Verordening digitale diensten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Verordening digitale diensten (Engels: Digital Services Act, DSA) is een voorstel van wetgeving, uitgewerkt door de Europese Commissie. Het doel ervan is het juridisch kader van de Europese Unie inzake elektronische handel te actualiseren, met name door de in 2000 aangenomen Richtlijn inzake elektronische handel te moderniseren. De nieuwe regelgeving kan verregaande gevolgen hebben voor zowel de sociale media[1][2][3] als voor wetenschappelijk onderzoek.[4]

Principes[bewerken | brontekst bewerken]

De nieuwe wetgeving wil online-platforms dwingen om maatregelen te nemen die burgers beter beschermen:[5][6]

  • geen gepersonaliseerde advertenties voor minderjarigen, en voor volwassenen niet langer op basis van gevoelige gebruikersdata (religie, geaardheid, etniciteit)
  • het ingrijpen bij illegale content, dat nu vrijwillig gebeurt op grond van eigen regels, wordt verplicht. In noodsituaties – zoals oorlog of pandemie – zou de Commissie platforms kunnen vragen om bepaalde informatie te verwijderen
  • toezichthouders zouden meer inzage krijgen in de algoritmen van de platforms
  • de platforms moeten op regelmatige basis rapporteren over de toepassing van de nieuwe regels.

Bij overtredingen voorziet de verordening boetes tot 6 procent van de jaaromzet; wat voor de grootste spelers tot miljarden euro's kan oplopen.

Procedure[bewerken | brontekst bewerken]

Van juni tot september 2020 organiseerde de Europese Commissie een publieke consultatie met het oog op een herziening van de richtlijn.[7] Op 15 december 2020 publiceerde de Commissie-Von der Leyen haar definitieve voorstel, dat nu verder besproken wordt in het Europees Parlement en de Raad, volgens de gewone wetgevingsprocedure.[8] In april 2022 werd een akkoord bereikt tussen de Europese Raad en het Europees Parlement, onder leiding van de Europese Commissie, over de tekst van de DSA.[5]

Reacties[bewerken | brontekst bewerken]

  • de voorstellen kregen in april 2022 de steun van onder meer Hillary Clinton en Barack Obama
  • Europarlementslid Rob Roos wees erop dat de platforms mogelijk uit voorzichtigheid ook legale content gaan verwijderen, wat neerkomt op een beperking van de meningsuiting.[5]
  • CCIA, de lobby van de informatiesector, waardeert het EU-streven om de transparantie te vergroten, maar vreest dat beperkingen op het bedrijfsmodel voor advertenties schadelijk is voor zowel de gebruikerservaring als voor kleine bedrijven die afhankelijk zijn van een gerichte klantenbinding." Ook dreigen de regels voor het verwijderen van content “de vrijheid van meningsuiting te ondermijnen."[9]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]