Jürgen Kohler

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jürgen Kohler
Jürgen Kohler 2005.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jürgen Kohler
Bijnaam Der Kokser
Geboortedatum 6 oktober 1965
Geboorteplaats Lambsheim, Duitsland
Lengte 186 cm
Positie Verdediger
Jeugd
1975-1981
1981-1983
TB Jahn Lambsheim
Waldhof Mannheim
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1983–1987
1987–1989
1989–1991
1991–1995
1995–2002
Waldhof Mannheim
1. FC Köln
Bayern München
Juventus
Borussia Dortmund
095 0(6)
057 0(2)
055 0(6)
102 0(8)
191 (14)
Interlands
1985-1987
1986-1998
Duitsland U-21
Duitsland
011 0(0)
105 0(2)
Getrainde clubs
2002-2003
2003-2004
2005-2006
2008
2008
Duitsland U-21
B. Leverkusen (Sportdirecteur)
MSV Duisburg
VfR Aalen
VfR Aalen (Sportdirecteur)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Jürgen Kohler (Lambsheim, 6 oktober 1965) is een Duitse ex-profvoetballer en ex-trainer, die tegenwoordig sportdirecteur is bij de Duitse derde divisionist VfR Aalen. Daarnaast speelde hij 105 wedstrijden voor het Duitse nationale elftal, na Lothar Matthäus (150), Miroslav Klose (130), Lukas Podolski (111) en Jürgen Klinsmann (108) heeft hij de meeste interlands voor Duitsland gespeeld. Hij werd geroemd vanwege zijn defensieve inzicht, fysieke kracht en goede kopballen.

Spelerscarrière[bewerken]

Kolher begon zijn carrière als centrale verdediger in 1975 bij TB Jahn Lambsheim. Hier bleef hij spelen tot december 1981 waarna hij in januari 1982 vertrok naar Waldhof Mannheim. Hiermee promoveerde hij in 1983 naar de Bundesliga. In het betaalde voetbal aangekomen, liet hij een goede indruk achter. Dit resulteerde in 1986 tot het debuut bij het Duitse elftal. Vervolgens vertrok hij in 1987 naar 1. FC Köln.

Hij ontwikkelde zich tot een goede centrale back en dwong daarmee een transfer af naar het grote Bayern München. Daar won hij in het seizoen 1989/1990 meteen het landskampioenschap mee. In hetzelfde jaar vierde hij ook het grootste succes uit zijn carrière: met het Duitse voetbalelftal won hij het WK voetbal 1990 in Italië, door in de finale Argentinië met 1-0 te verslaan.

Na nog een seizoen bij Bayern München te hebben doorgebracht, vertrok "Der Kokser" in 1991 voor 7,5 miljoen euro naar Juventus. Hier voetbalde hij 4 jaar met succes, in zijn eerste jaar werd hij meteen verkozen tot Italiaans voetballer van het jaar. Het tweede succes kwam in 1993 toen de UEFA Cup werd gewonnen, in de finale werd er met Borussia Dortmund afgerekend. Twee jaar later stond hij opnieuw in de finale, ditmaal tegen AC Parma. Deze editie werd echter niet gewonnen, het werd uiteindelijk 1-2 en dus ging de UEFA Cup naar Parma. Ondanks het verlies werd in het seizoen 1994/1995 wel de Scudetto gewonnen en de Coppa Italia, ditmaal wel ten koste van AC Parma.

Na dit succes keerde Kohler terug naar Duitsland, hij koos voor de club waartegen hij twee jaar geleden speelde in de UEFA Cup-finale, Borussia Dortmund. Hij werd hier al snel publiekslieveling door zijn vechtersmentaliteit. In zijn eerste seizoen werd hij meteen landskampioen. Daarmee dwong het directe plaatsing af voor de Champions League wat zorgde voor een bijzonder succesvolle periode. De vijfde editie van het Europese miljoenenbal werd namelijk onder leiding van succestrainer Ottmar Hitzfeld gewonnen door "Die Borussen". De finale is hetzelfde als die van twee jaar geleden in UEFA Cup-verband, opnieuw staat de Italiaanse kampioen Juventus in de finale. Borussia begint als underdog maar heeft geen ontzag voor de Italiaanse grootmacht waar onder andere Zinédine Zidane, Christian Vieri en Alessandro Del Piero op het veld staan: er wordt met 3-1 gewonnen. Na dit goede seizoen wordt de verdediger verkozen tot Duits voetballer van het jaar. Een jaar later wordt de Wereldbeker aan de palmares toegevoegd, Borussia Dortmund mag zich voor een jaar de wereldkampioen noemen.

Kohler behoort ook tot de selectie die in 1996 het EK voetbal in Engeland wint. Hij blesseert zich echter in de eerste wedstrijd, tegen de latere mede-finalist, Tsjechië. Zodoende kwam hij de rest van het toernooi niet meer in actie.

Er verstrijken enkele jaren voordat er weer iets wordt gewonnen, in 2002 is het dan eindelijk zover. Opnieuw wint Kohler met Borussia de nationale titel. Ook Europees gaat het weer voor de wind, de Duitsers zijn doorgedrongen tot de finale van de UEFA Cup waar het tegenover Feyenoord komt te staan. De wedstrijd verloopt echter desastreus voor Kohler, in de 31e minuut maakt hij een overtreding in het strafschopgebied. Hij krijgt rood en het levert Feyenoord een penalty op, deze wordt benut door Pierre van Hooijdonk en hij scoort daarmee de 1-0. Uiteindelijk verliest Borussia de finale met 3-2 en loopt daarmee de beker mis. Het is een tragisch einde van de succesvolle Duitser, de finale in De Kuip was de laatste officiële wedstrijd uit zijn carrière.

Na 398 Bundesliga-optredens met daarin 28 doelpunten, speelde Kohler op 12 oktober 2002 zijn afscheidsduel in het Westfalenstadion.

Trainersloopbaan[bewerken]

Al bijna een jaar voor zijn afscheid als voetballer, maakte de DFB bekend dat Kohler na zijn actieve carrière aan de slag zou gaan als coach van Duitse U-21 elftal. Hij bleef hier echter maar een korte periode, op 31 maart 2003 werd bekend dat de oud-verdediger zou beginnen als sportdirecteur bij Bayer Leverkusen. Ruim een jaar later, op 29 juni 2004, stopte hij hier alweer mee.

Na een afwezigheid van meer dan jaar keert hij op 17 december 2005 terug als betaaldvoetbaltrainer bij MSV Duisburg. Ook hier houdt hij niet lang vol: op 4 april 2006 wordt hij ontslagen vanwege de teleurstellende prestaties. In de zomer van 2006 krijgt hij vervolgens een aanbieding om bondscoach te worden van het Ivoriaans elftal, deze slaat hij echter af. Zijn vrouw is bang voor het gebrek aan veiligheid in het Afrikaanse land.

Het blijft twee jaar lang stil rondom Kolher totdat hij in augustus 2008 een driejarig contract tekent bij de Duitse derde divisionist VfR Aalen. Maar door hartkwalen moet hij in november al terugtreden als trainer, vanaf dat moment gaat hij aan de slag als sportdirecteur bij dezelfde club.

Erelijst[bewerken]

Met Bayern München:

Met Juventus:

Met Borussia Dortmund:

Met Duitsland:

Zie ook[bewerken]