Glycobiologie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Glycobiologie is de wetenschap over de structuur, biosynthese en biologie van glycanen (ook wel suikerketens of koolhydraten genoemd) die zeer wijdverbreid aanwezig zijn in de natuur.[1] Suikers zijn essentiële bouwstenen van alle organismen en aspecten van de verschillende functies die ze hebben in de biologie worden wetenschappelijk onderzocht in verschillende medische, biochemische en biotechnologische disciplines.

Geschiedenis[bewerken]

De term glycobiologie werd voor het eerst gebruikt in 1988 om de discipline te benoemen die zich bevindt op het grensvlak tussen biochemie en koolhydraatchemie [2].

Glycoconjugaten[bewerken]

Suikers kunnen gekoppeld zijn aan andere moleculen, waarmee ze dan zogenaamde glycoconjugaten vormen.

Veel gebruikte onderzoekstechnieken[bewerken]

Massaspectrometrie en kolomchromatografie zijn twee zeer belangrijke technieken die veelvuldig worden toegepast in de glycobiologie. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van de specifieke herkenning door lectines en afbraakenzymen (glycosyl hydrolases) om details van de structuur te bepalen.

Onderzoeksgroepen in Nederland[bewerken]

Er zijn verscheidene wetenschappelijke onderzoeksgroepen in Nederland die zich bezighouden met vraagstukken binnen de glycobiologie. Ze hebben zich verenigd in de Nederlandse Vereniging voor Glycobiologie[3] en komen jaarlijks bijeen met hun Franse (the Groupe Lillois de Glycobiologie), Belgische (the Belgian Working Group for Glycëosciences) en Duitse (Studiengruppe Glykobiologie der Gesellschaft für Biochemie und Molekularbiologie) equivalenten.

Databases[bewerken]

Een belangrijke internationale portal voor de glycobiologie is The Functional Glycomics Gateway.[4] Deze maandelijks bijgewerkte webpagina over alle aspecten van koolhydraat functie in biologie is een samenwerking van Nature en het Amerikaanse Consortium for Functional Glycomics.

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties