Gladiator (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gladiator
Gladiator logo.svg
Regie Ridley Scott
Producent David Franzoni
Branko Lustig
Douglas Wick
Scenario Filmscenario:
David Franzoni
John Logan
William Nicholson
Verhaal:
David Franzoni
Hoofdrollen Russell Crowe
Joaquin Phoenix
Connie Nielsen
Oliver Reed
Derek Jacobi
Djimon Hounsou
Ralf Möller
Richard Harris
Muziek Hans Zimmer
Lisa Gerrard
Montage Pietro Scalia
Cinematografie John Mathieson
Distributie DreamWorks
(Verenigde Staten)
Universal Pictures
(internationaal)
Première 1 mei 2000 (Los Angeles)
Vlag van Verenigde Staten 5 mei 2000
Vlag van Nederland 18 mei 2000
Genre Actie/avontuur
Speelduur 155 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Budget $ 103.000.000[1]
Opbrengst $ 457.640.427[2]
Gewonnen prijzen 57 (5 Oscars)
Overige nominaties 100
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Gladiator is een Amerikaanse-Britse film uit 2000 die zich afspeelt in de Romeinse tijd. De film werd geschreven door David Franzoni en geregisseerd door Ridley Scott. Het is een fictief verhaal geïnspireerd op keizer Commodus en zijn vader Marcus Aurelius. De film werd genomineerd voor twaalf Oscars en won er uiteindelijk vijf, waaronder die voor beste film, beste acteur en beste geluid.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In het jaar 180 brengt de uit Hispania afkomstige generaal Maximus Decimus Meridius het Romeinse leger naar een beslissende overwinning op een aantal Germaanse stammen die druk hadden gezet op de grenzen van het Romeinse Rijk. Nu de oorlogen erop zitten, wil Maximus graag naar huis keren, naar zijn vrouw, zoon en boerderij. Keizer Marcus Aurelius vertelt hem echter dat hij van plan is om Maximus tot "protector van Rome" te benoemen, om op lange termijn Rome terug om te vormen tot een republiek en de corruptie te bestrijden. Hiermee passeert hij zijn eigen zoon Commodus, aan wie het keizerschap eigenlijk toekomt, omdat hij van oordeel is dat zijn zoon moreel corrupt is. Als Marcus Aurelius dit plan met Commodus deelt, wurgt Commodus hem in een bui van woede en teleurstelling.

Na het 'overlijden' van Marcus Aurelius kondigt Commodus zichzelf aan als nieuwe keizer en vraagt hij Maximus om hem te dienen. Als Maximus echter weigert (omdat hij niet gelooft dat Marcus Aurelius een natuurlijke dood is gestorven), laat Commodus hem arresteren en ter dood veroordelen. Het lukt Maximus echter om zijn beulen te verslaan en om te vluchten naar zijn boerderij. Daar arriveert hij te laat, omdat de boerderij door de Praetoriaanse garde van Commodus platgebrand is en zijn vrouw en zoon zijn gekruisigd. Maximus begraaft zijn vrouw en zoon en stort dan in elkaar van ellende en verdriet. Hij wordt gevonden door slavenhandelaars die hem naar Zucchabar overschepen in de Noord-Afrikaanse provincie Mauretania Caesariensis. Daar wordt hij verkocht aan Proximo, een gladiatorentrainer.

Hoewel hij in het begin wat aarzelt, neemt Maximus al snel genoeg deel aan plaatselijke toernooien en raakt hij bevriend met twee andere Gladiatoren: Juba, een Numidiër, en Hagan, een Germaan. Dankzij zijn militaire verleden en onverschilligheid tegenover de dood, verslaat hij al zijn tegenstanders in de arena en krijgt hij een redelijk aanzien en bekendheid. Proximo vertelt hem dan dat hij zelf ooit gladiator is geweest en dat hij zijn vrijheid van Marcus Aurelius heeft teruggekregen. Hij vertelt Maximus dat de beste manier om zijn vrijheid terug te krijgen, niet is door per se een bekwaam vechter te zijn, maar vooral door het publiek voor zich te winnen. Proximo moedigt Maximus aan om mee naar Rome te gaan en om daar deel te nemen aan de spelen in het Colosseum. Als Proximo hem vertelt dat hij dan voor de keizer mag verschijnen, stemt Maximus in.

Het eerste gevecht in het Colosseum is het naspelen van de Romeinse overwinning op Carthago tijdens de slag bij Zama Regia. De gladiatoren (waaronder Maximus) spelen de Carthagers na, maar door de militaire ervaring van Maximus slaagt zijn groep erin de overwinning te behalen, waardoor het naspelen van die slag de andere kant op gaat dan gepland. Met verbazing over het verloop van het gevecht wil de keizer de aanvoerder van de gladiatoren spreken: Maximus. Die wil zijn identiteit in eerste instantie niet onthullen, maar onder dwang van de keizer onthult hij zich alsnog, tot verbijstering van de keizer. Onder de druk van het volk - onder de indruk van Maximus' schouwspel - laat Commodus hem echter in leven.

Het tweede gevecht van Maximus is tegen de Galliër Tigris, een succesvolle, nog nooit verslagen gladiator. Commodus wil echter zeker zijn dat Maximus dit gevecht niet overleeft en heeft een onaangename verrassing in petto: Maximus moet tegen Tigris vechten, te midden van vier woeste tijgers. Als Maximus Tigris toch weet te verslaan en Commodus hem beveelt om de genadeslag toe te dienen, weigert Maximus en laat hij de gladiator in leven. Hij krijgt hierdoor de bijnaam Maximus de Vergevingsgezinde en krijgt opnieuw waardering van het volk. Commodus stapt de arena in en maakt Maximus belachelijk door zijn gedode vrouw en zoon te bespotten. Maximus keert hem echter de rug toe, met nog meer gejuich van het volk en een nog groter gezichtsverlies voor Commodus als gevolg.

In de wandelgangen van het Colosseum komt Maximus zijn oude bediende tegen, van wie hij hoort dat zijn oude troepen nog altijd loyaal aan hem zijn. Na een eerste weigering van Maximus weet Lucilla, de zus van Commodus en een oude vriendin van Maximus, alsnog een stiekeme ontmoeting met Maximus en senator Gracchus, die ook aan hun kant staat, te regelen. Hij krijgt hun hulp om uit Rome te ontsnappen om zich bij zijn oude troepen aan te sluiten, waarmee hij Commodus wil afzetten en vermoorden, maar Commodus komt achter deze plannen en laat iedereen vermoorden. Maximus wordt gevangen genomen, net als senator Gracchus en zijn medegladiatoren. Tegen Lucilla dreigt Commodus haar zoon te laten ombrengen als ze hem niet gehoorzaamt.

Om definitief met Maximus af te rekenen en het volk voor zich terug te winnen, organiseert Commodus een laatste gevecht in de arena: tussen Maximus en hemzelf. Voor aanvang van de wedstrijd verwondt Commodus Maximus echter in zijn rug, waardoor Maximus veel bloed verliest en Commodus een voorsprong heeft. Maximus weet Commodus echter toch te verslaan en doodt hem op het strijdveld. Maximus vraagt vervolgens om zijn mannen vrij te laten, senator Gracchus terug te installeren en de hervormingen door te voeren die Marcus Aurelius gewild had. Daarna begint echter de doodstrijd van Maximus zelf en heeft hij een visioen over zijn hereniging met zijn vrouw en zoon in het Elysium. Hij valt neer op de arenagrond, waarna Lucilla over hem heenbuigt en afscheid neemt. Als Maximus sterft, laat Lucilla hem eervol wegdragen, terwijl het lichaam van Commodus oneervol in de arena blijft liggen en de menigte het Colosseum verlaat.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Crowe, Russell Russell Crowe Maximus
Phoenix, Joaquin Joaquin Phoenix Commodus
Nielsen, Connie Connie Nielsen Lucilla
Reed, Oliver Oliver Reed Proximo
Harris, Richard Richard Harris Marcus Aurelius
Jacobi, Derek Derek Jacobi Gracchus
Hounsou, Djimon Djimon Hounsou Juba
Schofield, David David Schofield Falco
Shrapnel, John John Shrapnel Gaius
Arana, Tomas Tomas Arana Quintus
Möller, Ralf Ralf Möller Hagen
Clark, Spencer Treat Spencer Treat Clark Lucius
Hemmings, David David Hemmings Cassius
Flanagan, Tommy Tommy Flanagan Cicero
Thorsen, Sven-Ole Sven-Ole Thorsen Tigris

Muziek[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Gladiator (album) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De muziek van de film werd gecomponeerd door Hans Zimmer en Lisa Gerrard.

  1. Progeny (2:13)
  2. The Wheat (1:03)
  3. The Battle (10:02)
  4. Earth (3:01)
  5. Sorrow (1:26)
  6. To Zucchabar (3:16)
  7. Patricide (4:08)
  8. The Emperor is Dead (1:21)
  9. The Might of Rome (5:18)
  10. Strength and Honor (2:09)
  11. Reunion (1:14)
  12. Slaves to Rome (1:00)
  13. Barbarian Horde (10:33)
  14. Am I Not Merciful? (6:33)
  15. Elysium (2:41)
  16. Honor Him (1:19)
  17. Now We Are Free (4:14)

Externe links[bewerken]