Kamagurka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kamagurka
Kamagurka en Herr Seele (met hoed)
Kamagurka en Herr Seele (met hoed)
Algemene informatie
Volledige naam Luc Charles Zeebroek
Geboren Nieuwpoort, 5 mei 1956
Land België
Werk
Beroep(en) cartoonist, theater- en televisiemaker en allround kunstenaar
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Kunst & Cultuur
Televisie

Kamagurka, pseudoniem van Luc Charles Zeebroek, (Nieuwpoort, 5 mei 1956) is een Belgisch cartoonist, theater- en televisiemaker en allround kunstenaar. Kamagurka staat bekend om zijn absurde cartoons en tv-shows. Hij heeft weinig vaste stripfiguren, maar Bert en Bobje zijn de bekendste. Ook schrijft hij de scenario's voor Herr Seeles strip Cowboy Henk. Hij woont in Brugge.

Biografie[bewerken]

Kamagurka studeerde achtereenvolgens Kunstonderwijs in Brugge en later Kunst aan Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Die laatste studies hield hij echter voor bekeken nog voor hij zijn diploma haalde.

Hij werd bekend in België door zijn werk als cartoonist in het weekblad Humo. Geïnspireerd door de absurde en choquerende strips en cartoons van Robert Crumb, Roland Topor en het controversiële Franse blad Hara-Kiri introduceerde hij soortgelijke tekeningen in Vlaanderen.

Tijdens een schoolreis in Parijs besloot Kamagurka naar het redactiegebouw van het blad Hara-Kiri te gaan. Hij zou er als twintigjarige tweewekelijks blijven terugkeren om er dan drie dagen lang te blijven. Kamagurka beschouwt dit nog steeds als zijn echte opleiding en basis voor de rest van zijn carrière.

In 1972 debuteerde hij als cartoonist in "De Zeewacht". Drie jaar later werd hij met steun van Guy Mortier vaste cartoonist voor het blad Humo. In die eerste jaren ontving het blad tientallen kritische lezersbrieven waarin Kamagurka's cartoons werden aangevallen, omdat men ze niet begreep of omdat men ze te "vulgair" vond. Hierdoor werd hij een cultfiguur. Tegenwoordig is hij een vaste waarde in het blad.

Sinds de jaren 80 maakte hij ook een aantal cartoons met Herr Seele, met wie hij ook verschillende radio- ("Studio Kafka", "Kamagurkistan") en televisieshows gemaakt heeft ("Lava", "Johnnywood", "Wees blij met wat je hebt" en "Bob en George"). Sinds 1981 maken zij ook samen de strip Cowboy Henk, waarvoor Kamagurka de grappen bedenkt en Seele de tekeningen verzorgt. Sinds 2002 werken ze niet meer zoveel samen. Een belangrijke reden hiervoor is de manier waarop Seele rond die tijd door de media werd opgepikt. Kamagurka verweet Seele dat hij te veel in allerlei "domme televisieprogramma's" begon te verschijnen.

Dagelijks verschijnen de Kamagurka-cartoons in de kranten Het Laatste Nieuws en het NRC Handelsblad.

Kamagurka maakt niet alleen cartoons, maar schildert ook nog en maakt theatervoorstellingen, waarmee hij door Vlaanderen en Nederland trekt. Zijn bekendste typetje is Kamiel Kafka, een in lange jas en muts met oorwarmers rondlopende man. De figuur droeg meestal absurde filosofieën en gedichten voor. Zijn bekendste uitspraak was: "Ik ben Kamiel Kafka, ik ben Kamiel Kafka en ik ga het geen twéé keer zeggen."

Hij bracht begin jaren 80 ook enkele singles uit zoals "Constant Degoutant" , "Marjoleintje", "Een klein leger, maar een dik leger" (1981) en het door de openbare omroep gecensureerde "Weg met Boudewijn. Leve Fabiola". Hij noemde zich en zijn begeleidingsgroepje Kamagurka en de Vlaamse Primitieven. Hij ontwierp ook zelf de hoezen. In opdracht van Raymond van het Groenewoud illustreerde Kamagurka ook de hoes van diens album "Nooit Meer Drinken" (1977) en "Kamiel in België" (1978) . Hij tekende ook de hoes van het All Ears-album "Foamy Wife Hum" (2003) .

In 1985 ontving hij de Geuzenprijs voor zijn gehele oeuvre.

In 1995-2000 presenteerde hij op Studio Brussel de absurde humor-radioprogramma's "Studio Kafka" en vanaf 2002 op diezelfde zender samen met Tomas De Soete "Kamagurkistan".

In 2000 bracht hij een nieuw album uit, genaamd: "Oh Sabrina, wat heb je met mijn snor gedaan?" met singles als het gelijknamige titelnummer en "Nee, mijn lief: je bent niet te dik."

Vanaf 2002 leverde hij ook bijdragen aan "De laatste show". In 2005 had hij ook een theaterproject met Jules Deelder: "Kamadeeldra".

In het tv-seizoen 2006-2007 verzorgde hij voor Man bijt Hond de rubriek "De grens".

In oktober 2009 werd bekendgemaakt dat hij deel ging uitmaken van de negenkoppige jury in het nieuwe seizoen van De Slimste Mens. In diezelfde maand werd hij bekroond op de Frankfurter Buchmesse met de speciale Bernd-Pfarr-prijs in de categorie stripverhalen. De jury beoordeelde hem als "een guerrillacartoonist die zich op humoristisch gebied begeeft waar geen mens zich voordien gewaagd heeft" [1]

Schilderkunst[bewerken]

In 2008 ondernam Kamagurka een project genaamd Kamalmanak, waarbij hij iedere dag een schilderij schilderde, in totaal dus 366 schilderijen, want 2008 was een schrikkeljaar. Het is tevens de titel van het boek waarin deze werken staan afgebeeld. Het project werd gesponsord door de zakenman Marc Coucke, lid van de raad van bestuur van het bedrijf Omega Pharma. Coucke is een kunstliefhebber en een groot bewonderaar van Luc Zeebroek. In deze schilderijen probeerde Kamagurka de werkelijkheid te bekijken met een gezonde dosis absurde humor. Hij haalde zijn inspiratie bij diverse kunststromingen, zoals het kubisme en popart. Hij had hiermee de bedoeling een internationale doorbraak te maken.

Hij bleef hierna verder schilderen in dezelfde trant, maar met dit verschil dat hij elke dag schilderde en niet meer elke dag een schilderij maakte. Hij maakte een reeks die hij "Veluxart" noemde omdat het behandelde thema zich telkens nabij een dakraam bevond. Hij schilderde een aantal stripfiguren (Kuifje, Smurf, Batman) of tekenfilmfiguren (Mickey Mouse, Goofy, Popeye, Fred Flintstone, Meneer de Uil) in een stijl die hij Neokubisme noemde. Hierbij probeerde hij zich voor te stellen hoe Picasso, Georges Braque of Juan Gris die onderwerpen zouden behandeld hebben.

Een andere richting die hij beoefende noemde hij het "Accidentalisme". Hij maakte een portret van een onbekend persoon, zoals hij die met zijn "geestesoog" zag. Daarna vroeg hij op de televisie wie hierop geleek en, eigenaardig genoeg, was er wel telkens iemand die de gelijkenis kon bevestigen per foto.

Een andere reeks noemde hij de "Spiegeleipaintings" : een kip bovenop de dooier van een spiegelei. Hij werkte dit thema verder uit en verving de kip door bv. de drie kruisen op de Golgotha of door een ander spiegelei.

Zijn kunst gaat werkelijk alle kanten op, zoals een staatsieportret van Koningin Beatrix met stoppelbaard. Want, volgens de kunstenaar, "als je lang genoeg wacht wordt een koningin vanzelf een koning". In andere schilderijen geeft hij een knipoog naar Piet Mondriaan of Peter Paul Rubens of verwerkt hij het thema van een ander schilder tot een origineel thema in eigen werk, zoals "Le déjeuner sur l'herbe" van Édouard Manet tot "Déjeuner sous l'herbe".

Trivia[bewerken]

  • Kamagurka wint al sinds 1978 onafgebroken in de categorie "Beste Tekenaar" in Humo's Pop Poll. In 2010 werd hij in deze categorie onttroond door Jonas Geirnaert. Zelf eindigde hij op nr. 4 in de top 10.
  • In de stripreeks Nero door Marc Sleen duikt in het album "De Smaragdgroene Pletskop" (1979) een kolonel op met de naam "Kamagurka" (strook 71).
  • De groep Osdorp Posse samplede in 2003 een stukje van Kamagurka's Kamiel Kafka voor de track "Sam Sam" op hun album "Tegenstrijd".
  • Sinds zijn jeugdjaren is Kamagurka fan van KV Oostende, alwaar hij in de Raad van Bestuur zetelt. In 2009 werd hem een stadionverbod van drie maanden opgelegd omdat hij het speelveld betrad na de wedstrijd op OH Leuven in maart 2009.

Televisie[bewerken]

Radio[bewerken]

Theater en stand-up[bewerken]

België[bewerken]

  • De Baardvrouwen (1995) (toneelstuk) Speeltheater Gent
  • Tante Euthanasie gaat achteruit (1994) (toneelstuk) NTG, Gent
  • Mario, ga eens opendoen, er wordt gebeld (1992) (toneelstuk) NTG, Gent
  • 120 kg Kamagurka en Herr Seele met Herr Seele
  • Kamiel Kafka's Worldtour (1996-1997) met Herr Seele
  • Kafka Kletst (1997-1998) met Herr Seele
  • It's Showtime (1998-1999) met Herr Seele
  • Groot Onderhoud en Nieuwe Banden (2000-2001) met Herr Seele
  • Kama solo (2001)
  • Een stroom van Tettergat (2003)
  • Kamadeeldra (2005) met Jules Deelder
  • Welkom in Kamagurkistan (2006) met Johan Desmet
  • Met Kama aan zee (2007)
  • Op en top (2009)
  • Kamagurka geneest (2009-2010) met Lies Lefever

Nederland[bewerken]

  • Kama Komt! (theatertour vanaf najaar 2001)
  • Kama in Concert (Amsterdam, 2000)
  • Kamagurka geneest (2010) met Lies Lefever
  • Sprook (2013)

Tentoonstellingen[bewerken]

  • 'Tour de Trance', expositie in het Stedelijk Museum te Amsterdam, 2002.
  • Beaufort, 2006 (langsheen de Belgische kust)
  • Kamargurka, de gevolgen van de Kamalmanak, Museum Jan van der Togt, Amstelveen (18 maart - 2 mei 2010)

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties