Purusa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Purusa is in de vroege Veda's de Grootste (Kosmische) Persoon en ontwikkelde zich in de Upanishads tot de geest of het bewustzijn. In de samkhya-school van Kapila met zijn dualistische karakter staat het geestelijke passieve purusa tegenover het stoffelijke actieve prakrti.

In de Rig-Veda is de purusa nog een van de scheppende krachten. In mandala 10, hymne 90, Purusha Sukta, wordt de purusa beschreven waarbij in vers 12 wordt verhaald over hoe de vier varna's uit hem worden geboren.

In de samkhya-school werd purusa uiteindelijk gelijkgesteld met Atman, maar gold niet meer als overkoepelend zelf, maar als een verzameling individuen. Daarmee verdween ook de noodzaak tot een godsbegrip. Tegenover purusa stond de prakrti, een reële werkelijkheid, dit in tegenstelling tot het monisme van de Upanishads en de vedanta-school waar de werkelijkheid een illusie is, de maya.