Hendrik VII (Rooms-koning)
| Hendrik (VII) | ||
| 1211-1242 | ||
| Hertog van Zwaben | ||
| Periode | 1216-1235 | |
| Voorganger | Frederik II | |
| Opvolger | Koenraad IV | |
| Vader | Frederik II | |
| Moeder | Constance van Aragón | |
Hendrik (VII) (1211 - Martirano, 12 februari 1242) was de enige zoon van keizer Frederik II en diens eerste echtgenote Constance van Aragon.
In 1220 werd hij door de Duitse vorsten in Frankfurt am Main verkozen tot Duits medekoning en in 1222 werd hij in Aken gekroond. Hij werd door de adel verplicht partij voor hen te kiezen, tegen de steden in. Hendrik raakte steeds meer in conflict met zijn vader, die hem in 1235 tot aftreden dwong ten voordele van zijn broer Koenraad. Hendrik werd gevangengenomen en stierf in gevangenschap. Hendrik was een ontwikkeld vorst, die vele minnezangers in dienst had en zelf een aantal minneliederen schreef. Hendrik was gehuwd met Margaretha, dochter van Leopold VI van Oostenrijk.
In 1230 verleende hij stadsrechten aan Nijmegen.
Vetgedrukt: keizer · Cursief: tegenkoning · 1 medekoning (in een deelrijk)· 2 afkomstig uit een andere dynastie