Ruiterstandbeeld
Een ruiterstandbeeld is een standbeeld waarop een persoon als ruiter is uitgebeeld, dus zittend op een paard. Dergelijke beelden komen vooral in de klassieke oudheid en de periode van de Renaissance voor.
Inhoud |
Voorbeelden [bewerken]
Van de vele bronzen ruiterstandbeelden uit de klassieke oudheid is als enige het beroemde ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius te Rome in zijn geheel bewaard gebleven. Het origineel bevindt zich thans in de Capitolijnse musea. Van een bronzen ruiterstandbeeld uit Baiae van Domitianus en vervolgens van Nerva (na de damnatio memoriae van Domitianus) zijn grote fragmenten bewaard gebleven (nu in het museum in het kasteel van Baia): het laat de keizer zien als aanvoerder op een steigerend paard op het punt een speer te gooien. Zie ook: Ruiterstandbeeld van Domitianus.
Enkele voorbeelden uit de Nieuwe tijd vindt men in diverse Italiaanse steden zoals Florence en Rome, bijvoorbeeld het Monument van Victor Emanuel II; en bij Renaissance-kastelen zoals het Kasteel van Blois in de Loire in Frankrijk.
In Nederland staat onder andere het Monument van Stadhouder Willem III van Oranje-Nassau te paard in Breda een ruiterstandbeeld van Stadhouder Willem III en in Utrecht het beeld van Willibrordus op het Janskerkhof.
Enkele ruiterstandbeelden zijn:
- Ruiterstandbeeld van de Can Grande della Scala in Verona
- Ruiterstandbeeld van Gattamelata door Donatello in Padua
- Ruiterstandbeeld van Colleoni door Andrea del Verrocchio in Venetië
- Ruiterstandbeeld van Cosimo I de' Medici door Giambologna op het Piazza della Signoria in Florence
- Ruiterstandbeeld van tsaar Peter de Grote door Marie-Anne Collot
- Ruiterstandbeeld van Godfried van Bouillon op het Koningsplein in Brussel
Symboliek van de positie [bewerken]
Een veelverspreid verhaal is dat als het paard steigert (beide voorbenen in de lucht) de berijder gedood werd in de strijd; één been omhoog betekent dat de berijder gewond werd in de strijd of later stierf aan zijn verwondingen; en als alle hoeven de grond raken stierf de ruiter niet in de strijd. Er is echter weinig bewijs voor dit verhaal, en het zou eerder berusten op toeval.[1]
Galerij [bewerken]
-
Genghis Khan Ruiterstandbeeld Mongolië, het grootste ter wereld
-
Standbeeld van Aartshertog Karel in Wenens Heldenplatz, het grootste ter wereld met slechts twee steunpunten
-
Standbeeld van Willem de Zwijger in Den Haag
-
Ruiterstandbeeld Sint Willibrordus Janskerkhof te Utrecht
-
Monument voor Victor Emanuel II van Italië in Rome
Bibliografie [bewerken]
- Joachim Poeschke, Thomas Weigel, Britta Kusch-Arnhold (Hgg.), Praemium Virtutis III – Reiterstandbilder von der Antike bis zum Klassizismus. Rhema-Verlag, Münster 2008, ISBN 978-3-930454-59-4
- Raphael Beuing: Reiterbilder der Frührenaissance – Monument und Memoria. Rhema-Verlag, Münster 2010, ISBN 978-3-930454-88-4
Referenties [bewerken]
- ↑ In statues, does the number of feet the horse has off the ground indicate the fate of the rider?, The Straight Dope, 6 oktober 1989.
Externe links [bewerken]
| Zie de categorie Equestrian sculptures van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |