Sonja Barend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sonja Barend
Sonja Barend in 1985
Sonja Barend in 1985
Algemene informatie
Volledige naam Sonja Maria Barend
Geboren Amsterdam, 29 februari 1940
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Beroep Televisiepresentatrice
Overige informatie
Partner(s) Abel Cahen
Portaal  Portaalicoon   Media

Sonja Maria Barend, opgegroeid als Sonja de Groot, (Amsterdam, 29 februari 1940) is een Nederlands televisiepresentatrice, die ook wel de Koningin van de Talkshow wordt genoemd. Meer dan veertig jaar was ze op televisie te zien. Eind 2006 hield ze op met het maken van televisie. Naar haar is de jaarlijkse Sonja Barend Award vernoemd, een prijs voor het beste tv-interview.

Biografie[bewerken]

Barend werd in Amsterdam geboren als dochter van de joodse David Barend (1905-1943)[1] en Wilhelmiena Mecheliena Lobach.[2] Na de mulo ging ze als een 15-jarige werken bij de Twentse bank. Later noemt ze deze tijd de hel. Barend besluit meer uit haar leven te halen. Ze ging 's avonds naar de hbs en vond werk via een beroepskeuze-adviesbureau. Dat kantoor deed ook zaken met omroepen en zo kwam Barend terecht bij de televisie.

Loopbaan[bewerken]

In 1966 was Barend voor het eerst op televisie te zien als omroepster bij de NTS. Nadien presenteerde zij programma's bij de VARA zoals Fenklup, geregisseerd door Ralph Inbar met wie zij op 5 december 1968 trouwde[3], Uit Bellevue en Dagje ouder. In 1972 maakte zij de overstap naar de AVRO waar ze achtereenvolgens Sterallures, Een leven in beeld en Sonja 's avonds presenteerde. Bij het spel Wie van de Drie? zat zij in die tijd in het panel. Ze ging vervolgens met haar man enige jaren in Israël wonen en werken. Na haar comeback bij de VARA presenteerde zij goed bekeken praatprogramma's als Sonja's goed nieuws show en Sonja op maandag, Sonja op dinsdag (enzovoort). Een sleutelrol van onschatbare waarde op de achtergrond speelde hierbij bedenkster en eindredacteur Ellen Blazer.

Na Mies Bouwman in de jaren '60 en '70 met programma's waarin amusement en spel de overhand hadden, groeide Barend uit tot Nederlands bekendste vrouwelijke presentator. In haar programma's speelden opinie en actualiteit een belangrijke rol. Ze ontving opinion leaders uit de politiek, kerk en samenleving als kardinaal Simonis en vele mensen uit de wereld van de cultuur, zoals de omstreden schrijver-moordenaar Klinkhamer. Barend tekende ook voor andere programma's, maar maakte vooral naam met haar Sonja-reeks. Ze zette er een nog jonge traditie mee voort die was begonnen met Voor de vuist weg... van Willem Duys, zij het dat de aanpak van Barend kritischer en soms ook duidelijk meer sociaal bewogen was. Tussen 1997 en 2002 presenteerde ze met Paul Witteman het praatprogramma Barend & Witteman (later kortweg B&W). Een van de recentere programma's is Sonja, de meester en de leerling.

Op 22 augustus 2006 maakte Barend bekend dat ze, na het voltooien van een negendelige serie over vijftig jaar televisie, zou stoppen met het maken van televisieprogramma's. Tijdens de laatste aflevering van Sonja op 30 december 2006 ontving Barend uit handen van burgemeester Job Cohen van Amsterdam een onderscheiding als Officier in de Orde van Oranje-Nassau voor haar verdiensten voor de Nederlandse televisie. Op 5 oktober 2011 werd bekend dat Barend ter gelegenheid van zestig jaar Nederlandse televisie op 8 oktober nog één keer haar voorheen wekelijkse praatprogramma Sonja op zaterdag zou presenteren. Tijdens dit programma werd de Sonja Barend Award uitgereikt aan Twan Huys.

Trivia[bewerken]

  • De bekende slotzin van haar praatprogramma's was: "Voor straks: lekker slapen en morgen gezond weer op."
  • In 1988 was ze de presentatrice van de 9e editie van Kinderen voor Kinderen.
  • In 2004 eindigde ze op nr. 126 tijdens de verkiezing van De grootste Nederlander.
  • In de laatste uitzending van Sonja op 30 december 2006 introduceerde ze Frits Barend als haar grote broer, in werkelijkheid is Barend heel in de verte familie (in de vijfde graad) van Sonja Barend.
  • Ze is na haar stukgelopen huwelijk met Ralph Inbar getrouwd met architect Abel Cahen.
  • Ze is niet Sonja Barendsen van les shalom, dat is de dochter van Bernard Barendsen, een conferencier.

Bibliografie[bewerken]

  • Gezond weer op (1984) met Ellen Blazer
  • Hollands Dagboek (19 mei 2002)
  • De beste tv-interviews (2011)

Films[bewerken]

  • VD (1971)
  • Trouble in Paradise (1987)

Prijzen[bewerken]

Interviews[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (nl) David Barend in het Joods Monument
  2. Documentaire van Coen Verbraak, uitgezonden op zaterdag 7 april 2012 op Nederland 1, 22:30-23:30
  3. Ralph Inbar en Sonja Barend: hun huwelijksadvertentie vernoeming.nl
Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Sonja Barend.