Koenraad I van Franken
| Koenraad I van Frankenland | ||
| rond 881 - 918 | ||
 |
||
| Rooms-koning Koning van Oost-Francië |
||
| Periode | 911-918 | |
| Voorganger | Lodewijk het Kind | |
| Opvolger | Hendrik I de Vogelaar | |
| Vader | Koenraad van Fritzlar | |
| Moeder | Glismut van Karinthië | |
Koenraad I (c. 881 - Weilburg, 23 december 918), vanaf 908 hertog van Frankenland en nadien koning van Oost-Francië (later het Heilige Roomse Rijk) van 911 tot 918.
Toen Lodewijk IV het Kind stierf in 911 en er geen aanvaardbare Karolingische opvolger meer voorhanden was, werd Koenraad, op aanraden van Hatto I, aartsbisschop van Mainz, op 10 november 911 gekozen als koning te Forchheim. Het is niet duidelijk of Koenraad gesteund werd door alle edellieden ten oosten van de Rijn, of enkel door de Franken en de Saksen. De edellieden van Lotharingen verkozen echter de West-Frankische Karolinger Karel III de Simpele. In 913 huwde Koenraad met Cunigonde van de Alaholfing-familie van Zwaben en weduwe van Luitpold van Karinthië.
Zijn bewind werd gekenmerkt door de hevige strijd om de oude Karolingische koninklijke tradities in stand te houden tegen de toenemende macht van de hertogen van Saksen, Beieren en Zwaben. Zijn militaire campagnes waren een mislukking en hij was niet in staat het koningschap in zijn familie te houden.
Hij overleed na een veldslag tegen de Magyaren op 23 december 918. Hij had beseft dat slechts de hertog van Saksen voldoende macht had om hem op te volgen en verzocht op zijn sterfbed zijn broer, Everhard III van Franken, om de scepter, kroon en andere rijksinsignes aan de hertog van Saksen over te brengen. Hendrik I de Vogelaar was daarmee de eerste die volgens het principe van designatio, geschiktheid, aangewezen werd.
Vetgedrukt: keizer · Cursief: tegenkoning · 1 medekoning (in een deelrijk)· 2 afkomstig uit een andere dynastie
