Tzipi Livni
| Tzipi Livni ציפי לבני |
||||
 |
||||
| Geboren | 8 juli 1958 Tel Aviv, Israël |
|||
| Politieke partij | Kadima | |||
| Partner | Naftali Spitzer | |||
| Leider van de oppositie | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 24 februari 2009 | |||
| Voorganger | Benjamin Netanyahu | |||
| Israëlische minister van Buitenlandse Zaken | ||||
| Aangetreden | 4 mei 2006 | |||
| Einde termijn | 31 maart 2009 | |||
| Voorganger | Silvan Shalom | |||
| Opvolger | Avigdor Lieberman | |||
| Partijleider van Kadima | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 17 september 2008 | |||
| Voorganger | Ehud Olmert | |||
| Israëlische minister van Justitie | ||||
| Aangetreden | 5 december 2004 | |||
| Einde termijn | 4 mei 2006 | |||
| Voorganger | Tomy Lapid | |||
| Opvolger | Haim Ramon | |||
|
||||
Tzipora (Tzipi) Livni (Hebreeuws: ציפי לבני) (Tel Aviv, 8 juli 1958) is een Israëlische politica van de politieke partij Kadima.
Van januari 2006 tot maart 2009 was zij minister van Buitenlandse Zaken en vicepremier. Ze was de tweede vrouw in de Israëlische politiek die de post van Buitenlandse Zaken bekleedde, de eerste was Golda Meïr. In Israël is ze een populaire politica; in 2004 ontving ze de 'Abirat Ha-Shilton', een politieke prijs voor goed bestuurderschap. Livni is een voorvechter van het Twee-statenmodel: naast Israël een zelfstandige staat Palestina, beide op het grondgebied van het voormalige mandaatgebied Palestina.
Inhoud |
[bewerken] Loopbaan
Livni studeerde rechten aan de Bar-Ilan Universiteit. Na haar militaire diensttijd, waarin ze het tot de rang van luitenant bracht, werkte ze een tijdlang bij de geheime dienst, de Mossad (1980-1984). Daarna ging ze verder in de advocatuur, waar zij tien jaar werkte met als specialisaties publiek en commercieel recht. Deze positie verruilde zij in 1996 voor hoofd van een staatsorganisatie die tot taak had staatsbedrijven te privatiseren en te ontmonopoliseren.
In 1999 werd ze voor de Likoed lid van de Knesset, het Israëlische parlement. In de Likoed behoorde ze tot de 'duiven' en gold ze als een beschermelinge van toenmalig premier Ariel Sharon. Zo was ze een voorstander van zijn beleid om eenzijdig bezette of betwiste gebieden te verlaten. Toen Sharon eind 2005 Kadima oprichtte, stapte ze dan ook direct naar deze nieuwe partij over.
[bewerken] Partijleider Kadima
De Kadima koos op 17 september 2008 Tzipi Livni tot partijleider. Ze won met 431 stemmen verschil van Shaul Mofaz, de minister van Transport. Livni werd, in tegenstelling tot Mofaz, gesteund door de machthebbers binnen de partij. Mofaz ziet onderhandelingen met de Palestijnen als 'zonde van de tijd', Livni wil juist graag onderhandelen en streeft naar het Twee-staten model.
Als het haar binnen 42 dagen zo lukken een regering te vormen zou ze de nieuwe premier van Israël worden, daarmee de opvolger van Ehud Olmert en de eerste vrouwelijke premier sinds Golda Meïr, die in 1974 het minister-presidentschap neerlegde.[1] Het lukte haar echter niet om binnen de gestelde termijn een regering te vormen, Livni wist de Arbeidspartij aan zich te binden, maar de religieuze Shas-partij haakte af.[2] Hierdoor werden er in het voorjaar van 2009 algemene verkiezingen gehouden. Ze kwam toen tegenover de populaire Benjamin Netanyahu te staan. Alhoewel Kadima de verkiezingen won, kreeg Netanyahu de opdracht van de president om een nieuwe regering te vormen, waar hij eind maart in slaagde. Hierdoor is Kadima gedwongen de oppositie in te gaan, met Livni als oppositieleider.
[bewerken] Ministersposten
Naast haar parlementaire werk werd ze tot de volgende ministeriële functies benoemd:
- regionale samenwerking (2001)
- zonder portefeuille, belast met informatie (2001-2002)
- landbouw (2002-2003)
- immigratie (2003-2006)
- huizenbouw (2004-2005), samen met immigratie
- justitie (2004-2006), samen met immigratie
- buitenlandse zaken (2006-heden), gedeeltelijk samen met immigratie
- vicepremierschap (2006-heden), samen met buitenlandse zaken
[bewerken] Arrestatiebevel in Groot-Brittannië
In december 2009 moest Livni een voorgenomen bezoek aan Londen afzeggen, omdat een Britse rechtbank een arrestatiebevel tegen haar uitgevaardigd had wegens haar verantwoordelijkheid voor het Conflict in de Gazastrook 2008-2009. Livni zou in Londen een bijeenkomst van het Joods Nationaal Fonds toespreken.[3] Toen bekend werd dat Livni haar bezoek aan Groot-Brittannië geannuleerd had, werd het arrestatiebevel ingetrokken. De Israëlische ambassadeur in Londen heeft tegen het arrestatiebevel geprotesteerd.[4]
Israëlische regeringsjuristen hebben het advies uitgebracht dat Israëls ministers met een veiligheidsachtergrond en leidende militairen niet Groot-Brittannië, Spanje, België of Noorwegen moeten bezoeken, omdat zij in deze landen het risico lopen, op grond van het beginsel van universele rechtsmacht gearresteerd te worden op beschuldiging van oorlogsmisdaden.[5]
[bewerken] Persoonlijk
Tzipi Livni is getrouwd met de accountant Naftali Spitzer en heeft twee kinderen. Livni spreekt Hebreeuws, Engels en Frans.
Ze is de dochter van het voormalige nationalistische Knessetlid Eitan Livni. Haar vader was een voorstander van het Groot-Israëlmodel (een Israëlische staat die eveneens de bezette of betwiste gebieden omvat) en ten tijde van het Britse mandaat lid van de radicale Irgoen.
[bewerken] Zie ook
- 29e regering van Israël
- 30e regering van Israël
- 31e regering van Israël
- Israëlische parlementsverkiezingen 2009
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ "Livni wil snel nieuwe coalitie in Israël", Trouw, 17 september 2008
- ↑ "Livni vraagt om nieuwe verkiezingen", NOS, 26 oktober 2008
- ↑ "Israel confirms U.K. arrest warrant against Livni" Ha`aretz (Israël), 15 december 2009
- ↑ "Israël laakt Britse actie tegen Livni", NRC Handelsblad, 15 december 2009
- ↑ "Livni cancels JNF visit to UK" The Jewish Community Online, 14 december 2009
