Verordening digitale diensten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Verordening digitale diensten
Verordening digitale diensten
Citeertitel Verordening digitale diensten
Titel Verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende een eengemaakte markt voor digitale diensten (wet inzake digitale diensten) en tot wijziging van Richtlijn 2000/31/EG
Afkorting DSA
Amendeert Richtlijn inzake elektronische handel
Lees online
Verordening digitale diensten
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij

De Verordening digitale diensten (Engels: Digital Services Act, DSA) is een verordening, uitgewerkt door de Europese Commissie. Het doel ervan is het juridisch kader van de Europese Unie inzake elektronische handel te actualiseren, met name door de in 2000 aangenomen Richtlijn inzake elektronische handel te moderniseren.[1]

De verordening werd samen met de Digital Markets Act (DMA) door de Europese Commissie op 15 december 2020 ingediend bij het Europees Parlement en de Raad.[2] [3]

Op 22 april 2022 bereikten de Europese beleidsmakers een akkoord over de Digital Services Act.[4] Het Europees Parlement keurde de DSA samen met de Digital Markets Act goed op 5 juli 2022.[5] Op 4 oktober 2022 gaf de Europese Raad zijn definitieve goedkeuring aan de verordening over een Digital Services Act.[6] Deze werd op 19 oktober gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie. Betrokken dienstverleners hebben tot 1 januari 2024 de tijd om aan de bepalingen ervan te voldoen. Online platforms en zoekmachines onderverdeeld in vier verschillende categorieën zullen aan hun verplichtingen moeten voldoen vier maanden nadat ze als zodanig door de EU-Commissie zijn aangewezen.

De nieuwe regelgeving zal gevolgen hebben voor zowel de sociale media[7][8][9] als voor wetenschappelijk onderzoek.[10]

Principes[bewerken | brontekst bewerken]

De nieuwe wetgeving wil online-platforms dwingen om maatregelen te nemen die burgers beter beschermen:[11][12]

  • geen gepersonaliseerde advertenties voor minderjarigen, en voor volwassenen niet langer op basis van gevoelige gebruikersdata (religie, geaardheid, etniciteit);
  • het ingrijpen bij illegale content, dat nu vrijwillig gebeurt op grond van eigen regels, wordt verplicht. In noodsituaties – zoals oorlog of pandemie – zou de Commissie platforms kunnen vragen om bepaalde informatie te verwijderen. Deze ingrepen moeten gebeuren door “betrouwbare flaggers” (“trusted flaggers”, art. 19);
  • toezichthouders zouden meer inzage krijgen in de algoritmen van de platforms;
  • de platforms moeten op regelmatige basis rapporteren over de toepassing van de nieuwe regels.

Bij overtredingen voorziet de verordening boetes tot 6 procent van de jaaromzet; wat voor de grootste spelers tot miljarden euro's kan oplopen.

Procedure[bewerken | brontekst bewerken]

Van juni tot september 2020 organiseerde de Europese Commissie een publieke consultatie met het oog op een herziening van de eerdere richtlijn uit 2000.[13] Op 15 december 2020 publiceerde de Commissie-Von der Leyen haar definitieve voorstel, dat nu verder besproken wordt in het Europees Parlement en de Raad, volgens de gewone wetgevingsprocedure.[14] In april 2022 werd een akkoord bereikt tussen de Europese Raad en het Europees Parlement, onder leiding van de Europese Commissie, over de tekst van de DSA.[11] Op 5 juli 2022 keurde het Parlement de Digital Services Act goed, met 539 tegen 54 stemmen.

Reacties[bewerken | brontekst bewerken]

  • de voorstellen kregen in april 2022 de steun van onder meer Hillary Clinton en Barack Obama
  • Europarlementslid Rob Roos wees erop dat de platforms mogelijk uit voorzichtigheid ook legale content gaan verwijderen, wat neerkomt op een beperking van de meningsuiting.[11]
  • CCIA, de lobby van de informatiesector, waardeert het EU-streven om de transparantie te vergroten, maar vreest dat beperkingen op het bedrijfsmodel voor advertenties schadelijk is voor zowel de gebruikerservaring als voor kleine bedrijven die afhankelijk zijn van een gerichte klantenbinding." Ook dreigen de regels voor het verwijderen van content “de vrijheid van meningsuiting te ondermijnen."[15]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]