Keizer Frederik III (1415-1493)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frederik III
Portret van Frederik III door Hans Burgkmair de Oudere, 1468
Portret van Frederik III door Hans Burgkmair de Oudere, 1468
Rooms-Duits koning en keizer
Regeerperiode 1440 - 1493
Verkiezing 2 februari 1440 in Frankfurt
Koningskroning 17 juni 1442 in de Dom van Aken
Keizerskroning 16 maart 1452 in Rome
Voorganger Albrecht II
Opvolger Maximiliaan I
Hertog van Binnen-Oostenrijk
Regeerperiode 1424 - 1493
Regent Frederik IV (1424 - 1436)
Voorganger Ernst I de IJzeren
Opvolger Maximiliaan I
Hertog van Oostenrijk beneden de Enns
Regeerperiode 1e 1457 - 1462
2e 1463 - 1485
3e 1490 - 1493
Voorganger 1e Ladislaus Posthumus
2e Albrecht VI
3e Matthias Corvinus
Opvolger 1e Albrecht VI
2e Matthias Corvinus
3e Maximiliaan I
Hertog van Oostenrijk boven de Enns
Regeerperiode 1e 1457 - 1458
2e 1463 - 1493
Voorganger 1e Ladislaus Posthumus
2e Albrecht VI
Opvolger 1e Albrecht VI
2e Maximiliaan I
Huis Habsburg
Vader Ernst I de IJzeren
Moeder Cymburgis van Mazovië
Geboren 21 september 1415
Innsbruck, Tirol
Gestorven 19 augustus 1493
Linz, Oostenrijk
Begraven Stephansdom, Wenen
Echtgenote Eleonora Helena van Portugal
Religie Rooms-katholiek
Handtekening Handtekening

Frederik III (Innsbruck, 21 september 1415 - Linz, 19 augustus 1493), uit het Huis Habsburg, was vanaf 1440 koning van Duitsland en vanaf 1452 tot 1493 keizer van het Heilige Roomse Rijk.

Leven[bewerken]

Frederik werd in 1415 geboren als zoon van Ernst I en Cymburgis van Mazovië. Hij volgde in 1424 zijn vader op als hertog van Oostenrijk (in de Leopoldische-Innerösterreich lijn) als Frederik V. In 1440 werd hij, als Frederik III, tot koning van Duitsland gekozen als opvolger van Albrecht II.

In 1452 trouwde Frederik met prinses Eleonora Helena van Portugal, wier bruidsschat hem hielp bij het verlichten van zijn financiële problemen. In datzelfde jaar werd hij in Rome door paus Nicolaas V gekroond tot keizer van het Heilige Roomse Rijk.

Frederik III had vele rivalen in de strijd om de macht. Hoewel Frederik III tijdens de lange periode dat hij aan de macht was geen veldslag heeft gewonnen, probeerde hij op andere manieren zijn macht te vergroten. Zo hield hij zijn verre neef Ladislaus Posthumus, de erfopvolger van Albrecht V, lange tijd gevangen met de bedoeling de controle over Neder-Oostenrijk te behouden. In 1452 werd Ladislaus echter bevrijd door edelen uit Neder-Oostenrijk.

Uiteindelijk zou hij zijn rivalen overleven. In 1457 overleed Ladislaus Posthumus op 17-jarige leeftijd. Van hem erfde hij Neder-Oostenrijk. Daarna overleed in 1463 Albert VI van wie hij Opper-Oostenrijk erfde.

Succes heeft Frederik III ook gehad bij het arrangeren van een huwelijkspartner voor zijn zoon en opvolger Maximiliaan. Nadat Karel de Stoute het stadje Neuss van juli 1474 tot juni 1475 had belegerd, trad Frederik III in onderhandeling met Karel de Stoute. Tijdens deze onderhandelingen werd het huwelijk van Maximiliaan met de dochter en erfgename van de hertog van Bourgondië, Maria van Bourgondië, gepland. Op deze manier zorgde Frederik III voor een forse uitbreiding van het kroondomein van het Habsburgse Huis.

Frederik overleed na een mislukte poging om zijn linkerbeen te amputeren. Omdat Frederiks zoon Maximiliaan I sinds 1490 de heerser was over Tirol en Voor-Oostenrijk, kwam het Habsburgse Rijk op het moment dat Frederik III overleed voor het eerst sinds de opsplitsing, middels het verdrag van Neuberg in 1337, weer compleet onder één heerser.

Kinderen[bewerken]

  • Christophorus (16 november 1455 - 21 maart 1456)
  • Maximiliaan I (22 maart 1459 - 12 januari 1519)
  • Helena (3 november 1460 - 28 februari 1461)
  • Cunigonde (16 maart 1465 - 6 augustus 1520), trouwde in 1487 met Albrecht IV van Beieren
  • Johann (9 augustus 1466 - 10 februari 1467)

Voorouders[bewerken]

Voorouders van Keizer Frederik III
Overgrootouders Albrecht II van Oostenrijk (1298-1358)

Johanna van Pfirt (1300–1351)
Bernabò Visconti (1319–1385)

Beatrice della Scala (–1384)
Ziemovit III van Mazovië (1314–1381)

Euphemia van Troppau (1319-1352)
Algirdas (1296–1377)

? (–)
Grootouders Leopold III van Oostenrijk (1351-1386)

Verde Visconti (1352–1414)
Ziemovit IV van Mazovië (1352–1425)

Alexandra van Litouwen (–)
Ouders Ernst I van Oostenrijk (1377–1424)

Cymburgis van Mazovië (1394–1429) (1436–1467)
Keizer Frederik III (1415-1493)
Karolingen (800–911): Karel de Grote · Lodewijk I de Vrome · Lotharius I · Lodewijk II · Lodewijk III de Duitser · Karel II de Kale · Lotharius II · Karloman van Beieren1 · Lodewijk III de Jonge1 · Karel III de Dikke · Arnulf van Karinthië · Lodewijk IV het Kind
Italiaanse keizers (891–928): Guido van Spoleto · Lambert van Spoleto · Lodewijk de Blinde · Berengarius van Friuli
Ottonen (911–1024): Koenraad I van Franken2 · Hendrik I de Vogelaar · Otto I de Grote · Otto II · Otto III · Hendrik II de Heilige
Saliërs (1024–1125): Koenraad II · Hendrik III · Hendrik IV · Rudolf van Rheinfelden · Herman van Salm · Koenraad (III)1 · Hendrik V
Hohenstaufen (1125–1254): Lotharius III2 · Koenraad III · Hendrik (VI) Berengarius1 · Frederik I Barbarossa · Hendrik VI · Filips van Zwaben · Otto IV2 · Frederik II · Hendrik VII1 · Koenraad IV · Hendrik Raspe
Interregnum (1254–1273): Willem van Holland · Richard van Cornwall · Alfons van Castilië
Versch. dynastieën (1273–1437): Rudolf I · Adolf van Nassau · Albrecht I · Hendrik VII · Lodewijk V de Beier · Frederik de Schone1 · Karel IV · Gunther van Schwarzburg · Wenceslaus · Ruprecht van de Palts · Jobst van Moravië · Sigismund
Habsburgers (1437–1806): Albrecht II · Frederik III · Maximiliaan I · Karel V · Ferdinand I · Maximiliaan II · Rudolf II · Matthias · Ferdinand II · Ferdinand III · Ferdinand IV1 · Leopold I · Jozef I · Karel VI · Karel VII Albrecht2 · Frans I Stefan · Jozef II · Leopold II · Frans II

Vetgedrukt: keizer · Cursief: tegenkoning · 1 medekoning (in een deelrijk)· 2 afkomstig uit een andere dynastie