Dion Graus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dion Graus
Dion Graus (2013).
Dion Graus (2013).
Algemene informatie
Volledige naam Dion Jean Gilbert Graus
Geboren 19 maart 1967
Geboorteplaats Heerlen
Functie Lid Tweede Kamer
Sinds 30 november 2006
Partij PVV
Politieke functies
2006-heden Lid Tweede Kamer
Parlement.com (biografische informatie)
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Dion Jean Gilbert Graus (Heerlen, 19 maart 1967) is een Nederlands politicus. Namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) is hij sinds 30 november 2006 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Daar zet hij zich voornamelijk in voor het dierenwelzijn.

Biografie[bewerken]

Dion Graus werkte als autoverkoper, verkoper aan huis en hoofdverkoper bij meerdere bedrijven in de diervoeder- en diergeneesmiddelensector.

Van 2004 tot 2006 maakte hij als freelancer het dierenprogramma Beesten met Dion voor het commerciële station TV Limburg. Hij kwam in contact met de politicus Geert Wilders toen hij in het kader van Beesten met Dion een uitzending maakte over 'het beest in Wilders'. Het onafhankelijke Kamerlid stond begin 2006 centraal in de door Graus gemaakte realitysoap Wild, Wilder, Wilders. In augustus 2006 verliet Graus met ruzie TV Limburg. Hij zou een declaratie van 90.000 euro hebben ingediend die de omroep weigerde te betalen. Volgens de programmamaker kwam TV Limburg uiteindelijk over de brug, maar de directie van de omroep ontkent dit ten stelligste.

Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2006 belandde Graus op een zesde plaats van de kandidatenlijst van de PVV. Hij werd gekozen en op 30 november 2006 beëdigd. In de Tweede Kamer houdt hij zich bezig met landbouw (dierenwelzijn), midden- en kleinbedrijf, openbaar vervoer, luchtvaart en spoorwegen.

Over dierenwelzijn deed Graus verschillende voorstellen. Kort na zijn aantreden in het parlement werden twee door hem ingediende moties op het gebied van dierenwelzijn aangenomen. Graus pleitte ervoor om van dierenwelzijn een hoofdvak te maken in het agrarisch onderwijs en vroeg om een onderzoek naar de mogelijkheid om een nationaal alarmnummer voor dieren in te voeren. Bij de behandeling van de landbouwbegroting 2007 pleitte hij opnieuw voor de invoering van een alarmnummer om dierenleed te melden. In het regeerakkoord van het kabinet-Rutte I is een dergelijk nummer opgenomen, namelijk 144.

Graus verkreeg in de Tweede Kamer een meerderheid voor een Nederlands verbod op pelsdierhouderij, een wetsvoorstel dat door staatssecretaris Jan Odink in 2002 was ingetrokken. Bij de kabinetsformatie van het door de PVV gedoogde kabinet-Rutte I besloot men tot het instellen van een herhaaldelijk door Graus bepleite dierenpolitie. Deze zou 500 man moeten gaan tellen. Ook werd besloten om minimumstraffen in te stellen voor recidiverende dierenmishandelaren.[1] Het invoeren van de dierenpolitie leidde tot kritiek, onder meer vanuit de politie en politiebonden.[2]

Graus maakte vanaf 24 juni 2009 deel uit van de Tijdelijke commissie onderzoek financieel stelsel en de Parlementaire Enquêtecommissie Financieel Stelsel. Beide commissies deden onderzoek naar het ingrijpen van de Nederlandse overheid in financiële systemen ten tijde van de kredietcrisis.

Op 8 november 2011 stapte Graus uit de parlementaire enquêtecommissie, naar eigen zeggen omdat hij niet vrijuit vragen mocht stellen over de bonuscultuur bij banken. Dit werd ontkend door andere leden van de commissie.[3][4] Graus reageerde hierop als volgt: 'Als Dion Graus van de PVV na twee jaar dag en nacht werken - alle vakanties heb ik opgegeven, ten koste van mijn gezin en mijn eigen portefeuilles in de Tweede Kamer, als ik 3 meter voor de finish stop, heeft dat hele grondige redenen. Geloof me nu maar'.[5][6]

In opspraak[bewerken]

In december 2006 raakte Graus in opspraak vanwege aangiften uit 2003 wegens mishandeling van zijn toenmalige, en destijds hoogzwangere, vrouw en bedreiging van zijn toenmalige schoonvader en minnares.[7][8] Justitie bevestigde deze aangiften, maar ging in geen van de gevallen tot vervolging over omdat er onvoldoende aanknopingspunten waren. Alle aangiften werden geseponeerd.[9] In september 2011 meldde het televisieprogramma Brandpunt op basis van het strafdossier dat het OM had verklaard de aangiften ten onrechte geseponeerd te hebben.[10][11] Door tv-journalist Jeroen Pauw werden deze aangiften in het televisieprogramma 5 jaar later weer opgerakeld, waarop Graus zelf besloot aangifte te doen tegen Pauw wegens het bezoedelen van zijn naam.[12]

Door partijleider Wilders werd Graus in de gelegenheid gesteld de beschuldigingen te weerleggen. Naar aanleiding van een door Graus aangelegd dossier verklaarde Wilders in januari 2007 het vertrouwen in Graus te behouden.

Trivia[bewerken]

  • Vlak voordat in het regeerakkoord van het kabinet-Rutte bekend werd dat het alarmnummer 114 als telefoonnummer om dierenleed te melden zou worden ingesteld, legde Graus de domeinnamen 114redeendier.nl en 114redteendier.nl vast. Uiteindelijk is het noodnummer 144 geworden, omdat de 11x-reeks in het Nummerplan telefoon- en ISDN-diensten is voorbehouden aan nummers die in heel Europa te gebruiken zijn en de 14x-reeks bedoeld is voor nummers voor diensten met een bijzonder maatschappelijk belang;[13]
  • Op 29 april 2012 maakte Graus in het programma Eva Jinek op Zondag bekend als "animal cop" te willen fungeren in de serie Flikken Maastricht in ruil voor het afknippen van zijn lokken. De regisseur ging hiermee akkoord.
  • Dion Graus is de broer van Pascal Graus, die toen nog als advocaat hem met succes bijstond in de mishandelingszaak. Pascal Graus werd in juli 2016 door de tuchtrechter wegens wangedrag uit de advocatuur gezet.[14]

Externe links[bewerken]