Deutsch-Vlämische Arbeitsgemeinschaft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deutsch-Vlämische Arbeitsgemeinschaft
(DeVlag)
Afbeelding gewenst
Algemene gegevens
Partijvoorzitter Jef van de Wiele
Rolf Wilkening
Actief in Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Ideologie / Geschiedenis
Richting Extreemrechts
Ideologie Nationaalsocialisme
Fascisme
Populisme
Opgericht 1936
Opheffing januari 1945
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

De Deutsch-Vlämische Arbeitsgemeinschaft, kortweg DeVlag (uitspraak 'deevlag'), was een in 1936 door Vlaamse en Duitse academici opgerichte culturele vereniging voor de bestudering van de gemeenschappelijkheden van de Vlaamse en Duitse cultuur. De organisatie was van het begin af aan pro-nationaalsocialistisch. DeVlag-leiders waren Jef van de Wiele en Rolf Wilkening.

Geschiedenis[bewerken]

Na de Duitse inval in België in 1940 ontpopte de DeVlag zich meer als een politieke nationaalsocialistische Groot-Duitse club, dan als een culturele vereniging. De DeVlag werd een felle concurrent van het VNV (Vlaamsch-Nationaal Verbond), dat weliswaar ook fascistisch was, maar in het begin wat meer aarzelde over zijn houding tegenover de bezetter, waarvan men niet wist of die een onafhankelijk Vlaanderen of Groot-Nederland zou toestaan.

Toen het veel grotere VNV echter voor de collaboratie koos, leek de rol van de DeVlag uitgespeeld. Na de Duitse inval in de Sovjet-Unie (1941) speelden DeVlag-leden een grote rol bij de rekrutering van Vlamingen voor de Waffen-SS, terwijl het VNV wierf voor burgerwachten en het Vlaamsch Legioen, dat een aparte plek naast de Wehrmacht zou houden.

De DeVlag koos medio 1941 ook voor opname van Vlaanderen in het Duitse Rijk. Hierdoor laaide de concurrentiestrijd met het VNV weer op, dat juist naar een 'Dietschland' (= Nederland, Vlaanderen en Oost-Friesland) streefde. Toen Hitler SS-leider Himmler in 1942 benoemde als coördinator voor de nazificering van de bezette landen, werd in feite het pleit ten gunste van de DeVlag beslist. Het Vlaamsch Legioen werd gedwongen de eed op de führer af te leggen en werd tegen eerder gedane beloften in toch ingezet aan het oostfront. Tevens werden velen geworven voor een Vlaamse SS, dat onder leiding kwam te staan van Jef Van de Wiele en Tony Van Dyck.

Veel leden van de DeVlag (waaronder Van de Wiele) vluchtten na de intocht van de geallieerden in België (augustus 1944) naar Duitsland waar ze nog een rol van betekenis onder de daar verblijvende Belgische collaborateurs speelden en een Vlaamse regering in ballingschap vormde. De hoop ooit nog een nazi-Vlaanderen te kunnen leiden ging in rook op na het fiasco van het Ardennenoffensief in januari 1945.

De DeVlag werd na de oorlog als een criminele organisatie verboden. Veel DeVlag-leden werden gerechtelijk vervolgd.