Saint-Malo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Saint-Malo
Stad in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Saint-Malo
Saint-Malo
Situering
Regio Bretagne
Departement Ille-et-Vilaine (35)
Arrondissement Saint-Malo
Kanton hoofdplaats van 2 kantons: Saint-Malo-Nord en Saint-Malo-Sud
Coördinaten 48° 39' NB, 2° 1' WL
Algemeen
Oppervlakte 36,6 km²
Inwoners (1 jan. 2011) 45.201 (1.235 inw/km²)
Burgemeester René Couanau
Overig
Postcode 35400
INSEE-code 35288
Website www.saint-malo.fr
Detailkaart
Saint-Malo
Saint-Malo
Locatie in Frankrijk Ille-et-Vilaine
Foto's
Saint-Malo depuis la rade - juin 2010-2.jpg
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk

Saint-Malo (Bretons: Sant-Maloù, Gallo: Saent-Malo) is een stad met haven aan de kust van Bretagne, in het departement Ille-et-Vilaine.

Geschiedenis[bewerken]

De oudste nederzetting op de grond van het huidige Saint-Malo zou wel het Gallisch-Romeinse Alethum (Aleth) geweest zijn, dat op het schiereiland Cité d'Aleth van het huidige stadsdeel Saint-Servan heeft gelegen. De stad werd in de 6e eeuw gesticht door een Ierse monnik Machutus, Maclow of Maclou, later Malo. Hij werd in het midden van de 6e eeuw tot bisschop van Aleth gekozen. Wegens de voortdurende invallen van de Noormannen, vluchtten de meeste inwoners van Aleth in de 9e eeuw naar het naburige rotseiland waar zich ook het graf van de bisschop, de Heilige Malo, bevond. Ze stichtten daar een nieuwe nederzetting. Aleth bleef weliswaar nog bewoond, maar in de 12e eeuw werd de nederzetting de zetel van de bisschop van Aleth, naar het rotseiland verplaatst, dat nu de naam Saint-Malo kreeg.

In de 12e eeuw verhuisden de bewoners nog meer naar de kust en kozen voor het schiereiland om strategische redenen. In 1236 werd Aleth in de oorlog tussen de Franse koning en de hertog van Bretagne, volledig verwoest. Saint-Malo groeide zo sterk uit, dat de bevolking al tegen het einde van de 13e eeuw niet meer genoeg plaats had op het rotseiland Saint-Malo. Geleidelijk trok een deel van de bevolking weer terug naar het gebied van het toenmalige Aleth. Daar ontstond een voorstad die van Saint-Malo afhankelijk werd en die naar een lokale heilige Saint-Servan werd genoemd. De voorstad ontwikkelde zich zo voorspoedig, dat ze op den duur tot een rivaal van Saint-Malo uitgroeide.

In de conflicten tussen de koningen van Frankrijk en de hertogen van Bretagne; tussen deze en de bisschoppen van Saint-Malo; alsmede in de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk, waren de inwoners van Saint-Malo er steeds op voorbereid, voor een zo groot mogelijke zelfstandigheid te vechten en deze te behouden. In het verloop van de oorlogen met de hugenoten, eisten ze onbeperkt zelfbestuur voor zich op en Saint-Malo onderhandelde, als een Middeleeuwse Zeerepubliek met zeemachten zoals Portugal. Sinds de 16e eeuw deden de zeelieden van Saint-Malo aan zeeroverij en kaapvaart, die vooral en met veel succes op Engeland was gericht. Robert Surcouf (1773-1827) was de kaperkapitein bij uitstek voor Saint-Malo en voor de jonge Franse Republiek. Hij werd de Eerste Ereburger van zijn stad. De zeevaartkunde leidde ook tot de ontdekking van Canada in 1534 door Jacques Cartier (1491-1557) uit Saint-Malo. Deze ontdekking bracht veel voorspoed voor Saint-Malo, dat een bloeiende handel in beverpelzen zag ontstaan. In 1661 kwam hieraan een einde, toen de stad door een brand geheel werd verwoest. Om herhaling te voorkomen werd de stad onder Vauban volledig herbouwd in graniet. In 1789 bereikte Saint-Servan de uiteindelijke afscheiding van haar buurtstad Saint-Malo.

Saint-Malo in de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

In de Tweede Wereldoorlog maakte Saint-Malo en Saint-Servan deel uit van het Duitse verdediging- en vestingsysteem dat zich van Cancale (aan de westkust van de baai van Mont Saint-Michel) tot aan de monding van de Frémur bij Saint-Briac-sur-Mer uitstrekte. Het middelpunt van het verdedigingssysteem was het schiereiland Cité d'Aleth. Daarnaast waren de belangrijkste verdedigingssteunpunten het kleine rotseiland Grand Bé, ruim 300 meter ten noordwesten van de Tour Bidouane, het circa 3,5 km verder ten noordwesten gelegen eiland Cézembre en de Pointe de la Varde. Na de landing van de geallieerden in Normandië op 6 juni 1944, werd het oude Saint-Malo, de Intra-Muros of ook Ville Close genoemde stad, voor meer dan 70% verwoest. Het is na de oorlog weer opgebouwd, overwegend in de oorspronkelijke 18e-eeuwse stijl.

In 1967 ontstond een nieuwe stad, bestaande uit Saint-Malo, Saint-Servan en Paramé. Dit Paramé was een gehucht dat zich sinds zijn fusie met de grote stad, dankzij zijn stranden, tot badplaats heeft ontwikkeld.

Stadsbeschrijving[bewerken]

Nu nog is de muur om de oude stad aanwezig. Het stadsdeel binnen de muur wordt Intra-Muros genoemd. Aan de grote toegangspoort bevindt zich het kasteel, dat nu deels stadhuis en bibliotheek is, maar ook een aantal musea bevat. In de oude stad is de kathedraal Saint-Vincent een bezienswaardigheid. Een wandeling op de versterkte muur van 1,8 km lengte, met uitzicht over de zee, is ook populair.

Bezienswaardigheden[bewerken]

Het Grand Aquarium bevindt zich net buiten de stadsgrenzen. Het werd volledig vernieuwd in 2001, toen het vijf jaar bestond. Men kan hier onder andere een reis met de onderzeeër 'Nautibus' maken.

Verkeer en vervoer[bewerken]

In de gemeente ligt spoorwegstation Saint-Malo.

Bekende inwoners[bewerken]

Externe links[bewerken]

Saint-Malo
Saint-Malo