Driedaagse Brugge-De Panne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Driedaagse van De Panne)
Naar navigatie springen Jump to search
Vlag van België Driedaagse Brugge-De Panne
Lokale naam Driedaagse Brugge-De Panne
Regio Vlaanderen
Periode maart-april
Organisator KVC Panne Sportief
Classificatie
Discipline weg
Type Eendagskoers
Internationale kalender UCI Europe Tour
Categorie 1.HC
Geschiedenis
Eerste editie 1977
Aantal edities 42 (2018)
Eerste winnaar Vlag van België Roger Rosiers
Laatste winnaar Vlag van Italië Elia Viviani (2018)
Laatste Belgische winnaar Philippe Gilbert (2017)
Laatste Nederlandse winnaar Lieuwe Westra (2016)
Meeste zeges Vlag van België Eric Vanderaerden
(5 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Driedaagse Brugge-De Panne (voorheen Driedaagse van De Panne-Koksijde) is een driedaagse wielerwedstrijd die jaarlijks in het uiterste westen van Vlaanderen wordt verreden, rond de plaatsen De Panne en Brugge.

Geschiedenis[bewerken]

De Driedaagse van De Panne bestaat sinds 1977 en sinds 2005 maakt ze deel uit van het Europese continentale circuit.

De laatste jaren komt de eerste etappe steevast aan in Zottegem. De wedstrijd vond tot 2017 meestal plaats eind maart - begin april, op de dinsdag, woensdag en donderdag vóór de Ronde van Vlaanderen. Omdat de Driedaagse op een vergelijkbaar parcours wordt verreden, met veel heuvels uit de Vlaamse Ardennen en diverse kasseienstroken, wordt ze door veel renners gebruikt als een voorbereiding op deze wedstrijd. Traditioneel bestaat de wedstrijd uit drie gewone etappes, met op de slotmiddag een afsluitende tijdrit. Het is hier waar de wedstrijd meestal wordt beslist. De leiderstrui in het algemene tijdsklassement heeft in deze rittenwedstrijd een witte kleur.

In 2018 verschoof de Driedaagse een week naar voren, in de week na Milaan-Sanremo en voorafgaand aan de E3 Harelbeke op vrijdag en Gent-Wevelgem op zondag. De woensdag vóór de Ronde van Vlaanderen is nu bestemd voor Dwars door Vlaanderen. Er werd ook een nieuw concept bedacht: op de eerste twee dagen (dinsdag en woensdag) wedstrijden voor de elite mannen en de derde dag (donderdag) voor de elite vrouwen.[1] De startplaats van de wedstrijden wordt Brugge (dat niet langer startplaats is van de Ronde van Vlaanderen) en de finish blijft in De Panne. De naam wijzigt hierdoor ook in de Driedaagse Brugge-De Panne. Het sprintcriterium op de eerste dag kwam echter te vervallen door gebrek aan interesse bij ploegen.[2] De wedstrijd voor de mannen is een eendagskoers in de buiten categorie (UCI 1.HC) en de wedstrijd voor vrouwen maakt deel uit van de UCI Women's World Tour. De vernieuwde Driedaagse mijdt nu de Vlaamse Ardennen en zoekt nu in West-Vlaanderen kasseien, duinen en de Moeren als elementen. De verwachting is dat ook de wind een rol zal spelen. Qua beklimmingen worden enkele hellingen in het Heuvelland opgezocht, de belangrijkste is de Kemmelberg.

Hellingen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van beklimmingen in de Driedaagse van De Panne-Koksijde voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Erelijst mannen[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
1977 Vlag van België Roger Rosiers Vlag van Frankrijk Yvon Bertin Vlag van België Guido Van Sweevelt
1978 Vlag van België Guido Van Sweevelt Vlag van België Jozef Jacobs Vlag van Nederland Cees Priem
1979 Vlag van België Gustave Van Roosbroeck Vlag van België Marc Renier Vlag van België Guido Van Calster
1980 Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Gustave Van Roosbroeck Vlag van België Etienne Van Der Helst
1981 Vlag van België Jan Bogaert Vlag van België André Dierickx Vlag van België Jozef Jacobs
1982 Vlag van Nederland Gerrie Knetemann Vlag van België Daniel Willems Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1983 Vlag van Nederland Cees Priem Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van België Michel Pollentier
1984 Vlag van Nederland Bert Oosterbosch Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van België Ferdi Van Den Haute
1985 Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1986 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1987 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1988 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Australië Allan Peiper Vlag van Nederland Frans Maassen
1989 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Nederland Jelle Nijdam Vlag van Australië Allan Peiper
1990 Vlag van Nederland Erwin Nijboer Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Nederland Gerrit Solleveld
1991 Vlag van Nederland Jelle Nijdam Vlag van Nederland Frans Maassen Vlag van Verenigd Koninkrijk Maximilian Sciandri
1992 Vlag van Nederland Frans Maassen Vlag van Rusland Vjatsjeslav Jekimov Vlag van Frankrijk Thierry Marie
1993 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Nederland Frans Maassen Vlag van België Edwig Van Hooydonck
1994 Vlag van Italië Fabio Roscioli Vlag van Oezbekistan Djamolidin Abdoezjaparov Vlag van Nederland Frans Maassen
1995 Vlag van Italië Michele Bartoli Vlag van Denemarken Rolf Sørensen Vlag van Italië Gianluca Bortolami
1996 Vlag van Rusland Vjatsjeslav Jekimov Vlag van België Wilfried Peeters Vlag van Duitsland Olaf Ludwig
1997 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van België Carlo Bomans Vlag van Italië Marco Milesi
1998 Vlag van Italië Michele Bartoli Vlag van Frankrijk Emmanuel Magnien Vlag van Rusland Vjatsjeslav Jekimov
1999 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Frank Vandenbroucke Vlag van Italië Denis Zanette
2000 Vlag van Rusland Vjatsjeslav Jekimov Vlag van Letland Romāns Vainšteins Vlag van Rusland Sergej Ivanov
2001 Vlag van België Nico Mattan Vlag van Nederland Erik Dekker Vlag van Rusland Vjatsjeslav Jekimov
2002 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van Italië Stefano Zanini Vlag van Verenigde Staten George Hincapie
2003 Vlag van Letland Raivis Belohvoščiks Vlag van Italië Gianluca Bortolami Vlag van België Peter Van Petegem
2004 Vlag van Verenigde Staten George Hincapie Vlag van Duitsland Danilo Hondo Vlag van Nederland Gerben Löwik
2005 Vlag van België Stijn Devolder Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van België Nico Mattan
2006 Vlag van België Leif Hoste Vlag van Oostenrijk Bernhard Eisel Vlag van Spanje Luis León Sánchez
2007 Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van Nederland Joost Posthuma Vlag van België Bert Roesems
2008 Vlag van Nederland Joost Posthuma Vlag van Italië Manuel Quinziato Vlag van Italië Enrico Gasparotto
2009 Vlag van België Frederik Willems Vlag van Nederland Joost Posthuma Vlag van Nederland Tom Leezer
2010 Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar Vlag van Oekraïne Andrij Grivko Vlag van Italië Luca Paolini
2011 Vlag van België Sébastien Rosseler Vlag van Nederland Lieuwe Westra Vlag van Polen Michał Kwiatkowski
2012 Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van Nederland Lieuwe Westra Vlag van Polen Maciej Bodnar
2013 Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Nederland Niki Terpstra
2014 Vlag van België Guillaume Van Keirsbulck Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van België Gert Steegmans
2015 Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van België Stijn Devolder Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins
2016 Vlag van Nederland Lieuwe Westra Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Kazachstan Aleksej Loetsenko
2017 Vlag van België Philippe Gilbert Vlag van Oostenrijk Matthias Brändle Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff
2018 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Duitsland Pascal Ackermann Vlag van België Jasper Philipsen

Meervoudige winnaars[bewerken]

Zeges Renner Land Jaren
005 Eric Vanderaerden Vlag van België België 1986, 1987, 1988, 1989, 1993
002 Michele Bartoli Vlag van Italië Italië 1995, 1998
Vjatsjeslav Jekimov Vlag van Rusland Rusland 1996, 2000
Peter Van Petegem Vlag van België België 1999, 2002
Sylvain Chavanel Vlag van Frankrijk Frankrijk 2012, 2013

Overwinningen per land[bewerken]

Zeges Land
20 Vlag van België België
8 Vlag van Nederland Nederland
5 Vlag van Italië Italië
2 Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Rusland Rusland
1 Vlag van Ierland Ierland, Vlag van Letland Letland, Vlag van Noorwegen Noorwegen, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk, Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

Meeste etappezeges[bewerken]

Aantal Wielrenner
13 Vlag van België Eric Vanderaerden
6 Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
Vlag van België Eddy Planckaert

Erelijst vrouwen[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
2018 Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Australië Chloe Hosking Vlag van Luxemburg Christine Majerus

Overwinningen per land[bewerken]

Zeges Land
1 Vlag van België België