Wet van Bragg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Röntgendiffractie aan een kristalrooster.

De wet van Bragg is een natuurkundige wet die opgesteld werd door William Henry Bragg en diens zoon William Lawrence Bragg. De wet beschrijft hoe met röntgendiffractie afstanden in een kristalrooster berekend kunnen worden. Invallende röntgenstralen worden grotendeels doorgelaten, maar het reflecterende deel vertoont interferentiepatronen waar afstanden in het kristalrooster uit kunnen worden afgeleid. De wet luidt in formulevorm als volgt:

n\lambda = 2d \cdot \sin\theta \,

met daarin

  • n een geheel getal die de diffractie-orde aangeeft
  • λ de golflengte van de röntgenstraling
  • d de afstand tussen de vlakken in het kristalrooster (vaak ook aangeduid als dhkl)
  • θ de hoek tussen de inkomende stralen en de vlakken