Daniel Alves

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Daniel Alves
2015 UEFA Super Cup 107 (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Dani
Roadrunner
Geboortedatum 6 mei 1983
Geboorteplaats Juazeiro, Vlag van Brazilië Brazilië
Lengte 173 cm
Positie Rechtsachter, rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Brazilië São Paulo
Rugnummer 10
Contract tot 31 december 2022
Jeugd
1996–1998
1998–2001
Vlag van Brazilië Juazeiro
Vlag van Brazilië Bahia
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2001–2002
2002–2008
2008–2016
2016–2017
2017–2019
2019–
Vlag van Brazilië Bahia
Vlag van Spanje Sevilla
Vlag van Spanje Barcelona
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Brazilië São Paulo
25 0(2)
176 (11)
247 (14)
19 0(2)
48 0(2)
1 0(1)
Interlands **
2006– Vlag van Brazilië Brazilië 115 0(8)

* Bijgewerkt op 18 augustus 2019
** Bijgewerkt op 7 juli 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Daniel Alves da Silva (Juazeiro, 6 mei 1983) - alias Dani Alves - is een Braziliaans voetballer die doorgaans als rechtsachter speelt. Hij tekende in augustus 2019 een contract tot eind 2022 bij São Paulo, dat hem transfervrij inlijfde nadat zijn contract afliep bij Paris Saint-Germain. Dani Alves bezit naast de Braziliaanse ook de Spaanse nationaliteit. In 2006 debuteerde hij in het Braziliaans voetbalelftal.

Jeugd[bewerken]

Daniel Alves werd geboren in de gemeente Juazeiro, in de deelstaat Bahia. Zijn ouders hadden het niet breed en de Braziliaan sliep op een cementen bed in zijn kleine ouderlijk huis, waar het stonk naar natte grond. Alves en zijn broer werkte in de vroege ochtenden op de boerderij van hun ouders voordat school begon. De familie had een fiets en de zoon die in de ogen van de vader het meest inzet toonde kreeg het recht tot de fiets, de ander moest negentien kilometer lopen naar school.[1] In 1993 slaagde de vader van Alves er in een eigen team op te richten, Palmeiras de Salitre. Hier speelde Alves voornamelijk als rechtsbuiten of tweede aanvaller. Om zijn familie financieel te ondersteunen had Alves baantjes als verkoper en serveerder en hielp hij met de oogst van meloenen, tomaten en uien op de boerderij. In 1996 sloot hij zich op dertienjarige leeftijd aan bij de lokale voetbalclub Juazeiro SC en werd in 1998 gescout door de jeugdopleiding van EC Bahia.

Clubcarrière[bewerken]

Dani Alves stroomde in 2001 vanuit de jeugdopleiding van EC Bahia door naar het eerste elftal. Op 11 november maakte hij zijn professionele debuut als basisspeler voor EC Bahia in de met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Paraná Clube in het Estádio Fonte Nova. In 2002 werd hij gecontracteerd door Sevilla FC. Aanvankelijk speelde de Braziliaan als rechtermiddenvelder, maar na het vertrek van rechtsback Sergio Ramos in 2005 naar Real Madrid schoof Dani Alves een linie naar achteren. Hij was een van de prominente spelers in het team van Sevilla FC dat in 2006 zowel de UEFA Cup als de UEFA Super Cup won. In de UEFA Cup-finale tegen het Engelse Middlesbrough FC (4-0) gaf Dani Alves de assist op zijn landgenoot Luís Fabiano voor het eerste doelpunt. In 2007 prolongeerde Sevilla FC de UEFA Cup en bovendien werden ook de Copa del Rey en de Supercopa de España dat jaar gewonnen. In juni 2008 vertrok Dani Alves voor ongeveer 30 miljoen euro naar FC Barcelona. Met FC Barcelona won hij in 2009 de Spaanse landstitel, de Copa del Rey, de UEFA Champions League, de Supercopa de España, de UEFA Super Cup en het wereldkampioenschap voor clubs. In de Champions League-finale tegen Manchester United moest hij echter geschorst toekijken. In 2010 werd Alves met FC Barcelona wederom Spaans kampioen. In 2011 won hij met FC Barcelona de Spaanse landstitel, de Champions League en de Supercopa de España. Vanaf het seizoen 2013/14 speelde hij met het rugnummer 22, als eerbetoon aan zijn ex-ploegmaat Éric Abidal.

Dani Alves liet FC Barcelona na acht jaar achter zich en tekende in juni 2016 een contract tot medio 2018 bij Juventus, de kampioen van Italië in de voorgaande vijf seizoenen. In zijn verbintenis werd een optie voor nog een jaar opgenomen.[2] Alves won in zijn eerste jaar in Italië zowel het landskampioenschap als de nationale beker met Juventus. Hij liet in juni 2017 na één seizoen zijn contract ontbinden. Hij tekende in juli 2017 vervolgens een tweejarig contract bij Paris Saint-Germain. De Braziliaan won in zijn eerste seizoen in dienst van de Parijzenaren achtereenvolgens de Trophée des Champions, Coupe de la Ligue, Ligue 1 en de Coupe de France. In de Champions League reikte de club tot achtste finales, waarin het werd verslagen door Real Madrid. In zijn tweede seizoen, inmiddels geswitched van rugnummer 32 naar 13 om Mário Zagallo te eren, won hij de Trophée des Champions en de Ligue 1. In de Champions League werd wederom de achtste finale gehaald, waarin ze deze keer door Manchester United werden uitgeschakeld.

Clubstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Supercup Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2001 EC Bahia Vlag van Brazilië Série A 6 0 0 0 6 0
2002 19 2 0 0 19 2
2002/03 Sevilla FC Vlag van Spanje Primera División 11 0 0 0 11 0
2003/04 29 1 0 0 29 1
2004/05 34 2 0 0 9 0 43 2
2005/06 35 3 0 0 13 0 48 3
2006/07 34 3 0 0 15 2 49 5
2007/08 33 2 3 0 2 0 10 2 48 4
2008/09 FC Barcelona 34 5 8 0 12 0 54 5
2009/10 29 3 3 0 2 0 12 0 46 3
2010/11 35 2 5 0 2 0 12 2 54 4
2011/12 33 2 5 1 2 0 11 0 51 3
2012/13 30 0 6 0 1 0 10 1 47 1
2013/14 27 2 5 0 2 0 8 2 42 4
2014/15 30 0 5 0 11 0 46 0
2015/16 29 0 6 1 2 0 8 0 45 1
2016/17 Juventus Vlag van Italië Serie A 19 2 2 1 0 0 12 3 33 6
2017/18 Paris Saint-Germain Vlag van Frankrijk Ligue 1 25 1 4 0 1 1 2 1 32 3
2018/19 23 1 6 0 0 0 3 0 32 1
2019 São Paulo FC Vlag van Brazilië Série A 0 0 0 0 0 0
Carrière totaal 495 30 54 3 14 1 148 13 711 47

Interlandcarrière[bewerken]

Dani Alves won in december 2003 het wereldkampioenschap voetbal onder 20 in de Verenigde Arabische Emiraten. In de finale won hij met Brazilië van Spanje en Dani Alves won de Bronzen Bal voor beste speler van het toernooi achter Ismail Matar en Andrés Iniesta. Op 10 oktober 2006 maakte Dani Alves zijn debuut in het Braziliaans nationaal elftal in een oefenwedstrijd tegen Ecuador. Hij maakte ook het derde doelpunt tegen Argentinië in de finale van de Copa America. In 2009 won Dani Alves met Brazilië de Confederations Cup. Hij maakte uit een vrije trap het winnende doelpunt in de halve finale tegen gastland Zuid-Afrika. Hij behoorde tot de Braziliaanse selectie voor het wereldkampioenschap voetbal 2010. Daarmee wist hij niet de finale te halen na een 2–1 nederlaag tegen Nederland in de kwartfinale. Vier jaar later speelde hij ook op het WK van 2014 in Brazilië.

Dani Alves speelde op 16 november 2016 zijn honderdste interland, een met 0–2 gewonnen WK-kwalificatiewedstrijd in en tegen Peru. Daarmee werd hij de dertiende speler ooit die honderd of meer keer voor het Braziliaans elftal speelde.[3]

Het leek dat Alves mee zou gaan naar het WK 2018. Maar vlak voor het toernooi raakte hij geblesseerd. Hierdoor kon die niet mee. In 2019 won Brazilië, met Alves als aanvoerder, de Copa America. In de met 3-1 gewonnen finale was Peru de tegenstander. Dani Alves werd dit toernooi eveneens verkozen tot meest waardevolle speler. Het totaal aan gewonnen prijzen van Alves kwam met de winst van de Copa op veertig te liggen.[4]

Bijgewerkt op 17 juni 2014.[5]

Erelijst[bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Brazilië Bahia
Copa do Nordeste 1x 2002
Vlag van Spanje Sevilla
UEFA Cup 2x 2005/06, 2006/07
UEFA Super Cup 1x 2006
Copa del Rey 1x 2006/07
Supercopa 1x 2007
Vlag van Spanje FC Barcelona
UEFA Champions League 3x 2008/09, 2010/11, 2014/15
UEFA Super Cup 3x 2009, 2011, 2015
Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 3x 2009, 2011, 2015
Primera División 6x 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2012/13, 2014/15, 2015/16
Copa del Rey 4x 2008/09, 2011/12, 2014/15, 2015/16
Supercopa 4x 2009, 2010, 2011, 2013
Vlag van Italië Juventus
Serie A 1x 2016/17
Coppa Italia 1x 2016/17
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Ligue 1 2x 2017/18, 2018/19
Coupe de France 1x 2017/18
Coupe de la Ligue 1x 2017/18
Trophée des Champions 1x 2017, 2018
Vlag van Brazilië Brazilië
Copa América 2x 2007, 2019
Confederations Cup 2x 2009, 2013
Vlag van Brazilië Brazilië onder 20
Wereldkampioenschap voetbal onder 20 1x 2003

Zie ook[bewerken]