Cars 2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cars 2
Logo van Cars 2
Logo van Cars 2
Regie John Lasseter
Brad Lewis
Producent John Lasseter
Denise Ream
Scenario John Lasseter
Brad Lewis
Dan Fogelman
Muziek Michael Giacchino
Distributie Walt Disney Pictures
Première Vlag van Verenigde Staten 24 juni 2011
Vlag van België 6 juli 2011
Vlag van Nederland 6 juli 2011
Genre Animatie
Speelduur 112 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 200.000.000[1]
Voorloper Cars (2006)
Vervolg Cars 3 (2017)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Cars 2 is een Amerikaanse computeranimatiefilm van Pixar Animation Studios. De film is een vervolg op Cars uit 2006. Daarmee is Cars de tweede Pixar-film die een vervolg krijgt.[2] De film is geregisseerd door John Lasseter, met Brad Lewis als co-regisseur.[3]

De film stond eerst gepland voor 2012, maar Pixar besloot de première een jaar te vervroegen: de Amerikaanse première was op 24 juni 2011 en die in Groot-Brittannië op 22 juli 2011. De Belgische première was, net zoals de Nederlandse première, op 6 juli 2011. De film is gedistribueerd door Walt Disney Pictures. De film verscheen samen met de korte film Hawaiian Vacation dat gebaseerd is op Toy Story.[4][5]

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Bliksem McQueen (Lightning McQeen) heeft sinds de vorige film inmiddels vier keer de Piston Cup gewonnen. Hij keert terug naar Radiator Springs en wordt herenigd met zijn oude vriend Takel (Mater) en vriendin Sally. Voormalig petroliumtycoon Miles Axlerod, die zich nu inzet voor de promotie van groene energie, maakt bekend dat er binnenkort een grote race zal plaatsvinden genaamd de "World Grand Prix", bedoeld om biobrandstof te promoten. McQueen wil aanvankelijk niet meedoen, maar na aandringen van Takel en te zijn uitgedaagd door de Italiaanse formule 1-wagen Francesco Bernoulli stemt McQueen toe. Samen met Takel vertrekt McQueen naar Japan, waar de eerste wedstrijd zal worden gehouden.

Ondertussen maken professor Zündapp en een nog onbekend meesterbrein, die samen de grootste oliereserves ter wereld bezitten, plannen om de distributie van biobrandstof te saboteren. Ze willen tijdens de aankomende Grand Prix de biobrandstof in de racewagens laten ontploffen met een wapen vermomd als televisiecamera, en zo het publiek laten denken dat de biobrandstof onveilig is. De Britse spionnen Finn McMissile en Holley Shiftwell proberen dit plan te verhinderen. Ze hebben een ontmoeting geregeld met de Amerikaanse spion Redline, die hen meer informatie kan geven over het meesterbrein achter de geplande aanslag. Redline wordt echter onderschept door Zündapp en zijn handlangers. Hij kan nog net de informatie doorgeven aan een nietsvermoedende Takel. Hierdoor raakt Takel tegen wil en dank betrokken bij de spionagemissie.

Tijdens de eerste race in Tokio helpen McMissile en Holley de nog niets vermoedende Takel te ontkomen aan Zündapps handlangers. Takel geeft onbedoeld McQueen slecht advies, waardoor hij de race verliest. McQueen verliest zijn geduld en geeft Takel kwaad het advies terug te gaan naar Radiator Springs. Zelf vertrekt hij naar Italië voor de tweede race. Op de luchthaven wordt Takel op het nippertje gered van Zündapps handlangers door McMissile. Samen reizen ze door naar Parijs om voor een ontmoeting met een informant van McMissile.

In Italië infiltreert Takel bij een bijeenkomst van de criminelen en ontdekt Zündapps plan. Zündapp laat zijn handlangers het wapen alvast gebruiken op enkele racewagens. Zoals verwacht wordt men achterdochtig over de veiligheid van de biobrandstof, maar McQueen besluit de brandstof toch te gebruiken tijdens de laatste race in Engeland. Zündapp maakt McQueen tot zijn volgende doelwit. Takel wil dit verhinderen, maar wordt samen met McMissle en Shiftwell gevangen. Tijdens zijn gevangenschap krijgt Takel een droom die hem doet inzien hoe idioot hij zich gedragen heeft. Takel ontsnapt en wil McQueen waarschuwen voor de naderende aanslag, maar beseft dan dat Zündapp een bom aan hem heeft bevestigd om McQueen mee op te blazen. Takel kan McQueen lang genoeg ontlopen om hem buiten bereik van de bom te houden. Zündapp wordt gevangen en Takel ontdekt dat Miles Axlerod al die tijd het meesterbrein achter de aanslagen was. Axlerod bekent schuld en deactiveert de bom.

Voor zijn dappere optreden wordt Takel geridderd door de Britse koningin. Hij en McQueen keren huiswaarts.

Rolverdeling[bewerken]

Personage Originele Amerikaanse stemmen Nederlandse stemmen Vlaamse stemmen
Takel Larry the Cable Guy[6] Frits Lambrechts Luk D'Heu
Bliksem McQueen Owen Wilson[6] Hans Somers Koen Wauters
Finn McMissile Michael Caine[6] Paul Disbergen Marc Coessens
Holley Shiftwell Emily Mortimer[7] Lieke van Lexmond Anneke De Keersmaeker
Sir Miles Axlerod Eddie Izzard[8] Daniel Boissevain Kris Wauters
Siddley Jason Isaacs[7] Finn Poncin
Professor Zündapp Thomas Kretschmann[7] Eddy Zoëy Ludo Hellinx
Grem Joe Mantegna[7] Bart Bosch Jelle De Beule
Acer Peter Jacobson[7] Louis van Beek/Reinder van der Naalt Sven de Ridder
Luigi Tony Shalhoub[9] Laus Steenbeeke Mark Uytterhoeven
Guido Guido Quaroni[9] Guido Quaroni Guido Quaroni
Sergeant Paul Dooley[9] Hero Muller Karel Deruwe
Mack John Ratzenberger[9] Leo Richardson*
Francesco Bernoulli John Turturro[10] Ewout Eggink Govert Deploige
Jeff Gorvette Jeff Gordon[11] Michiel Veenstra
Lewis Hamilton Lewis Hamilton[12] Christijan Albers
Darrell Cartrip Darrel Waltrip[11] Edwin Evers
Brent Mustangburger Brent Musburger[13] Jeroen van Inkel Lieven Scheire
David Hobbscap[12] David Hobbs Jeroen Keers
Rod "Torque" Redline Bruce Campbell[14] Frans Limburg
John Lassetire John Lasseter[8] Hero Muller
Oom Topolino Franco Nero[10] Sander de Heer Manou Kersting
Vladimir Trunkov Stanley Townsend Emile Ratelband/Just Meijer
Ivan de Takelwagen Stanley Townsend Marcel Jonker
Victor Hugo Stanley Townsend Sander de Heer/Reinder van der Naalt
Mama Topolino Vanessa Redgrave[10] Maria Lindes
De Koningin van de Verenigde Staten Vanessa Redgrave Beatrijs Sluijter
Northwestern/Crabby Sig Hansen Frans Limburg
Fillmore Lloyd Sherr Ad Visser Luc De Vos
Ramone Cheech Marin Jörgen Raymann Axl Peleman
Otis Jeff Garlin Guus Meeuwis
Sally Bonnie Hunt Peggy Vrijens* Veerle Dobbelaere
Sheriff Michael Wallis Marcel Jonker Tuur De Weert
Flo Jenifer Lewis
Gevechtsschip Lloyd Sherr Marcel Jonker
Mel Dorado Patrick Walker Winston Gerschtanowitz
Tomber Michel Michelis Reinder van der Naalt
Tubbs Pacer Brad Lewis Brainpower
Leland Turbo Jason Isaacs Finn Poncin
Takel's Computer Teresa Gallagher Donna Vrijhof
Alexander Hugo Velibor Topic Florus van Rooijen/Frans Limburg
J. Curby Gremlin John Mainieri Michiel Veenstra/Florus van Rooijen
Minny Edie McClurg Beatrijs Sluijter
Van Richard Kind Fred Butter
Overige stemmen Lien Van de Kelder
Guy Mortier

Achtergrond[bewerken]

Ontwikkeling[bewerken]

Lasseter kwam op het idee voor de film toen hij de wereld rondreisde om de eerste film te promoten. Naar eigen zeggen probeerde hij steeds te bedenken hoe Takel zou reageren in bepaalde situaties die hij onderweg tegenkwam.[15] In 2009 liet Disney meerdere domeinnamen vastleggen om de indruk te wekken dat de titel en het thema van de film zouden draaien om een World Grand Prix.[16]

In maart 2011 klaagde de Britse scenarioschrijver Jake Mandeville-Anthony Disney en Pixar aan wegens auteursrechtenschending en contractbreuk. Volgens hem waren Cars en Cars 2 gebaseerd op een scenario dat hij in de vroege jaren 90 had geschreven. Disney ontkende deze aanklachten.[17]

Drie van de originele leden uit de eerste film leven inmiddels niet meer; Joe Ranft (Red) stierf bij een auto-ongeluk in augustus 2005, George Carlin (Fillmore) aan hartfalen in juni 2008, en Paul Newman (Doc Hudson) aan kanker in september 2008. De stem van Fillmore is overgenomen door Lloyd Sher. Het personage van Doc Hudson, het karakter dat nog een grote rol had in het eerste deel van Cars, komt niet terug in het vervolg.[18]

Filmmuziek[bewerken]

De muziek voor Cars 2 werd uitgebracht op zowel CD als download. Het is de vierde Pixarfilm, waarvan de muziek is gecomponeerd door Michael Giacchino.

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Michael Giacchino, tenzij anders vermeld. 

Nr. TitelSchrijver(s)Artiest Duur
1. You Might Think (Cover of The Cars)Ric OcasekWeezer 3:07
2. Collision Of Worlds  Paisley, WilliamsBrad Paisley en Robbie Williams 3:36
3. Mon Cœur Fait Vroum (My Heart Goes Vroom)  Michael GiacchinoBénabar 2:49
4. Nobody's Fool  PaisleyBrad Paisley 4:17
5. Polyrhythm  Yasutaka NakataPerfume 4:09
6. Turbo Transmission     0:52
7. It's Finn McMissile!     5:54
8. Mater The Waiter     0:43
9. Radiator Reunion     1:39
10. Cranking Up The Heat     1:59
11. Towkyo Takeout Score     5:40
12. Tarmac The Magnificent     2:38
13. Whose Engine Is This?     1:22
14. History's Biggest Loser Cars     2:26
15. Mater Of Disguise     0:48
16. Porto Corsa Score     2:55
17. The Lemon Pledge     2:13
18. Mater's Getaway     0:59
19. Mater Warns McQueen     1:31
20. Going To The Backup Plan     2:25
21. Mater's The Bomb     3:16
22. Blunder And Lightning     2:17
23. The Other Shoot     1:03
24. Axlerod Exposed     2:21
25. The Radiator Springs Gran Prix     1:30
26. The Turbomater     0:50

Ontvangst[bewerken]

Cars 2 werd over het algemeen, in tegenstelling tot voorgaande Pixar-films, negatief beoordeeld. De film haalde een score van 33% op Rotten Tomatoes, die daarmee als 'rotten' beschouwd. Een stuk lager dan alle 11 voorgaande films van Pixar. Een veelgehoord punt van kritiek was dat het verhaal zwak zou zijn. Op Metacritic kreeg de film 57 uit 100 punten.

Externe link[bewerken]