicus Hugh Trevor Roper op dat: “De werkelijke situatie omtrent de executie van Fegelein een van de weinige onderwerpen in dit boek is waarover geen absolute zekerheid is te vergaren.”

Journalist James O’Donnell heeft in zijn onderzoek ontdekt dat er verschillende theorieën zijn over wat er precies met Fegelein is gebeurd. Veel van de theorieën spreken elkaar tegen. Er is zelfs een theorie dat het Adolf Hitler zelf is geweest die Fegelein heeft doodgeschoten. Lange tijd was de theorie dominant dat Fegelein is geëxecuteerd na een veroordeling door een tribunaal. SS-Brigadeführer Wilhelm Mohnke, die voorzitter was van het tribunaal, heeft O’Donnell (The Bunker, 1978) het volgende verteld:

Adolf Hitler had me de opdracht gegeven een tribunaal op te zetten dat ik zelf moest gaan voorzitten. Ik heb besloten dat de beschuldigde (Fegelein) het recht had berecht te worden door een tribunaal dat bestond uit hoge officieren. De leden waren de generaals Wilhelm Burgdorf, Hans Krebs, Johann Rattenhuber en ikzelf. Op dat moment hadden we de intentie een rechtszaak te gaan houden. Het tribunaal heeft plaatsgevonden in een kamer in de buurt van mijn commandopost. Wij, de militaire rechters, hebben plaatsgenomen aan de tafel met het Duitse handboek voor militaire tribunalen voor ons. Toen we wilden gaan zitten, begon aangeklaagde Fegelein zich op zo’n woeste manier te gedragen dat de rechtszaak niet heeft kunnen plaatsvinden. Hij was stomdronken en keek vreemd uit zijn ogen. Fegelein betwistte de rechtsgeldigheid van het tribunaal en bleef roepen dat hij alleen maar verantwoording schuldig was aan Heinrich Himmler, en aan niemand anders dan Himmler. Ook niet aan Hitler. Hij weigerde zichzelf te verdedigen, trilde enorm en bibberde terwijl hij constant schreeuwde en vloekte. Hij heeft zelfs zijn penis uit zijn broek gehaald en is op de vloer beginnen te urineren. De situatie was onmogelijk. Aan de ene kant was het – gebaseerd op het beschikbare bewijs, inclusief zijn eigen verklaring – duidelijk dat deze trieste officier had gedeserteerd. Aan de andere kant was het duidelijk voorgeschreven dat geen enkele Duitse soldaat kon worden berecht indien deze niet voldoende helder van geest en lichaam was, teneinde het aangevoerde bewijs te kunnen aanhoren. Ik heb de voorschriften nogmaals bekeken en heb met de andere rechters overlegd. Volgens ons was Hermann Fegelein niet in staat om voor het tribunaal te staan, hij kon letterlijk niet eens meer staan. Daarop heb ik de procedure gesloten. Ik heb Fegelein overgedragen aan SS-generaal Rattenhuber en zijn veiligheidsdienst. Ik heb de man daarna nooit meer gezien.

Een aantal andere betrokkenen dat in de bunker aanwezig was, verklaart dat Wilhelm Mohnke loog en dat het Mohnke zelf is geweest die Fegelein heeft vermoord en dat hij met zijn verklaring had geprobeerd zich zodoende van alle schuld te zuiveren. De situatie was gecompliceerd omdat Mohnke het enige lid was van het veronderstelde tribunaal dat de oorlog heeft overleefd. Hans Krebs en Wilhelm Burgdorf hebben zelfmoord gepleegd op 2 mei. Alhoewel Johann Rattenhuber de oorlog heeft overleefd – hij werd tot in de jaren 50 door het Rode Leger in gevangenschap gehouden – is hij kort na zijn vrijlating gestorven en kon hij dus niet meer worden ondervraagd omtrent Fegelein.

Hoewel O’Donnell opmerkt dat niemand daadwerkelijk getuige is geweest van de executie van Fegelein (of als dat wel zo was, daarover heeft gezwegen), concludeert hij samen met veel andere historici dat Fegelein slachtoffer is geworden vanwege het verraad van zijn baas, Himmler, alsmede vanwege geruchten dat zijn maîtresse een spion zou geweest zijn. Fegelein werd daardoor op bevel van Hitler geëxecuteerd zonder voor een tribunaal te hebben gestaan. Waarschijnlijk is hij opgehangen door leden van de SS in een nabijgelegen kelder. Verder merkte O’Donnell op dat Hitler zijn bruiloft met Eva Braun had afgehouden totdat hij wist dat Fegelein was vermoord. Dit was bedoeld om te voorkomen dat Hitler een verrader als zwager zou hebben[15].

Een enkele overlevende van de bunker zegt dat Eva Braun Hitler heeft gesmeekt haar zwager te willen sparen. Anderen zeggen dat ze het helemaal niet voor hem heeft opgenomen. Wel is men het er over eens dat Eva Braun kort na de arrestatie van Fegelein aan Hitler heeft verteld dat haar zus zwanger was van Fegelein en dat Hitler daardoor aanvankelijk heeft overwogen hem zonder straf vrij te laten. Men is het er niet over eens of Braun heeft geprobeerd Fegelein vrij te krijgen nadat Hitler hem al ter dood had veroordeeld.

Opvallend is dat Fegeleins ouders – die de oorlog hebben overleefd – hebben beweerd via een derde persoon berichten te hebben ontvangen dat hun zoon na de oorlog was ondergedoken.

In 2006 heeft Rochus Misch een interview aan het Duitse weblog www.roland-harder.de gegeven over de zaak Fegelein. Misch was de laatste nog in leven zijnde getuige van gebeurtenissen in de Führerbunker kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog. Op de vraag wat er is gebeurd toen duidelijk werd dat Fegelein zonder toestemming uit de bunker was vertrokken, zei hij:

Fegelein was niet in de bunker. Ik heb geprobeerd hem thuis te bellen, maar heb hem niet te pakken gekregen. Daarop is het Reichssicherheitskommando in actie gekomen. Die hebben hem in zijn woning aangetroffen. Fegelein vroeg zich onverschillig af wat hij nog in de bunker had te zoeken. Daarna is het commando weer vertrokken. Iemand heeft me verteld me dat Fegelein een vrouw op bezoek had, toen het commando hem is komen opzoeken. Het zou een presentatrice van de Duitse radio zijn geweest. Of dat waar is weet ik niet, maar dat is wat ik te horen heb gekregen. Over wat er verder met Fegelein is gebeurd, kan ik alleen maar vertellen wat men me er over heeft verteld. Toen Bormann ervan hoorde, heeft hij geschreeuwd: “Erheen, meteen, arresteren!” Later werd hij verhoord door generaal Krebs en generaal Burgdorf. Ik weet niet of er nog meer mensen aanwezig waren bij dat verhoor. Hoe dan ook, Fegelein werd ter dood veroordeeld omdat hij had gedeserteerd. Mensen van de Reichssicherheitsdienst hebben me verteld dat de Kriminalrat Hogl, een lid van de Reichssicherheitsdienst, het bevel heeft gegeven om Fegelein dood te schieten. Het is gebeurd ergens in een deel van de bunker. Hij is van achteren door die RSD-man neergeschoten. Men heeft me ook de naam verteld van degene die hem zou hebben doodgeschoten, maar die naam ga ik niet noemen.

Hoewel Rochus Misch een verklaring heeft gegeven die op details verschilt van andere verklaringen, leek ook hij er dus van uit te gaan dat Hermann Fegelein is geëxecuteerd. Misch heeft daarbij wel duidelijk benadrukt dat hij deze informatie van horen zeggen heeft gehad.

Op claims van Fegeleins ouders na, wijst alles er op dat Hermann Fegelein is gestorven op 29 april 1945. Geen van de getuigen uit de bunker heeft ooit anders gesuggereerd.

Fegeleins vrouw, die waardevolle juwelen heeft geërfd van Eva Braun, heeft de oorlog overleefd en heeft op 5 mei 1945, zes dagen na de dood van haar man, een dochter gekregen die is genoemd naar haar tante; Eva Barbara Fegelein. Eva Fegelein heeft in 1971 zelfmoord gepleegd.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Fegelein heeft verschillende rangen bekleed zowel in de Allgemeine-SS als in de Waffen-SS. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon zijn gelopen.

Datums Reichsheer Beierse politie Allgemeine-SS Waffen-SS
1925: Soldat
20 april 1927[3]:
Unteroffizier[3] en
Offiziersanwärter[4]
1931:
SS-Bewerber
:
Staffel-Anwärter
:
SS-Anwärter
10 april 1933[5][3]:
SS-Mann
12 juni 1933[5][16][17][18][4][3]:
SS-Sturmführer
20 april 1934[16][17][18][4][3]:
SS-Obersturmführer
9 november 1934[5][17][18][4][3]:
SS-Hauptsturmführer
30 januari 1936[5][16][17][4][3]:
SS-Sturmbannführer
30 januari 1937[5][16][17][4][3]:
SS-Obersturmbannführer
1 maart 1940[5][19][3]:
SS-Obersturmbannführer der Reserve (W-SS)[20]
25 juli 1937[5] -
1938[16][17][4][20][3]:
SS-Standartenführer
1 februari 1942[5][19][3]:
SS-Standartenführer der Reserve (W-SS)
1 december 1942[21][5][3]:
SS-Oberführer der Reserve (W-SS)
1 mei 1943[5][16][19][11][3]:
SS-Brigadeführer en Generalmajor in de Waffen-SS
21 juni 1944[5][16][22][13][23][3]:
SS-Gruppenführer en Generalleutnant in de Waffen-SS

Lidmaatschapsnummers[bewerken | brontekst bewerken]

  • NSDAP-nr.: 1 200 158[20] (lid geworden 1 augustus 1932[5])
  • SS-nr.: 66 680[20] (lid geworden 10 april 1933[5])

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]

Rijksadelaar
Laatste bewoners van de Führerbunker op datum van vertrek (1945)
20 april:Hermann Göring · Heinrich Himmler
21 april:Robert Ley · Karl-Jesko von Puttkamer
22 april:Karl Gebhardt · Julius Schaub · Christa Schroeder · Johanna Wolf · Eckhard Christian
23 april:Albert Bormann · Theodor Morell · Hugo Blaschke · Joachim von Ribbentrop · Albert Speer
24 april:Walter Frentz
28 april:Robert Ritter von Greim · Hanna Reitsch · Walter Wagner
29 april:Bernd Freytag von Loringhoven · Gerhard Boldt · Rudolf Weiss · Wilhelm Zander · Heinz Lorenz · Willy Johannmeyer
30 april:Nicolaus von Below
1 mei:Wilhelm Mohnke · Traudl Junge · Gerda Christian · Constanze Manziarly · Else Krüger · Otto Günsche · Walther Hewel · Ernst-Günther Schenck · Hans-Erich Voss · Johann Rattenhuber · Peter Högl · Werner Naumann · Martin Bormann · Heinz Linge · Erich Kempka · Heinrich Doose · Hans Baur · Georg Betz · Ludwig Stumpfegger · Artur Axmann · Günther Schwägermann · Ewald Lindloff · Hans Reisser · Armin D. Lehmann · Josef Ochs · Heinz Krüger · Werner Schwiedel · Gerhard Schach · Hans Fritzsche
2 mei:Helmuth Weidling · Hans Refior · Theodor von Dufving · Siegfried Knappe · Rochus Misch
Nog steeds aanwezig op 2 mei: Erna Flegel · Werner Haase · Helmut Kunz · Fritz Tornow · Johannes Hentschel · Liselotte Chervinska
Pleegde zelfmoord:Alwin-Broder Albrecht · Ernst-Robert Grawitz · Adolf Hitler · Eva Braun · Joseph Goebbels · Magda Goebbels · Wilhelm Burgdorf · Hans Krebs · Franz Schädle
Geëxecuteerd:Hermann Fegelein
Vermoord:kinderen van Goebbels · Blondi
Onbekend:Heinrich Müller
Zie de categorie Hermann Fegelein van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.