Naar inhoud springen

Orange (Frankrijk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Orange
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Orange (Frankrijk)
Orange
Situering
Regio Provence-Alpes-Côte d'Azur
Departement Vaucluse (84)
Arrondissement Carpentras
Kanton hoofdplaats van Kanton Orange
Coördinaten 44° 8 NB, 4° 48 OL
Algemeen
Oppervlakte 74,2 km²
Inwoners
(1 januari 2023)
29.706[1]
(400 inw./km²)
Hoogte 24 - 127 m
Burgemeester Jacques Bompard
(25 juni 1995–2021)Bewerken op Wikidata
Overig
Postcode 84100
INSEE-code 84087
Website Officiële website
Detailkaart
Orange (Vaucluse)
Orange
Locatie in Frankrijk Vaucluse
Foto's
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk
Romeins theater met omgeving en de Triomfboog van Orange
Werelderfgoed cultuur
Orange
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria iii, vi
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 163
Inschrijving 1981 (5e sessie)
Uitbreiding 2007
UNESCO-werelderfgoedlijst

Orange is een stad in het departement Vaucluse, in het zuiden van Frankrijk. De gemeente in de Provence is 74,2 km² groot en telde op 1 januari 2023 29.706[1] inwoners.

Zie Geschiedenis van Orange voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De stad kent een geschiedenis die teruggaat tot de Gallische tijd. De stad kende een bloeitijd in de Gallo-Romeinse periode. Ze bleef bestaan als zetel van een bisschop in de vroege middeleeuwen en groeide uit tot een graafschap en later een prinsdom, alvorens in de achttiende eeuw te worden opgenomen in Frankrijk.

Prinsdom Orange

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Orange (prinsdom) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Orange heeft bindingen met het Huis Oranje-Nassau. In 1544 erfde Willem van Nassau deze stad van zijn neef René van Chalon (Heer van Breda, Graaf van Nassau, Prins van Oranje) en daarmee erfde hij de titel prins van Orange (Oranje). In 1713 werd het een deel van de Franse provincie Dauphiné. Het bleef een provincie binnen die provincie; het was nog bijna volledig omgeven door de Comtat Venaissin, een pauselijke staat die nog een kleine eeuw langer onafhankelijk bleef, vooraleer ook door Frankrijk opgeslokt te worden.

Onder het prinsdom kreeg Orange een universiteit (1365) en een parlement (1471).[2]

In 2009 overschreed de gemeente voor het eerst in haar geschiedenis de grens van 30.000 inwoners.[2] De gemeente telde op 1 januari 2023 29.706[1] inwoners. Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Grafiek inwonertal gemeente
Grafiek inwonertal gemeente

Bezienswaardigheden/monumenten

[bewerken | brontekst bewerken]

De stad telt twee Romeinse monumenten die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staan:

Het theater, gebouwd rond het begin van onze jaartelling, is een van de best bewaarde voorbeelden van Romeinse bouwkunst in Frankrijk.

De triomfboog is gewijd aan de veteranen van het Romeinse Legioen II en aan keizer Tiberius.

In de stad bevinden zich twee protestantse kerken en de kathedraal Notre-Dame-de-Nazareth, een nationaal monument van Frankrijk dat herinnert aan het afgeschafte bisdom Orange.

De oppervlakte van Orange bedroeg op 1 januari 2023 74,2 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 400,4 inwoners per km². De gemeente ligt op de linkeroever van de Rhône maar de gemeente Caderousse scheidt Orange grotendeels van deze rivier. De Aigue, een zijrivier van de Rhône, stroomt door de gemeente. In 1925 stond het water bij een overstroming tot anderhalve meter hoog in de binnenstad.[2]

In de gemeente ligt spoorwegstation Orange. De stad is bereikbaar via de A7 vanaf Lyon.

De onderstaande kaart toont de ligging van Orange met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

Orange wordt bestuurd door het rechtse Ligue du Sud van Jacques Bompard. Hij haalde het burgemeesterschap in 1995 in de tweede ronde van de gemeenteraadsverkiezingen met een relatieve meerderheid van 36% namens Front National; in 2001 won hij de eerste ronde met een absolute meerderheid van 60%. De burgemeester is in 2005 overgestapt naar de (gelijkgestemde) Mouvement Pour la France (MPF) waarvan hij lid blijft tot in 2010. Daarna sluit hij zich aan bij het Bloc identitaire voor de lijst Ligue du Sud (LS). Deze laatste wordt een politieke partij waarvan hij de voorzitter wordt. In 2014 wint de partij met een absolute meerderheid de gemeenteraadsverkiezingen. Tegenstanders verwijten Bompard, die onafgebroken burgemeester is sinds 1995, een reeks culturele subsidies geschrapt te hebben, en ook het aanbod van de stedelijke bibliotheek bijgestuurd te hebben. Bovendien is het personeelsbestand van de stad met meer dan een kwart verminderd.

Rond de stad is veel wijnbouw van de streek Côtes du Rhône, met bekende wijnen als Châteauneuf du Pape en Gigondas.

Iedere donderdagmorgen is er weekmarkt in Orange.

In de loop van de twintigste eeuw ontwikkelde het toerisme zich als belangrijke economische sector.[3]

In de gemeente is er een post van de gendarmerie en sinds 1939 ook een luchtmachtbasis (base aérienne 115). In 2014 verliet het Vreemdelingenlegioen zijn kazerne in Orange na 47 jaar.[4]

In 1974 was Orange finishplaats van een etappe in de Tour de France. Deze etappe werd gewonnen door de Belg Joseph Spruyt.

Orange is een van de vijf steden die samen de in 1963 opgerichte Unie van Oranjesteden vormen. De andere steden die tot de unie behoren, zijn Breda, Buren, Diest en Dillenburg.

Zie de categorie Orange (Vaucluse) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.