Filip Dewinter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Filip Dewinter
Filip Dewinter in 2018
Filip Dewinter in 2018
Volledige naam Philip Michel Frans Dewinter
Geboren Brugge, 11 september 1962
Kieskring Flag of Antwerp.svg Antwerpen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Journalist
Politicus
Partij 1978-1983: VVP
1983-2004: Vlaams Blok
2004-heden: Vlaams Belang
Functies
1984-1985 Journalist
1985-1987 Provincieraadslid Antwerpen
1987-1995 Volksvertegenwoordiger
1987-1989 Voorzitter Vlaams Blok Jongeren
1988-1995 Lid Vlaamse Raad
1992-1995 Fractieleider Vlaamse Raad
1995-2014 Lid Vlaams Parlement
1995-2012 Fractieleider Vlaams Parlement
1995-heden Gemeenteraadslid Antwerpen
2010-2014 Gemeenschapssenator[1]
2012-2014 Ondervoorzitter Vlaams Parlement[2]
2014-2019 Volksvertegenwoordiger[3]
2019-heden Vlaams Parlementslid
2019-heden Eerste ondervoorzitter Vlaams Parlement
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Media

Philip Michel Frans (Filip) Dewinter[4] (Brugge, 11 september 1962) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus en kopstuk van het Vlaams Blok/Vlaams Belang.

Levensloop[bewerken]

Tijdens zijn schooltijd aan het Sint-Franciscus-Xaveriusinstituut te Brugge begon hij zich te interesseren voor de Vlaamse strijd en werd hij politiek actief. Hij richtte er in 1978 als zestienjarige de Vlaamse Scholieren Actie Groep op, in 1979 omgedoopt tot het Nationalistisch JongStudentenVerbond (NJSV). Datzelfde jaar nog was hij ook kortstondig lid van de Vlaamse Volkspartij (VVP). In september 1982 verhuisde hij naar Antwerpen om er politieke en sociale wetenschappen te kunnen gaan studeren aan de Universitaire Faculteiten Sint-Ignatius Antwerpen en werd er lid van de NSV. Van 1983 tot 1985 was hij preses van NSV-Antwerpen. In 1983 verliet hij de universiteit zonder diploma en ging hij twee jaar journalistiek studeren aan de Erasmushogeschool. Na zijn studies werkte hij als journalist voor de krant Het Volk.

In 1981 werd hij op vraag van partijvoorzitter Karel Dillen lid van het Vlaams Blok. In oktober 1985 werd Dewinter voor deze partij verkozen tot provincieraadslid van Antwerpen. Hij werd fractievoorzitter en bleef in de provincieraad zetelen tot in december 1987. Van 1987 tot 1990 was hij de eerste voorzitter van Vlaams Blok Jongeren. Ook stond hij als organisatieverantwoordelijke in voor de uitbouw van de partijstructuren van het Vlaams Blok: van 1987 tot 2004 was hij secretaris van het Nationalistisch Vormingsinstituut en redactielid van het Vlaams Blok Kaderblad.[5]

In december 1987 werd hij voor het arrondissement Antwerpen verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij bleef zetelen tot in 1995. Hierdoor was hij van 1988 tot 1995 automatisch ook lid van de Vlaamse Raad, waar hij in 1992 Vlaams Blok-fractievoorzitter werd. Na de verkiezingen van 1995 maakte hij de overstap naar het Vlaams Parlement. Hij bleef er zetelen tot in 2014 en was er van 1995 tot 2012 Vlaams Blok- en vervolgens Vlaams Belang-fractieleider. Om zich voluit op de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 te kunnen voorbereiden, nam hij in april 2012 ontslag uit deze functie. Vervolgens was hij van 2012 tot 2014 ondervoorzitter van het Vlaams Parlement.[6][7] In het Vlaams Parlement was hij lid van de commissies Binnenlandse Aangelegenheden, Stadsvernieuwing en Huisvesting. ^[ In 2010 nam hij deel aan een door Likud georganiseerde conferentie in Israël over de strijd tegen het terrorisme.[8]

Bij de verkiezingen in 2014 stond Dewinter op de Antwerpse Vlaams Belang-lijst voor de Kamerverkiezingen en werd hij opnieuw verkozen tot Kamerlid, wat hij bleef tot in 2019. Sinds 1995 is hij ook gemeenteraadslid van Antwerpen.

Een extreem-rechtse activist werd in 2014 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor het plannen van de moord op Filip Dewinter, in de hoop België mee te slepen in een burgeroorlog.[9]

In het Vlaams Blok profileerde Dewinter zich al snel in de vreemdelingenthematiek. Hij staat voor een harde aanpak van criminaliteit, het terugdringen van immigratie en hardere eisen met betrekking tot integratie. Zijn standpunten worden door politieke waarnemers bestempeld als rechts-populistisch of zelfs racistisch.[10]

In november 2016 gaf Dewinter een toespraak bij de Griekse rechts-extremistische partij Gouden Dageraad, wat hem forse kritiek opleverde vanuit de partijleiding.[11]

In februari 2019 besloot het Brusselse parket-generaal Dewinter niet te vervolgen voor zijn banden - als adviseur en netwerker met onkostenvergoedingen - met een vzw die verdacht werd van spionageactiviteiten voor de Chinese overheid. Die vereniging werd daarvan eerder beticht door de Staatsveiligheid. Dewinter ontkende dat hij weet had van spionageactiviteiten door de vzw, maar stelde wel dat hij mogelijk te lichtzinnig was omgesprongen met het werk dat hij voor die vereniging deed.[12]

Bij de verkiezingen van 2019 trok Dewinter de Antwerpse Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement. Hij werd verkozen met 93.751 voorkeurstemmen, waarmee hij na N-VA-lijsttrekker Bart De Wever het hoogste aantal voorkeurstemmen behaalde.[13] Na deze verkiezingen werd hij eerste ondervoorzitter van het Vlaams Parlement. Op 11 juli 2019 werd hij vanuit deze functie na het ontslag van voorzitter Kris Van Dijck (N-VA) de facto voorzitter van het Vlaams Parlement.[14] Na twee dagen werd het Vlaams Parlement uitzonderlijk bijeengeroepen voor de verkiezing van een opvolger. Dat werd Wilfried Vandaele (N-VA), de enige kandidaat.

Trivia[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

Filip Dewinter is auteur van:

  • Eigen volk eerst, Uitgeverij TYR, 1989.
  • Weg met ons? – Antwoord aan Paula D'Hondt, Uitgeverij TYR, 1991.
  • Een tegen allen – Opkomst van het Vlaams Blok, Uitgeverij TYR, 1993.
  • Immigratie: de tijdbom tikt, Uitgeverij TYR, 1996.
  • Baas in eigen land – Over identiteit, culturele eigenheid en nationaliteit, Uitgeverij Egmont 2000.
  • Zerotolerantie tegen criminaliteit – over de aanpak van de misdaad, Uitgeverij Egmont.
  • Antwerpen troef!, Uitgeverij Egmont, 2006.
  • Zeggen wat u denkt!, Uitgeverij Egmont, 2007.
  • Inch Allah? De islamisering van Europa!, Uitgeverij Egmont, 2008.
  • Vuile blanken, anti-Vlaams racisme, het laatste taboe!, Uitgeverij Egmont, 2014.
  • Verzet! Verzetsgids Tegen Islamisering
  • Antwerpen weer van ons, Uitgeverij Egmont, 2018.
  • De-islamiseer Europa, Uitgeverij Egmont, 2019.

Privé[bewerken]

Dewinter is getrouwd met Lutgarde Verboven en vader van drie dochters. Zijn vrouw was bij de Europese verkiezingen van 2019 lijstduwer bij de opvolgers voor het Vlaams Belang. Dochter Veroniek is ook actief voor die partij en duwde de opvolgers bij de Kamerlijst in de provincie Antwerpen bij de federale verkiezingen van 2019.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
n.v.t.
Voorzitter van Vlaams Blok Jongeren
1987-1990
Opvolger:
Jan Huijbrechts
Wikiquote Op Wikiquote staan citaten van Filip Dewinter.