Fint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fint
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Fint
Fint
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Orde: Clupeiformes (Haringachtigen)
Familie: Clupeidae (Haringen)
Onderfamilie: Alosinae
Geslacht: Alosa
Soort
Alosa fallax
(Lacépède, 1803[2])
Fint op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

De fint (Alosa fallax) is familie van de haring en kan zestig cm lang worden.

Algemeen[bewerken]

Vanwege de stippen op zijn flanken wordt hij ook wel de 'gestipte reuzenharing' genoemd. Zijn andere bijnaam is de 'meivis', omdat hij in het voorjaar in de getijdenzone van de grote rivieren wordt gevangen. In de jaren '20 en '30 van de 20e eeuw werd de fint op grote schaal gevangen door beroepsvissers uit Woudrichem en Boven Hardinxveld op de Boven Merwede en Nieuwe Merwede. Dit gebeurde door middel van zogenaamd drijvend want. Dit waren staande netten waarmee de bovenste waterlagen werden afgevist. De beste vangsten werden gedaan bij keren van het tij. De vis werd verkocht als consumptievis, maar was minder waard dan de elft en nog minder gewaardeerd dan zalm en zeeforel.

De fint is een anadrome vis, hij leeft dus in zee, maar paait in de monding van rivieren. Als de watertemperatuur boven de 11 graden Celsius komt, trekken de dieren de rivieren op. Daar waar de getijden nog merkbaar zijn, zetten ze hun eieren af in ondieptes met grind en zand.

Ecologische betekenis[bewerken]

In 1938 werden een miljoen finten gevangen maar na de afsluiting van het Haringvliet verdween de fint uit het stroomgebied van de Rijn, Schelde en de Maas. De vis is nog niet uitgestorven, want er zijn nog paaigebieden in Groot-Brittannië, Frankrijk en Spanje. Ondanks de afsluiting van het Haringvliet trekken er nog steeds finten het Rijngebied in via de Nieuwe Waterweg. Dat ze ook paaien is niet bekend, wel bekend is dat er de laatste zomers wel regelmatig grote hoeveelheden jonge exemplaren, kleiner dan 10 centimeter in de nabijheid van de Haringvlietsluizen worden aangetroffen. Naast het verdwijnen van zoetwater-getijdenzones speelde ook de vervuiling van de bodem een rol, de bodem raakte bedekt met een laag slib die zuurstofarm was.

Wettelijke regels, bescherming en beheer[bewerken]

Omdat de paaiende populatie in Nederland is uitgestorven staat de fint als 'verdwenen uit Nederland' op de rode lijst. Verder wordt de fint genoemd in de bijlage 2 en 5 van de Habitatrichtlijn. Daarom heeft de Nederlandse overheid de taak om beschermingszones voor de fint aan te wijzen.[3] In Groningen, in het Eems-Dollard estuarium, komt de fint incidenteel voor. In het Belgisch deel van de Noordzee wordt de fint sinds 2003 weer regelmatig gevangen.[4]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Fint op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. (fr) Lacepède, B.G.E. 1803, Histoire naturelle des poissons
  3. van Emmerik W.A.M. & H.W. de Nie, H.W. 2006. De zoetwatervissen van Nederland. Ecologisch bekeken. Sportvisserij Nederland, Bilthoven.
  4. De Morgen. "Jonge meivis in Zeeschelde gevangen", 18 juli 2012.