Kuringen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kuringen
Deelgemeente in België Vlag van België
Kuringen
Kuringen
Situering
Gewest Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Provincie Vlag Limburg Limburg
Gemeente Vlag Hasselt Hasselt
Coördinaten 50° 57′ NB, 5° 18′ OL
Algemeen
Oppervlakte 19,53 km²
Inwoners (31/12/2007) 10.377 (531 inw/km²)
Mannen 49,12 %
Vrouwen 50,88 %
Overig
Postcode 3511
Netnummer 011
Detailkaart
Kuringen
Kuringen
Locatie in Limburg (België)
Portaal  Portaalicoon   België

Kuringen is sinds 1977 een deelgemeente van de Belgische stad Hasselt, maar is eigenlijk ouder en was een tijdlang belangrijker dan Hasselt.

De Demer stroomt door Kuringen. Ten westen en zuidwesten van Kuringen liggen respectievelijk de gehuchten Tuilt en Schimpen, beide gehuchten worden van Kuringen gescheiden door de autosnelweg E313/A13.

Etymologie[bewerken]

Kuringen werd het eerst in 1078 vermeld in een oorkonde als Curinges. De gemeentenaam zou lieden van Curi (een Germaanse mansnaam) betekenen.

Geschiedenis[bewerken]

In de Acta Sanctorum wordt Kuringen vermeld als de plaats waar één der hoeven van de Pepiniden zou hebben gestaan en waar Gertrudis van Nijvel haar jeugd zou hebben doorgebracht. In 1182 werd in de nabijheid van Kuringen de Abdij van Herkenrode gesticht, en na 1232, toen de burcht van Borgloon werd verwoest, werd in Kuringen een burcht gebouwd waar vanaf 1240 de Graven van Loon resideerden. Het Prinsenhof is uit deze burcht voortgekomen. Graaf Arnold IV van Loon schonk in 1240 het vrijheidscharter aan Kuringen.

In 1366 werd Loon bij het Prinsbisdom Luik gevoegd, maar ook de prinsbisschoppen kwamen vaak in Kuringen. In 1517 werd Gerard van Groesbeek, een latere prinsbisschop, op het Prinsenhof geboren.

Hoewel aldus van aanzienlijk belang, was het de naburige stad Hasselt die tot grote stad en latere hoofdstad van Limburg uit zou groeien.

Vooral na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde Kuringen zich als randgemeente van Hasselt van een landbouw- tot een woongemeente. Een aanzienlijk deel van het grondgebied werd verkaveld en langs de hoofdweg van Hasselt naar Diest ontstond lintbebouwing.

Kuringen fuseerde in 1971 met Stokrooie, terwijl het in 1977 als deelgemeente bij Hasselt werd gevoegd.

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • het Prinsenhof, vanaf de 12e eeuw de burcht van de heren van Curinghen dat nu het Prinsenhof wordt genoemd. De graven van Loon verhuisden naar Kuringen omdat het centraler en dus beter te verdedigen was dan Loon dat we nu kennen als Borgloon. Sommige prinsbisschoppen van Luik resideerden hier. Ook gouverneur Hubert Verwilghen woonde hier een tijdlang.
  • de cisterciënzerinnenabdij van Herkenrode, ooit de rijkste en grootste vrouwenabdij in de Nederlanden en de begraafplaats van de graven van Loon.
  • de Sint-Gertrudiskerk waarvan de toren in ijzerzandsteen, het koor en de kruisbeuk dateren van omstreeks 1500. In 1783 werd de kerk verbouwd en vergroot in opdracht van Augustina van Hamme, abdis van Herkenrode. Het wapenschild van deze abdis bevindt zich boven een dichtgemetselde vroegere deur in de zuidgevel. Ook haar wapenspreuk Regique Deoque, 'voor koning en voor God', en het jaartal 1783 staan er afgebeeld.
  • het voormalige huis van de schout, daterend van 1783, een classicistisch Maaslands dubbelhuis, werd later pastorie. Hier wordt het register van de Sint-Gertrudisbroederschap bewaard. Dit register werd bijgehouden vanaf 1419, werd hernieuwd in 1549-1551 en bijgehouden tot omstreeks 1970. Het is een verlucht handschrift, geschreven op perkament.

Demografische ontwikkeling[bewerken]

Bronnen: NIS, www.limburg.be en Stad Hasselt Opm:1806 t/m 2001=volkstellingen; 2007=inwoneraantal op 31 december

Geboren[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]