Lijst van Belgische ambassades

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Landen met een Belgische diplomatieke missie
Landen met een diplomatieke missie in België

Dit is een lijst van Belgische ambassades in het buitenland.

Europa[bewerken]

Vraagteken Er wordt getwijfeld aan de feitelijke juistheid van het volgende gedeelte

Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie, en pas na controle desgewenst het artikel aan.
Opgegeven reden: Verouderde lijst

De Belgische ambassade in de Franse hoofdstad Parijs.
De Belgische ambassade in de Poolse hoofdstad Warschau.
De Belgische ambassade in de Tsjechische hoofdstad Praag.
  • (*): Consulaat Generaal
  • (**): permanente vertegenwoordiging
  1. Athene, Griekenland
  2. Barcelona, Spanje (*)
  3. Belgrado, Servië
  4. Berlijn, Duitsland
  5. Bern, Zwitserland
  6. Bratislava, Slowakije
  7. Boekarest, Roemenië
  8. Boedapest, Hongarije
  9. Kopenhagen, Denemarken
  10. Dublin, Ierland
  11. Genève, Zwitserland (*)
  12. Genève, Verenigde Naties (**)
  13. Helsinki, Finland
  14. Istanboel, Turkije (*)
  15. Kiev, Oekraïne
  16. Lissabon, Portugal
  17. Ljubljana, Slovenië
  18. Londen, Verenigd Koninkrijk
  19. Luxemburg, Luxemburg
  20. Madrid, Spanje
  21. Moskou, Rusland
  22. Oslo, Noorwegen
  23. Nicosia, Cyprus
  24. Parijs, Frankrijk
  25. Praag, Tsjechië
  26. Riga, Letland
  27. Rome, Italië
  28. Sofia, Bulgarije
  29. Stockholm, Zweden
  30. Santa Cruz de Tenerife, Spanje (*)
  31. Den Haag, Nederland
  32. Wenen, Oostenrijk
  33. Warschau, Polen
  34. Zagreb, Kroatië
  35. de Raad van de NAVO (**)

Afrika[bewerken]

  1. Abidjan, Ivoorkust
  2. Abuja, Nigeria
  3. Addis Abeba, Ethiopië
  4. Algiers, Algerije
  5. Brazzaville, Congo-Brazzaville
  6. Bujumbura, Burundi
  7. Caïro, Egypte
  8. Kaapstad, Zuid-Afrika (*)
  9. Casablanca, Marokko (*)
  10. Kigali, Rwanda
  11. Kinshasa, Congo-Kinshasa
  12. Dakar, Senegal
  13. Dar es Salaam, Tanzania
  14. Harare, Zimbabwe
  15. Johannesburg, Zuid-Afrika (*)
  16. Kampala, Oeganda
  17. Libreville, Gabon
  18. Luanda, Angola
  19. Nairobi, Kenia
  20. Ouagadougou, Burkina Faso
  21. Pretoria, Zuid-Afrika
  22. Rabat, Marokko
  23. Tripoli, Libië
  24. Tunis, Tunesië
  25. Yaoundé, Kameroen

Amerika[bewerken]

  1. Bogota, Colombia
  2. Buenos Aires, Argentinië
  3. Brasilia, Brazilië
  4. Caracas, Venezuela
  5. Havana, Cuba
  6. La Paz, Bolivia
  7. Lima, Peru
  8. Mexico-Stad, Mexico
  9. New York City, Verenigde Staten (*)
  10. Ottawa, Canada
  11. Rio de Janeiro, Brazilië (*)
  12. San José, Costa Rica
  13. Santiago, Chili
  14. São Paulo, Brazilië (*)
  15. Toronto, Canada (*)
  16. Washington D.C., Verenigde Staten
  17. Verenigde Naties in New York City, Verenigde Staten (**)

Azië en Oceanië[bewerken]

  1. Ankara, Turkije
  2. Abu Dhabi, Verenigde Arabische Emiraten
  3. Amman, Jordanië
  4. Bangkok, Thailand
  5. Peking, China
  6. Beiroet, Libanon
  7. Canberra, Australië
  8. Damascus, Syrië
  9. Hanoi, Vietnam
  10. Hongkong, China (*)
  11. Islamabad, Pakistan
  12. Jakarta, Indonesië
  13. Kabul, Afghanistan (**)
  14. Kuala Lumpur, Maleisië
  15. Koeweit, Koeweit
  16. Manilla, Filipijnen
  17. New Delhi, India
  18. Riyad, Saoedi-Arabië
  19. Seoel, Zuid-Korea
  20. Singapore
  21. Shanghai, China (*)
  22. Sydney, Australië (*)
  23. Teheran, Iran
  24. Tel Aviv, Israël
  25. Tokio, Japan

Ambassade in Tokio[bewerken]

De Belgische ambassade in Tokio was, tot november 2007, een gebouw met tuin in een residentiële wijk van de Japanse hoofdstad Tokio. Volgens de mythe is dit gebouw een geschenk van de Japanse keizer aan België. De oorsprong van de mythe ligt in de Kanto-aardbeving van 1923. De Belgische ambassade kwam grotendeels ongedeerd uit die zware aardbeving, maar regeringsgebouwen leden zware schade. Japan koos een nieuw terrein uit voor zijn regeringswijk, dat minder schokgevoelig was.

In die zone lag de Belgische ambassade. Japan kocht België uit, en Brussel zag wel iets in het terrein van de oude ambassade van dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije. Maar baron Okura had daar zijn oog al op laten vallen - op die plek staat nu het grote Okura-hotel. Baron Okura 'faciliteerde' de aankoop door België van een verrukkelijke grote villa in koloniale stijl, die ontworpen was door de bekende Engelse architect Joseph Josiah Conder en die smaakvol bemeubeld was door de overleden vorige eigenaar, graaf Kato, ex-premier.

In januari 1929 nam de Belgische ambassadeur, baron Albert de Bassompierre, zijn intrek in de villa in Nibancho in het stadsdeel Chiyoda. De villa deed tegelijk dienst als ambassade en residentie. Op een vrijgemaakt aanpalend terrein kon de ambassade een consulaat bouwen, en woningen voor de andere diplomaten.

België werd daarmee één van de weinige staten, samen met de imperiale mogendheid Groot-Brittannië, die hun ambassade binnen de perimeter van de oudste stadswal hadden, dicht bij het keizerlijk paleis. Die locatie, plus de hulp van prominenten in de transactie, gaf allicht aanleiding tot de fabel van de 'keizerlijke gift'.

In 1941 verbrak België zijn betrekkingen met Japan. Het jaar daarna werd zijn ambassadecomplex totaal vernield in een Amerikaans bombardement op Tokio.[bron?]

Pas in 1960, na de betaling in 1955 van een oorlogsschadevergoeding aan de Belgische regering, was het nieuwe complex klaar. De architectuur van het nieuwe gebouw is veel banaler dan de vorige. Maar het complex, omgeven door een traditionele Japanse witte muur, bleef een prestigieus ensemble, met zijn residenties voor zijn diplomaten, zijn mooie tuin met zwembad.

België verkoos de ambassade te verkopen, en schreef een aanbesteding uit. De opbrengst bedroeg 400 miljoen euro. België heeft twee derde van de grond verkocht, en behoudt de rest. Een consortium bouwt een eigen gebouw en een eveneens acht verdiepingen hoog nieuw ambassadegebouw met residenties voor de diplomaten. Dat zou in 2009 af moeten zijn. In de overeenkomst zit ook begrepen dat de projectontwikkelaars betalen voor de voorlopige ambassade, in het Daimongebouw in de wijk Shibakōen, en de huidige residenties van de Belgische diplomaten.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]