Alpe d'Huez (finishplaats)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
L'Alpe d'Huez is een skioord in de Franse Alpen. Het is vooral bekend geworden als finishplaats in de Ronde van Frankrijk met de aankomst op 1860 meter.
De beklimming begint vanuit het dorp Le Bourg d'Oisans en telt 21 (in aftellende orde genummerde) haarspeldbochten. De zwaarste stukken liggen tussen de haarspeldbochten. De steilste bevinden zich voor La Garde, bij het binnenrijden van Huez en tussen de bochten 3 en 2, op 3 km van de top. De berg werd voor het eerst beklommen in 1952 in de 10e etappe Lausanne - Alpe d'Huez gewonnen door Fausto Coppi. Het was de eerste tourrit ooit waarbij de aankomst boven op een berg lag. De aankomst lag toen nog in het dorpje Huez, ongeveer halfweg de klim die nu tot de top wordt beklommen.
De snelste beklimming staat op naam van Marco Pantani uit 1997: 37,35 minuten.
De Nederlandse wielrenners waren in het verleden zeer succesvol op Alpe d'Huez. Bij de 25 aankomsten was acht maal een Nederlander de winnaar. Hennie Kuiper, Joop Zoetemelk en Peter Winnen wonnen zelfs twee keer. De laatste Nederlandse winnaar was Gert-Jan Theunisse in 1989, die na een solo over ruim honderd kilometer (over de Col du Galibier en Col de la Croix-de-Fer) met een minuut voorsprong op Pedro Delgado en Laurent Fignon aankwam.
De mythische uitstraling van de klim zorgt steeds voor veel publiek langs het traject.
Naast finishplaats in de Ronde van Frankrijk vormt de Alpe d'Huez ook het decor voor Alpe d'HuZes, een wielerevenement waarbij L'Alpe d'Huez meerdere malen wordt beklommen om geld in te zamelen voor KWF Kankerbestrijding.
[bewerk] Ronde van Frankrijk etappewinnaars op l'Alpe d'Huez
| Jaar | Naam | Land | Bocht |
|---|---|---|---|
| 2008 | Carlos Sastre |  ESP |
17 |
| 2006 | Fränk Schleck |  LUX |
18 |
| 2004 | Lance Armstrong |  USA |
19 |
| 2003 | Iban Mayo | ESP |
20 |
| 2001 | Lance Armstrong | USA |
21 |
| 1999 | Giuseppe Guerini |  ITA |
1 |
| 1997 | Marco Pantani | ITA |
2 |
| 1995 | Marco Pantani | ITA |
3 |
| 1994 | Roberto Conti | ITA |
4 |
| 1992 | Andrew Hampsten | USA |
5 |
| 1991 | Gianni Bugno | ITA |
6 |
| 1990 | Gianni Bugno | ITA |
7 |
| 1989 | Gert-Jan Theunisse |  NED |
8 |
| 1988 | Steven Rooks | NED |
9 |
| 1987 | Federico Echave | ESP |
10 |
| 1986 | Bernard Hinault |  FRA |
11 |
| 1984 | Luis Herrera |  COL |
12 |
| 1983 | Peter Winnen | NED |
13 |
| 1982 | Beat Breu |  SUI |
14 |
| 1981 | Peter Winnen | NED |
15 |
| 1979* | Joop Zoetemelk | NED |
16 |
| 1979* | Joaquim Agostinho |  POR |
17 |
| 1978 | Hennie Kuiper | NED |
18 |
| 1977 | Hennie Kuiper | NED |
19 |
| 1976 | Joop Zoetemelk | NED |
20 |
| 1952 | Fausto Coppi | ITA |
21 |
- * In 1979 waren er twee beklimmingen op L'Alpe d'Huez.
