Heemkundige kring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een heemkundige kring, heemkundekring, heemkring of historische vereniging is een vereniging van vrijwilligers die zich bezighoudt met heemkunde, het bevorderen van belangstelling voor de eigen leefomgeving en het vergroten van kennis over die omgeving in het verleden en heden. Vaak is een heemkundige kring gebonden aan een stad of gemeente, en probeert die de geschiedenis van die plaats levendig te houden.

De leden trachten dit doel te bereiken door onder andere het verrichten van studie en archiefonderzoek, het uitgeven van publicaties, het houden van lezingen of het inrichten van exposities.

De kwaliteit en de mogelijkheden voor historisch onderzoek verschillen sterk van plaats tot plaats. Zo beschikken sommige heemkundige kringen nog over een eigen archief en moeten anderen zich wenden tot archiefdiensten van de overheid. In principe zijn heemkundige kringen ook voor iedereen toegankelijk waardoor ook geen garantie kan gegeven worden over de kwaliteit van de publicaties of lezingen.

De gemeentelijke fusies van 1 januari 1977 riepen in België veel heemkundige kringen in het leven. De fusie-operatie deed leerkrachten, studenten en raadsleden zoeken naar de eigen identiteit van de gemeente of de stad die nu in een groter geheel opgenomen werd.

De laatste jaren kunnen de heemkringen rekenen op een hernieuwde populariteit, die vooral wordt gedragen door genealogisch onderzoek. Dit kan verklaard worden doordat de traditie van het van generatie op generatie overleveren van de familiegeschiedenis vaak niet langer wordt voortgezet. Veel mensen gaan daardoor zelf uit op onderzoek naar hun eigen herkomst. Hiervoor kunnen ze een beroep doen op de heemkring.

Vele kringen beheren vaak zelf een archief, een documentatiecentrum of een museum. Als bewaarders van lokaal erfgoed zijn zij vaak een belangrijke cultuurdrager in de gemeente.

Zie ook[bewerken]