Johan Sanctorum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Johan Sanctorum in 2011

Johan Sanctorum (Oostende, 23 juni 1954) is een Vlaams cultuurfilosoof, publicist en criticus. Hij studeerde filosofie en kunstgeschiedenis aan de Vrije Universiteit Brussel. Als essayist publiceert hij in verschillende bladen en tijdschriften en op zijn eigen webstek "Visionair België". Kunst, cultuur, muziek, architectuur, media en politiek zijn steeds weerkerende thema's.

In 2004 kwam hij te Milaan in contact met de studio van de Italiaanse architect/urbanist Aldo Rossi, wat resulteerde in Passione Urbana, een boek over stedelijke cultuur en stadsvernieuwing. Sanctorum pleit daarin voor organische stedenbouw met aandacht voor de menselijke schaal en het collectieve geheugen. Alfredo De Gregorio sponsorde het project.

In september 2008 verscheen zijn essaybundel De islam in Europa: dialoog of clash?, waarin ook bijdragen van onder anderen Benno Barnard, Geert van Istendael en Jan De Pauw zijn opgenomen.

In januari 2009 kwam het boek De Vlaamse Republiek: van utopie tot project uit, waarin Sanctorum de Belgische constructie analyseert, en Vlaams onafhankelijkheidsstreven herverbindt met het Europese republikeinse gedachtegoed. Ook met bijdragen van onder anderen Matthias Storme, Ludo Abicht, Brecht Arnaert en Eric Defoort. Johan Sanctorum staat bekend als Vlaams-republikein, was een van de stichters van de Gravensteengroep en schreef mee aan het eerste manifest. Hij is ook lid van de denkgroep/debatclub Res Publica.

In oktober 2009 gaf hij, samen met communicatiewetenschapper Frank Thevissen, Media en Journalistiek in Vlaanderen uit. Deze essaybundel is kritisch voor de Vlaamse media en hekelt vooral de mediocriteit, de commercialisering en de politieke inbedding.

Van 2008 tot 2014 werkte Sanctorum samen met de partij Vlaams Belang als zelfstandig copywriter. Hij schreef als ghostwriter mee aan verschillende publicaties en toespraken van toenmalig voorzitter Bruno Valkeniers en later ook Gerolf Annemans, wiens boek 1914-2014: Van loopgraven naar republiek hij schreef. Naar eigen zeggen brak hij met de partij omdat het republikeinse verhaal herhaaldelijk en bewust gecounterd werd door het grove antivreemdelingendiscours van Filip Dewinter.[1]

In mei 2018 brengt hij De langste mars uit, een boek met zijn visie op Mei '68 en invloed ervan 50 jaar lang, 50 jaar later.

Momenteel is Johan Sanctorum vooral actief als onafhankelijk publicist en blogger. Zijn filosofische teksten zijn te vinden op het internet. Ze zijn uitgesproken polemisch, kritisch-beschouwend, dikwijls ironiserend van toon. Het boekenbedrijf laat hij bewust links liggen en hij gaat voor digitale communicatie. Hij is o.m. columnist in het webmagazine Doorbraak.

Politiek behoort Sanctorum tot de links-republikeinse beweging in Vlaanderen. Hij is een van de intellectuelen die een sociaal-ecologisch alternatief binnen de Vlaamse onafhankelijkheidsbeweging tracht te formuleren tegen het rechts-conservatieve flamingantisme dat vooral door de Nieuw-Vlaamse Alliantie wordt vertegenwoordigd.[2]

Johan Sanctorum is de vader van politicus Hermes Sanctorum.

Bibliografie[bewerken]

Bibliografie als auteur
Jaar Titel Vertaling Uitgeverij ISBN Opmerkingen
2006 Passione urbana: Alfredo De Gregorio's manifest voor een mensenstad Roularta 9789054668619
2008 De islam in Europa: dialoog of clash? Van Halewyck 9789056178703 redactie
2009 Media en journalistiek: in Vlaanderen kritisch doorgelicht Van Halewyck met Frank Thevissen
2009 De Vlaamse republiek: van utopie tot project. Denksporen naar Vlaamse onafhankelijkheid. Van Halewyck 9789056179038 redactie
2018 De langste mars Doorbraak 9789492639158

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]