Frank Wolff (personage)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Frank Wolff is een personage uit De avonturen van Kuifje. Hij komt voor in één lang Kuifje-verhaal, dat bestaat uit de twee losse albums Raket naar de maan en Mannen op de maan. Hij overleeft dit avontuur niet.

Rol in de strip[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Wolff is een astronomisch ingenieur die werkt op de ruimtebasis in Sbrodj, een stad in Syldavië. Hij is de naaste assistent van professor Zonnebloem, die bezig is een raket te ontwerpen die mensen naar de maan moet brengen. Wolff is ook degene die Kuifje en kapitein Haddock op de basis welkom heet, waarna hij hen naar de werkkamer van Zonnebloem leidt.

Aanvankelijk maakt Wolff een heel ontspannen indruk, maar naarmate het verhaal vordert lijkt het er steeds meer op dat hij iets duisters te verbergen heeft. Hij wordt ook steeds meer in zichzelf gekeerd, terwijl hij aan het begin juist heel open naar iedereen toe was. Er gebeuren aan het begin van het verblijf op de maan enkele vreemde dingen terwijl Wolff net in de buurt is; zo valt er ineens een kist uit de raket, waardoor de professor bijna wordt verpletterd.

Uiteindelijk blijkt dat Wolff een verrader is. Vroeger was hij hevig verslaafd aan gokken. Kort nadat Zonnebloems vrienden op de basis arriveerden werd hij opnieuw benaderd door zijn oude schuldeisers, die hem vervolgens chanteerden om alle geheimen aan hen door te spelen zodat zijzelf de raket straks in handen kunnen krijgen. Als gevolg hiervan moet Zonnebloems eerste maanraket, die met Wolffs hulp is gesaboteerd, op zijn weg terug naar de aarde worden vernietigd. Als vervolgens de bemande vlucht plaatsvindt, moet Wolff eraan meewerken dat een spion (kolonel Jorgen) als verstekeling aan boord van de raket komt. Jorgen overtuigt Wolff er later van dat hij de anderen op de maan moet achterlaten, vanwege het dreigende zuurstoftekort aan boord van de raket. Wolff vindt dit vreselijk, maar werkt toch mee. Op het allerlaatste moment kan Kuifje nog voorkomen dat de raket vertrekt. De beide verraders worden hierna ontmaskerd en gevangengezet.

Wolff is van hen beiden de enige die spijt heeft. Later, als Jorgen alsnog iedereen aan boord dreigt dood te schieten, grijpt Wolff in, met als gevolg dat Jorgen per ongeluk om het leven komt. Kuifje toont zich als enige bereid om Wolff weer te vertrouwen, maar even later blijkt Wolff om onverklaarbare redenen verdwenen te zijn. Als Haddock en Kuifje op onderzoek uit gaan en enkele doorgeknipte kabels zien, vrezen ze in eerste instantie dat hij hen opnieuw heeft verraden. Dan blijkt dat Wolff uit de raket is gestapt, in de hoop dat de anderen hierdoor voldoende zuurstof over zullen houden voor de rest van de terugreis. De kabels moest hij doorknippen om te voorkomen dat het alarm afging. Hij liet voor de rest een korte afscheidsbrief achter waarin hij nogmaals diep berouw toont.

Extra zin[bewerken]

In de tijd dat dit Kuifje-verhaal uitkwam was België streng katholiek, en zaken als zelfmoord waren absoluut taboe. In opdracht van het weekblad Kuifje moest Hergé daarom aan Wolffs afscheidsbrief nog de zin "Misschien zal een wonder me veroorloven om ook weer terug op aarde te komen" toevoegen. In een interview verklaarde Hergé achteraf dit zeer te betreuren, omdat de wezenlijke essentie van Wolffs daad – nl. zelfopoffering – volgens hem hiermee verloren ging.[1]