Morula

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow blue.svg Voor het gelijknamige geslacht van slakken, zie Morula (geslacht).
De ontwikkeling van een zygote (a) tot morula (e).

De morula (Latijn voor moerbeitje) is een embryo in de vroege embryonale ontwikkeling, bestaande uit 16 tot 32 kleine diploïde cellen, die in het glasvlies zitten.

De morula wordt gevormd uit de bevruchte eicel, de zygote, door een snelle celdeling (mitose). Tijdens het 3 tot 4 dagen durende verblijf in de eileider, ondergaat deze zygote klievingsdelingen. De delende cellen groeien niet voor ze delen, waardoor het totale volume ongeveer gelijk blijft. De cellen blijven ook goed samen door het aanwezige glasvlies. Nadat er minstens 16 kleinere cellen zijn gevormd, beginnen de cellen zich voor het eerst te differentiëren. Elk van deze cellen is totipotent, waardoor ze elk apart kunnen uitgroeien tot een nieuwe en individuele cel. Door celsplitsing in deze fase kunnen dan ook eeneiige tweelingen ontstaan.

De morula is ondertussen aangekomen in de baarmoeder en drijft verder in het vocht dat door het baarmoederslijmvlies wordt afgegeven en dat voor voedingsstoffen zorgt. De celdelingen gaan door, totdat de morula is uitgegroeid tot een massief klompje cellen, dat door de toenemende druk tenslotte uit het glasvlies barst. Op dat moment wordt de morula een blastula genoemd.