Postduif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Postduif
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009)
Postduif01.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Columbiformes (Duifachtigen)
Familie: Columbidae (Duiven en tortelduiven)
Geslacht: Columba
Soort
Columba livia
Gmelin, 1789
Afbeeldingen Postduif op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Postduif op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Een postduif (in België reisduif) is een gedomesticeerde afstammeling van de rotsduif.[2][3] Door kunstmatige selectie zijn duiven gefokt die, na een periode bij de eigenaar te hebben doorgebracht, indien naar elders vervoerd en losgelaten, op nog niet volledig begrepen wijze de weg naar hun oorspronkelijke verblijf terugvinden.

Postduiven hebben een fenomenaal oriëntatievermogen. Duiven die ver van huis worden gebracht, tot honderden kilometers ver, weten vaak feilloos hun thuis terug te vinden. Daarom werden zij in het verleden gebruikt om berichten over te brengen; zo ontstond ook een sport, de duivensport, waarbij het erom gaat welke duif het snelst thuis is nadat een aantal gezamenlijk is gelost.

Oorlogsduiven[bewerken]

In het verleden werden postduiven gebruikt voor het versturen van berichten en van post. Dit gebeurde al vanuit belegerde steden tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Nadien bijvoorbeeld in de Frans-Duitse Oorlog, in de Eerste en Tweede Wereldoorlog; ze kregen de naam oorlogsduiven. Twee bekende oorlogsduiven zijn:

Duivensport[bewerken]

Tegenwoordig worden vooral wedstrijden met postduiven gedaan (duivensport). De eigenaren werden ook wel "duivenmelkers" genoemd. De tegenwoordige term die gebruikt wordt is duivenhouders of duivencoach. De duivensport is vooral in Vlaanderen populair, maar door toenemende woningvoorschriften binnen de bebouwde kom en door kritiek van vogelbeschermers, neemt het aantal duivenmelkers af. Ook in Japan is de duivensport een bezigheid, al gaat het hier niet alleen om de hobby maar ook om het gokken en het winnen van geldbedragen. Vroeger werd gebruik gemaakt van een duivenklok om de binnenkomst van de wedstrijd duiven nauwkeurig te registreren. De klok werd dan pas opengemaakt in het clubhuis. Postduiven hebben daartoe naast een vaste ring ook een gummiring die afneembaar is en die in de duivenklok gestoken kan worden, die de tijd registreert. Tegenwoordig gebeurt dit meer en meer op digitale wijze.

Stadsduif[bewerken]

Er raken ook postduiven verdwaald om nog niet geheel duidelijke redenen. Mogelijk rekenen duiven op geuren, de wind,[4] infrageluid, het zicht, de zon of aardmagnetisme (of een combinatie) om hun weg te vinden; als ze daarin verstoord worden, raken ze mogelijk verdwaald.[5] Verdwaalde duiven vinden dan soms aansluiting bij de stadsduif en komen niet meer terug. Regelmatig wordt zo'n geringde "stadsduif" gevangen en bij de eigenaar terugbezorgd.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Postduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. "De postduif door de eeuwen heen" Website Ned. Postduivenhouders Organisatie
  3. "Herkomst van de duif" Website Vlaams Interprovinciaal Verbond van Fokkers van Neerhofdieren
  4. How pigeons may smell their way home. Phys.org (5 november 2013) Geraadpleegd op 5 november 2013
  5. Homing pigeon 'Bermuda Triangle' explained. BBC (31 januari 2013) Geraadpleegd op 31 januari 2013
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek