Energiesubsidie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een energiesubsidie is een maatregel die de prijzen voor de consument onder het marktniveau houdt, of voor producenten het hogere marktniveau, of om kosten te verlagen voor consumenten en producenten, met betrekking tot energie.

Voor- en tegenargumenten[bewerken]

Voornaamste argumenten voor energiesubsidies zijn:

  • Voorzieningszekerheid - subsidies worden gebruikt voor een adequate binnenlandse voorziening (bijvoorbeeld aardgasveld van Slochteren, windmolenparken op de Noordzee) door het ondersteunen van inheemse brandstof productie, om de afhankelijkheid van invoer te verminderen, of de ondersteuning van de overzeese activiteiten van nationale energiebedrijven.
  • Verbetering van het milieu - subsidies die gebruikt worden om de vervuiling te verminderen.
  • Economische voordelen - subsidies in de vorm van prijsverlagingen worden gebruikt om bepaalde economische sectoren of segmenten van de bevolking te stimuleren, zoals het verlichting van de armoede en het vergroten van toegang tot energie in ontwikkelingslanden.
  • Werkgelegenheid en sociale uitkeringen - subsidies worden gebruikt om de werkgelegenheid te behouden, vooral in perioden van een economische overgang.

Belangrijkste argumenten tegen energiesubsidies zijn:

  • Sommige energiesubsidies werken tegen het doel van duurzame ontwikkeling, aangezien ze kunnen leiden tot een hoger verbruik en het ontstaan van meer afval. Ze verergeren de schadelijke effecten van energiegebruik op het milieu, een zware last op de overheidsfinanciën en een verzwakking van het potentieel voor de economie om te groeien.
  • Ze vormen belemmering voor de uitbreiding van de distributienetwerken en de ontwikkeling van meer milieuvriendelijke energie-technologieën, en ze helpen niet altijd de mensen die het het meest nodig hebben.
  • Een studie uitgevoerd door de Wereldbank constateert dat subsidies van de grote commerciële bedrijven die de energie-sector domineren niet gerechtvaardigd zijn. Echter, onder bepaalde omstandigheden is het redelijk om subsidies te gebruiken om de toegang tot energie te bevorderen voor de armste huishoudens in ontwikkelingslanden. Energie subsidies moet toegang bieden om de moderne energiebronnen te stimuleren, niet om de exploitatiekosten van bedrijven te dekken.[1] De studie van het World Resource Instituut constateert dat energie subsidies vaak kapitaalintensieve projecten zijn ten koste van kleinere of verspreid alternatieven.[2]

Verder blijkt dat in Nederland maar liefst 4x zoveel subsidie is voor fossiele brandstoffen ten opzichte van duurzame energie. Dit heeft te maken met omslachtige subsidieregelingen omtrent klein/groot gebruikers en autokilometers.[3]

Vormen van energiesubsidie[bewerken]

  • Rechtstreekse financiële overdacht - subsidies aan producenten, en subsidies aan consumenten, lage rente of preferentiële leningen aan producenten.
  • Preferentiële fiscale behandeling - kortingen of een ontheffing op de royalty's, rechten, producent heffingen en tarieven, belastingkrediet, versnelde afschrijvingen op de energievoorziening apparatuur.
  • Handelsbeperkingen - productiequota, technische beperkingen en handelsembargo's.
  • Energie-gerelateerde diensten door de overheid op minder dan de volledige kosten - directe investeringen in energie-infrastructuur, het openbaar onderzoek en ontwikkeling.
  • Regulering van de energiesector - vraag naar garanties en inzet tarieven, prijsbeheersing, toegang tot de markt beperking; preferentiële planning, toestemming en controle over de toegang tot hulpbronnen.
  • Uitputting van vergoeding - een aftrek van de bruto-inkomen tot ~ 27% voor de uitputting van niet-hernieuwbare grondstoffen (olie, gas, mineralen).

SDE (overheid)[bewerken]

De Stimuleringsregeling duurzame energieproductie (Nederland), (SDE) is een algemene maatregel van bestuur en dient om de productie van schone en duurzame energie, onder andere wind op land (windenergie), warmtekrachtkoppeling, biomassa en fotovoltaïsche zonne-energie te stimuleren. De regeling is de opvolger van de Ministeriële regeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP). In tegenstelling tot de MEP geeft de SDE ook een vergoeding bij levering van groen gas (opgewerkt biogas) aan het gasnet. De uitvoering wordt gedaan door Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Voorheen was SDE de MEP, ministeriële regeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie.

Gemeenten, Provincies en andere subsidieverstrekkers[bewerken]

Niet alleen de overheid maar ook de provincies en gemeenten zorgen voor energie subsidies. Dit verschilt sterk per gemeente welke subsidie dit is en de hoogte ervan. Via bijvoorbeeld de energiesubsidiewijzer kan men uitzoeken wat zijn provincie of gemeente aan subsidies heeft omtrent energie. Mogelijke subsidies:

EU Doelstellingen[bewerken]

Haalbaarheid EU doelstellingen

In 1997 is de Europese Unie begonnen met het formuleren van ambitieuze doelstellingen op het gebied van opwekking van alternatieve energie. In 2010, zo werd gesteld, moet 12% van de totale energieconsumptie in de EU gegenereerd zijn uit wind, zon, waterkracht of biomassa. In 2005 is er een nieuwe doelstelling bijgekomen, namelijk dat er in 2020 20% van de totale primaire energie moet afkomstig zijn van alternatieve energie. Zoals de tabel al aangeeft is te zien dat Nederland het nog niet heel erg goed doet.[4]

EIA[bewerken]

De Energie-investeringsaftrek (EIA) is in Nederland een fiscale aftrekregeling die investeringen van ondernemingen in energiebesparende en duurzame bedrijfsmiddelen , onder andere windenergie op land, warmtekrachtkoppeling, biomassa en fotovoltaïsche zonne-energie te stimuleren. De uitvoering wordt gedaan door SenterNovem in samenwerking met de Belastingdienst.[5]

REB[bewerken]

De Regulerende energiebelasting (REB) is een in 1996 in Nederland ingevoerde heffing op het gebruik van elektriciteit en aardgas. Deze belasting is ingevoerd als onderdeel van de vergroening van het belastingstelsel door de twee paarse kabinetten. De heffing is budgetneutraal ingevoerd, dat wil zeggen tegelijkertijd met de invoering van de REB zijn de inkomstenbelastingen met een bedrag gelijk aan de opbrengst van de REB verlaagd. Het doel van de REB is een efficiënt gebruik van energie te stimuleren.

Subsidie aanvragen[bewerken]

Zoveel subsidie mogelijkheden, en dan zijn de hierboven genoemde opties nog lang niet alle. Wat het zo moeilijk maakt voor particulieren een keuze te maken is dat de subsidies vaak ieder jaar weer gewijzigd worden. Tevens is het per gemeente en provincie ook weer anders geregeld. Indien u subsidie wilt gaan aanvragen als particulier zorg dan dat u de vele verschillende bronnen op internet bekijkt en informeert bij uw gemeente. Websites die hier hulp bij bieden zijn: Energievergelijker[6], Energiesubsidies.nl[7], Rijksoverheid.nl[8] en de Energie subsidie wijzer[9]

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Worldbank 2010 Worldbank.org
  2. Renewables 2009
  3. Duurzaamnieuws.nl 23-6-2011
  4. Energieportal.nl 15 november 2009
  5. EIA 26-7-2011
  6. Energievergelijker.nl
  7. Energiesubsidies.nl
  8. Rijksoverheid.nl
  9. Energie subsidie wijzer
Bronnen, noten en/of referenties