België op het wereldkampioenschap voetbal 1994

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Belgium.svg
BEL
Thuistenue
Uittenue

België was een van de deelnemende landen op het wereldkampioenschap voetbal 1994 in de Verenigde Staten. Het was de negende deelname voor het land. Paul Van Himst nam als bondscoach voor het eerst deel aan het WK, eerder had hij als speler al deelgenomen aan WK 1970. België werd in de tweede ronde van het toernooi uitgeschakeld door Duitsland.

Kwalificatie[bewerken]

België begon op 22 april 1992 in groep 4 aan de kwalificatie voor het wereldkampioenschap. Tegen de bescheiden voetballanden Cyprus en Faeröer pakte België telkens de volle buit (twee punten).

In de derde wedstrijd won België opnieuw. De Rode Duivels versloegen Tsjecho-Slowakije met 1-2, dankzij een goal van Alex Czerniatynski en een eigen doelpunt van Jozef Chovanec. De belangrijke uitzege werd gevolgd door een zege tegen grote concurrent Roemenië. Het team met sterspelers als Gheorghe Hagi, Dorinel Munteanu en Dan Petrescu werd met 1-0 geklopt dankzij een goal van Rudi Smidts. België sloot de heenronde uiteindelijk af zonder een punt te verliezen, want in de vijfde kwalificatiewedstrijd ging Wales voor de bijl. Het werd 2-0 na goals van Lorenzo Staelens en Marc Degryse.

De terugronde startte zoals de heenronde, met een makkelijke zege tegen Cyprus. Maar in het volgende duel dienden de Welshmen Ryan Giggs en Ian Rush de Rode Duivels hun eerste nederlaag toe. Vervolgens wonnen de Belgen opnieuw makkelijk van Faeröer.

Voor de volgende wedstrijd trokken de Rode Duivels naar Roemenië. In een geladen duel waarin twee strafschoppen werden omgezet, toonden de Roemenen zich het sterkst. Daardoor naderde Roemenië tot op een punt van België. Als Roemenië de laatste wedstrijd won, dan mochten de Rode Duivels niet verliezen van Tsjecho-Slowakije. In het Constant Vanden Stockstadion gingen de Tsjecho-Slowaken vol voor winst. Philippe Albert moest op een gegeven moment aan de noodrem trekken. Hij hield een doorgebroken speler neer en kreeg een rode kaart. Het bleef uiteindelijk 0-0, waardoor België en Roemenië naar het WK mochten. Het was overigens de laatste interland van Tsjecho-Slowakije, dat nadien splitste in Tsjechië en Slowakije.

Kwalificatieduels[bewerken]

22 april 1992 België Vlag van België 1 - 0 Vlag van Cyprus Cyprus
3 juni 1992 Faeröer Vlag van Faeröer 0 - 3 Vlag van België België
2 september 1992 Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 1 - 2 Vlag van België België
14 oktober 1992 België Vlag van België 1 - 0 Vlag van Roemenië Roemenië
18 november 1992 België Vlag van België 2 - 0 Vlag van Wales Wales
13 februari 1993 Cyprus Vlag van Cyprus 0 - 3 Vlag van België België
31 maart 1993 Wales Vlag van Wales 2 - 0 Vlag van België België
22 mei 1993 België Vlag van België 3 - 0 Vlag van Faeröer Faeröer
13 oktober 1993 Roemenië Vlag van Roemenië 2 - 1 Vlag van België België
17 november 1993 België Vlag van België 0 - 0 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije

Eindstand[bewerken]

Nr Land Wed W G V DV DT Ptn
1 Vlag van Roemenië Roemenië 10 7 1 2 29 12 15
2 Vlag van België België 10 7 1 2 16 5 15
3 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 10 4 5 1 21 9 13
4 Vlag van Wales Wales 10 5 2 3 19 12 12
5 Vlag van Cyprus Cyprus 10 2 1 7 8 18 5
6 Vlag van Faeröer Faeröer 10 0 0 10 1 38 0

Het wereldkampioenschap[bewerken]

België werd voor de loting ondergebracht in pot 1, samen met regerend wereldkampioen Duitsland, Argentinië, Brazilië, Italië en de Verenigde Staten, organisator van het WK. De Rode Duivels belandden uiteindelijk in groep F, samen met Nederland, Marokko, Saoedi-Arabië.

Paul Van Himst kampte met een spitsenprobleem en hoopte daarom de Joegoslavische goalgetter Josip Weber mee te pakken naar het landentoernooi. De 30-jarige Weber speelde al jaren in België en maakte furore als topschutter van Cercle Brugge. Weber werd net voor het WK tot Belg genaturaliseerd en mocht van de bondscoach mee naar de Verenigde Staten.

Tijdens het WK dook het gerucht op dat Weber schulden had bij enkele ploegmaats. Vooral bij Luc Nilis en Marc Degryse had de spits na een kaartspel hoge schulden opgelopen. Volgens de pers was dat de reden waarom hij soms niet bij het spel van de Rode Duivels betrokken werd. Weber ontkende dit gerucht ten stelligste.[1]

Ondanks de kleine perikelen wonnen de Duivels de eerste wedstrijd met 1-0 van Marokko. Degryse maakte via een kopbal het enige doelpunt van de partij. In de tweede wedstrijd stond de derby der Lage Landen op het programma. De Nederlanders waren favoriet, maar stuitten op een uitstekende Michel Preud'homme, die na het WK werd uitgeroepen tot wereldkeeper van het jaar. België won met 1-0 na een goal van Philippe Albert.

België kon groepswinnaar worden maar, verloor in de laatste wedstrijd verrassend met 0-1 van Saoedi-Arabië. Saeed Al-Owairan rolde al na 5 minuten de hele defensie op en trapte de bal hard binnen. Al-Owairan kreeg door deze actie de bijnaam "de Maradona van de Arabieren". Door de nederlaag werd Oranje groepswinnaar en moesten de Duivels het in de tweede ronde opnemen tegen Duitsland.

België kwam al snel op achterstand via een goal van Rudi Völler, maar Georges Grun zette de Belgen enkele minuten later weer op gelijke hoogte. De wedstrijd ging hevig van start, na 10 minuten zorgde Jürgen Klinsmann al voor de 2-1. Opnieuw Völler diepte de voorsprong nog voor de rust uit. In de tweede helft ging België op zoek naar de aansluitingstreffer. Weber stormde alleen op het doel af, maar werd door twee Duitsers neergehaald in het strafschopgebied. De Zwitserse scheidsrechter Kurt Röthlisberger oordeelde dat het geen penalty was. De Belgen reageerden furieus en voelden zich bekocht. In de slotminuten maakte Albert er nog 3-2 van. Röthlisberger, die op voorhand beschouwd werd als favoriet voor het fluiten van de finale, werd na het duel tussen Duitsland en België naar huis gestuurd.

Uitrustingen[bewerken]

Sportmerk: Diadora

Thuis
Uit
Doelman

Technische staf[bewerken]

De technische staf bestond hoofdzakelijk uit bondscoach Paul Van Himst en diens assistent Michel Sablon. Een keeperstrainer had België in 1994 niet, in tegenstelling tot buurlanden Duitsland en Nederland, die met respectievelijk Sepp Maier en Pim Doesburg wel over een keeperstrainer beschikten. Desondanks wist Michel Preud'homme zich te ontpoppen tot de beste doelman van het toernooi.

Naam Functie
Technische staf
Paul Van Himst Bondscoach
Michel Sablon Assistent-trainer
Ariël Jacobs Scout

Selectie[bewerken]

No. Naam Wedstr. Goal.svg Yellow card.svg Red card.svg Sub on.svg Sub off.svg Club
1 Michel Preud'homme 4 0 0 0 0 0 Vlag van België KV Mechelen
2 Dirk Medved 2 0 0 0 1 0 Vlag van België Club Brugge
3 Vital Borkelmans 2 0 1 0 1 1 Vlag van België Club Brugge
4 Philippe Albert 3 2 1 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
5 Rudi Smidts 4 0 1 0 1 1 Vlag van België Antwerp FC
6 Lorenzo Staelens 4 0 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge
7 Franky Van der Elst 4 0 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge
8 Luc Nilis 3 0 0 0 1 2 Vlag van België RSC Anderlecht
9 Marc Degryse 3 1 0 0 0 1 Vlag van België RSC Anderlecht
10 Enzo Scifo 4 0 1 0 0 0 Vlag van Frankrijk AS Monaco
11 Alex Czerniatynski 1 0 0 0 1 0 Vlag van België KV Mechelen
12 Filip De Wilde 0 0 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
13 Georges Grün Aanvoerder 3 1 1 0 0 0 Vlag van Italië Parma
14 Michel De Wolf 4 0 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
15 Marc Emmers 3 0 0 0 1 1 Vlag van België RSC Anderlecht
16 Danny Boffin 3 0 0 0 1 1 Vlag van België RSC Anderlecht
17 Josip Weber 4 0 2 0 1 0 Vlag van België Cercle Brugge
18 Marc Wilmots 1 0 0 0 0 1 Vlag van België Standard Luik
19 Eric Van Meir 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Sporting Charleroi
20 Dany Verlinden 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge
21 Stéphane Van der Heyden 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge
22 Pascal Renier 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge

Wedstrijden[bewerken]

Poulefase[bewerken]


19 juni 1994
12:35 EST
Marokko Vlag van Marokko 0 – 1 Vlag van België België Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 61.219
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Colombia)
Goal 11' Degryse
Marokko
België
Marokko:
GK 1 Khalil Azmi Red Arrow Down.svg 89'
RB 2 Nacer Abdellah
CB 5 Smahi Triki
CB 6 Noureddine Naybet Kreeg geel 23'
LB 3 Abdelkrim El Hadrioui
MF 7 Mustapha Hadji
MF 8 Rachid Azzouzi Kreeg geel 89'
MF 9 Mohammed Chaouch Red Arrow Down.svg 82'
MF 10 Mustafa El Haddaoui Aanvoerder Red Arrow Down.svg 69'
MF 15 El Arbi Hababi
CF 11 Rachid Daoudi Kreeg geel 26'
Invallers:
FW 13 Ahmed Bahja Green Arrow Up.svg 69'
MF 21 Mohamed Samadi Green Arrow Up.svg 82'
GK 22 Zakaria Alaoui Green Arrow Up.svg 89'
Coach:
Vlag van Marokko Abdellah Blinda
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RB 6 Lorenzo Staelens
CB 13 Georges Grün Aanvoerder Kreeg geel 81'
CB 14 Michel De Wolf
LB 5 Rudi Smidts
RM 9 Marc Degryse
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
LM 16 Danny Boffin Red Arrow Down.svg 85'
CF 8 Luc Nilis Red Arrow Down.svg 53'
CF 17 Josip Weber Kreeg geel 85'
Invallers:
MF 15 Marc Emmers Green Arrow Up.svg 53'
DF 3 Vital Borkelmans Green Arrow Up.svg 85'
Coach:
Vlag van België Paul Van Himst



25 juni 1994
12:35 EST
België Vlag van België 1 – 0 Vlag van Nederland Nederland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 62.387
Scheidsrechter: Renato Marsiglia (Brazilië)
Albert Goal 65'
België
Nederland
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RWB 15 Marc Emmers Red Arrow Down.svg 78'
CB 13 Georges Grün Aanvoerder
CB 14 Michel De Wolf
CB 4 Philippe Albert
LWB 3 Vital Borkelmans Kreeg geel 20' Red Arrow Down.svg 61'
CM 6 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
CF 9 Marc Degryse
CF 17 Josip Weber Kreeg geel 85'
Invallers:
DF 5 Rudi Smidts Green Arrow Up.svg 61'
DF 2 Dirk Medved Green Arrow Up.svg 78'
Coach:
Vlag van België Paul Van Himst
Netherlands vs Belgium 1994-06-25.svg
Nederland:
GK 1 Ed de Goey
RB 18 Stan Valckx
CB 4 Ronald Koeman Aanvoerder
LB 2 Frank de Boer
RM 3 Frank Rijkaard Kreeg geel 81'
CM 8 Wim Jonk Kreeg geel 39'
LM 6 Jan Wouters Kreeg geel 19'
RW 17 Gaston Taument Red Arrow Down.svg 64'
AM 10 Dennis Bergkamp Kreeg geel 88'
CF 9 Ronald de Boer Red Arrow Down.svg 45'
LW 18 Bryan Roy
Invallers:
MF 5 Rob Witschge Green Arrow Up.svg 45' Kreeg geel 49'
FW 7 Marc Overmars Green Arrow Up.svg 64'
Coach:
Vlag van Nederland Dick Advocaat



29 juni 1994
12:35 EST
België Vlag van België 0 – 1 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië RFK Stadium, Washington D.C.
Toeschouwers: 52.959
Scheidsrechter: Hellmut Krug (Duitsland)
Goal 5' Al-Owairan
België
Saoedi-Arabië
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RB 2 Dirk Medved
CB 14 Michel De Wolf
CB 3 Philippe Albert Red Arrow Down.svg 90+2'
LB 5 Rudi Smidts Kreeg geel 80'
RM 6 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo Kreeg geel 61'
LM 16 Danny Boffin
CF 9 Marc Degryse Red Arrow Down.svg 24'
CF 18 Marc Wilmots Red Arrow Down.svg 54'
Invallers:
FW 8 Luc Nilis Green Arrow Up.svg 24'
FW 17 Josip Weber Green Arrow Up.svg 54'
Coach:
Vlag van België Paul Van Himst
Saoedi-Arabië:
GK 1 Mohamed Al-Deayea Kreeg geel 90'
DF 4 Abdullah Zubromawi
DF 3 Mohammed Al-Khilaiwi
DF 5 Ahmad Jamil Madani Kreeg geel 3'
DF 13 Mohamed Al-Jawad Aanvoerder
RM 16 Talal Jebreen
CM 10 Saeed Al-Owairan Red Arrow Down.svg 62'
CM 8 Fahad Al-Bishi
LM 19 Hamzah Saleh Red Arrow Down.svg 30'
CF 9 Majed Abdullah
CF 20 Hamzah Idris Kreeg geel 77'
Invallers:
DF 2 Abdullah Al-Dosari Green Arrow Up.svg 62'
FW 14 Khalid Al-Muwallid Green Arrow Up.svg 45'
Coach:
Vlag van Argentinië Jorge Solari


Tweede ronde[bewerken]


2 juli 1994
12:00 CST
Duitsland Vlag van Duitsland 3 – 2 Vlag van België België Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 60.246
Scheidsrechter: Kurt Röthlisberger (Zwitserland)
Völler Goal 6'Goal 40'
Klinsmann Goal 11'
Goal 8' Grün
Goal 90' Albert
Duitsland
België
Duitsland:
GK 1 Bodo Illgner
RWB 14 Thomas Berthold
CB 4 Jürgen Kohler
CB 10 Lothar Matthäus Red Arrow Down.svg 45'
CB 5 Thomas Helmer Kreeg geel 13'
LWB 17 Martin Wagner Kreeg geel 37'
CM 6 Guido Buchwald
CM 16 Matthias Sammer
CM 8 Thomas Häßler
CF 13 Rudi Völler
CF 18 Jürgen Klinsmann Red Arrow Down.svg 86'
Invallers:
MF 3 Andreas Brehme Green Arrow Up.svg 45'
FW 11 Stefan Kuntz Green Arrow Up.svg 86'
Coach:
Vlag van Duitsland Berti Vogts
Germany vs Belgium 1994-07-02.svg
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RWB 15 Marc Emmers
CB 13 Georges Grün Aanvoerder
CB 14 Michel De Wolf
CB 4 Philippe Albert Kreeg geel 38'
LWB 5 Rudi Smidts Red Arrow Down.svg 66'
CM 18 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
CF 17 Josip Weber
CF 8 Luc Nilis Red Arrow Down.svg 78'
Invallers:
FW 11 Alex Czerniatynski Green Arrow Up.svg 78'
MF 16 Danny Boffin Green Arrow Up.svg 66'
Coach:
Vlag van België Paul Van Himst

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Brazilië (2018) · Engeland (2018, 1) · Engeland (2018, 2) · Frankrijk (1904) · Frankrijk (2018) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Japan (2018) · Nederland (1985) · Panama (2018) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Tunesië (2018) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)