Gladiator (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gladiator
Gladiator logo.svg
Regie Ridley Scott
Producent David Franzoni
Branko Lustig
Douglas Wick
Scenario Filmscenario:
David Franzoni
John Logan
William Nicholson
Verhaal:
David Franzoni
Hoofdrollen Russell Crowe
Joaquin Phoenix
Connie Nielsen
Oliver Reed
Derek Jacobi
Djimon Hounsou
Ralf Möller
Richard Harris
Muziek Hans Zimmer
Lisa Gerrard
Montage Pietro Scalia
Cinematografie John Mathieson
Distributie DreamWorks
(Verenigde Staten)
Universal Pictures
(internationaal)
Première 1 mei 2000 (Los Angeles)
Vlag van Verenigde Staten 5 mei 2000
Vlag van Nederland 18 mei 2000
Genre Actie/avontuur
Speelduur 155 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Budget $ 103.000.000[1]
Opbrengst $ 457.640.427[2]
Gewonnen prijzen 57 (5 Oscars)
Overige nominaties 100
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Gladiator is een Amerikaanse film uit 2000 die zich afspeelt in de Romeinse tijd. De film werd geschreven door David Franzoni en geregisseerd door Ridley Scott. Het is een fictief verhaal geïnspireerd op keizer Commodus en zijn vader Marcus Aurelius. De film werd genomineerd voor twaalf Oscars en won er uiteindelijk vijf, waaronder die voor beste film, beste acteur en beste geluid.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In het jaar 180 brengt de Hispaniaanse generaal Maximus Decimus Meridius het Romeinse leger naar een overwinning op enkele laatst overgebleven Germaanse stammen. Nu de oorlogen erop zitten, wil Maximus graag naar huis keren, naar zijn vrouw, zoon en boederij. Keizer Marcus Aurelius vertelt hem echter dat hij van plan is om Maximus tot keizer te benoemen, en niet zijn zoon Commodus, aan wie het keizerschap eigenlijk toekomt. Als Marcus Aurelius dit plan met Commodus deelt, wurgt Commodus hem in een bui van woede en teleurstelling.

Na het 'overlijden' van Marcus Aurelius kondigt Commodus zichzelf aan als nieuwe keizer en vraagt hij Maximus om hem te dienen. Als Maximus echter weigert (omdat hij naar huis wil), laat Commodus hem arresteren en tot dood veroordelen. Het lukt Maximus echter om zijn beulen te verslaan en om te vluchten naar zijn boerderij. Daar arriveert hij te laat, omdat de boerderij platgebrand is en zijn vrouw en zoon zijn gekruisigd. Maximus begraaft zijn vrouw en zoon en stort dan in elkaar van ellende en verdriet. Hij wordt gevonden door slavenhandelaars die hem naar Zucchabar overschepen in de Noord-Afrikaanse provincie Mauretania Caesariensis. Daar wordt hij verkocht aan Proximo, een gladiatorentrainer.

Hoewel hij in het begin wat aarzelt, neemt Maximus al snel genoeg deel aan plaatselijke toernooien en raakt hij bevriend met twee andere Gladiatoren: Juba, een Numidiaan, en Hagan, een Germaan. Dankzij zijn militaire verleden en onverschilligheid tegenover de dood, verslaat hij al zijn tegenstanders in de arena en krijgt hij een redelijk aanzien en bekendheid. Proximo vertelt hem dan echter dat hij zelf ooit gladiator is geweest en dat hij zijn vrijheid heeft gekregen door goed te vechten, maar dat hij naast een bekwaam vechter te zijn ook het publiek voor zich moet kunnen winnen. Proximo moedigt Maximus aan om mee naar Rome te gaan en om daar deel te nemen aan de spelen in het Colosseum. Als Proximo hem vertelt dat hij dan voor de keizer mag verschijnen, stemt Maximus in.

Het eerste gevecht in het Colosseum is het naspelen van de Romeinse overwinning op Carthago tijdens de slag bij Zama Regia. De gladiatoren (waaronder Maximus) spelen voor de Carthagers, maar door hun overwinning gaat het naspelen van die slag de andere kant op dan gepland. Met verbazing wil de keizer de aanvoerder van de gladiatoren spreken: Maximus. Maximus wil zijn identiteit in eerste instantie niet onthullen, maar onder dwang van de keizer onthult hij zich alsnog als generaal Maximus Decimus Meridius, tot schrik van de keizer. Onder de druk van het volk - onder de indruk van Maximus' schouwspel - laat Commodus hem echter in leven.

Het tweede gevecht is dat van Maximus tegen een succesvolle, nog nooit verslagen gladiator. Als Maximus hem bijna gedood heeft en Commodus hem beveelt om de laatste slag te slaan, weigert Maximus en laat hij de gladiator in leven. Hij krijgt hierdoor de bijnaam "Maximus the Merciful" (Nederlands: Maximus de Vergevingsgezinde) en krijgt waardering van het volk. Commodus stapt de arena in en maakt Maximus belachelijk door zijn gedode vrouw en zoon te bespotten. Maximus keert hem echter de rug toe, met nog meer gejuich van het volk als gevolg.

In de wandelgangen van het Colosseum komt Maximus zijn oude bediende tegen, van wie hij hoort dat zijn oude troepen nog altijd loyaal aan hem zijn. Lucilla, de zus van Commodus en een oude vriendin van Maximus, vraagt om een stiekeme ontmoeting met Maximus, samen met senator Gracchus, die ook aan hun kant staat. Hij krijgt hun hulp om Rome te ontsnappen en om zich bij zijn oude troepen aan te sluiten, maar Commodus komt achter deze plannen en laat iedereen vermoorden. Maximus wordt gevangen genomen, net als Lucilla en senator Gracchus.

Om het volk voor zich terug te winnen, organiseert Commodus een laatste gevecht in de arena: tussen Maximus en hemzelf. Voor aanvang van de wedstrijd verwondt Commodus Maximus echter in zijn rug, waardoor Maximus veel bloed verliest en Commodus een voorsprong heeft. Maximus weet Commodus echter toch te verslaan en doodt hem op het strijdveld. Daarna begint Maximus zelf bewusteloos te raken en hallucineert hij over zijn thuiskomst bij zijn vrouw en zoon. Hij valt neer op de arenagrond, waarna Lucilla over hem heenbuigt en afscheid neemt. Als Maximus sterft, laat Lucilla hem eervol wegdragen, terwijl het lichaam van Commodus oneervol in de arena blijft liggen en de menigte het Colosseum verlaat.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Crowe, Russell Russell Crowe Maximus
Phoenix, Joaquin Joaquin Phoenix Commodus
Nielsen, Connie Connie Nielsen Lucilla
Reed, Oliver Oliver Reed Proximo
Harris, Richard Richard Harris Marcus Aurelius
Jacobi, Derek Derek Jacobi Gracchus
Hounsou, Djimon Djimon Hounsou Juba
Schofield, David David Schofield Falco
Shrapnel, John John Shrapnel Gaius
Arana, Tomas Tomas Arana Quintus
Möller, Ralf Ralf Möller Hagen
Clark, Spencer Treat Spencer Treat Clark Lucius
Hemmings, David David Hemmings Cassius
Flanagan, Tommy Tommy Flanagan Cicero
Thorsen, Sven-Ole Sven-Ole Thorsen Tigris

Muziek[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Gladiator (album) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De muziek van de film werd gecomponeerd door Hans Zimmer en Lisa Gerrard.

  1. Progeny (2:13)
  2. The Wheat (1:03)
  3. The Battle (10:02)
  4. Earth (3:01)
  5. Sorrow (1:26)
  6. To Zucchabar (3:16)
  7. Patricide (4:08)
  8. The Emperor is Dead (1:21)
  9. The Might of Rome (5:18)
  10. Strength and Honor (2:09)
  11. Reunion (1:14)
  12. Slaves to Rome (1:00)
  13. Barbarian Horde (10:33)
  14. Am I Not Merciful? (6:33)
  15. Elysium (2:41)
  16. Honor Him (1:19)
  17. Now We Are Free (4:14)

Externe links[bewerken]