De zonnetempel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor de film, zie De zonnetempel (film)
De Zonnetempel
Orig. titel Le Temple du Soleil
Stripreeks De avonturen van Kuifje
Volgnummer 14
Scenario Hergé
Tekeningen Hergé
Eerste druk 1949
Portaal  Portaalicoon   Strip

De zonnetempel (Le Temple du Soleil) is het veertiende album uit de reeks Kuifje-strips van de Belgische tekenaar Hergé en het vervolg op De zeven kristallen bollen. In 1977 verscheen een nieuwe Nederlandse vertaling.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.
Spoorweg naar La Oroya, Charles Wiener. Afbeelding gebruikt door Hergé in De zonnetempel

Kuifje en Kapitein Haddock komen aan in Peru waar ze op zoek zijn naar Professor Zonnebloem. Ze ondervragen enkele mensen, maar niemand durft hen informatie te geven. Nadat Kuifje een jongen, Zorrino, verdedigt tegen twee mannen die hem mishandelen, schenkt een onbekende man Kuifje als dank een amulet.

Kuifje en Haddock reizen samen met Zorrino, die het gebied goed kent, door het Andesgebergte op zoek naar een verborgen Incatempel, waar Zonnebloem gevangen zou worden gehouden. Eerst overwinnen ze vele obstakels en gevaren, waarbij ze onder meer weten te ontkomen aan een groep bandieten die hen probeert uit te schakelen. Per toeval komen ze bij een verborgen Inca-tempel, waar ze door de indianen worden gevangengenomen. Het blijkt dat de Inca's Zonnebloem en de andere geleerden wilden straffen omdat zij de oude Inca-heiligdommen hadden opgegraven en meegenomen naar Europa. Onder de indianen is ook Chiquito, de voormalige variété-assistent van generaal Alcazar. Als de Inca's zien dat Kuifje een amulet bij zich draagt, maakt één van de anderen zich bekend als Huascar, de vreemdeling die Kuifje dit ding heeft gegeven. Inmiddels heeft Kuifje de amulet afgestaan aan Zorrino, waarmee die in ieder geval is gered en voor de rest van zijn leven bij de indianen moet blijven. Vervolgens wordt besloten dat Kuifje en Haddock niet meteen zullen sterven, maar binnen dertig dagen verbrand zullen worden in een openbare terechtstelling. De dag en het tijdstip mogen ze zelf kiezen.

Kuifje vindt in hun gevangenis een oud krantenartikel dat een zonsverduistering aankondigt en hier maakt hij handig gebruik van om aan de terechtstelling te ontkomen. Op de dag van hun executie doet hij alsof hij de "zonnegod" kan commanderen.[1] Angstig laten de Inca's Kuifje, Haddock en Zonnebloem die ook door de Inca's was gevangen vrij. Ze geven hen diverse schatten mee en halen de geleerden uit hun trance. In ruil daarvoor moeten Kuifje en co. beloven dat ze de rest van de wereld nooit iets zullen vertellen over de verborgen Inca-beschaving.

Inmiddels zijn de twee detectives Jansen en Janssen nog steeds op zoek naar Kuifje en Haddock. Ze komen op allerlei plekken in de wereld, maar niet in Zuid-Amerika.

Tekenfilm[bewerken]

De Belvision-studio heeft in 1969 een tekenfilm van dit verhaal uitgebracht. Ook is dit verhaal opgenomen in de tweede tekenfilmserie uit 1992.

Musical[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Kuifje: De Zonnetempel voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In populaire cultuur[bewerken]

Noot[bewerken]

  1. Hergé ontleende dit idee aan Mark Twains A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (1889)[bron?].