Plein 1992

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Plein 1992
Maastricht neustadt.jpg
Geografische informatie
Locatie       Maastricht
Wijk Wyck-Céramique
Lengte ca. 200 m
Breedte ca. 35-70 m
Algemene informatie
Bestrating Grijze composiettegels, diagonaal gelegd, met dubbele rijen wit graniet in ruitmotief
Bebouwing 1 rijksmonument (Bordenhal); moderne architectuur: Hoge Brug, Centre Céramique, La Résidence
Portaal  Portaalicoon   Maastricht

Plein 1992 is een plein in het stadsdeel Céramique in Maastricht.

Bronzen tegel met €-teken

Het plein is genoemd naar het voor Maastricht belangrijke jaar 1992, toen in het Gouvernementsgebouw het Verdrag van Maastricht werd ondertekend, waarmee onder andere de komst van de euro als eenheidsmunt in een aantal Europese landen werd besloten. In de bestrating van het plein zijn bronzen tegels opgenomen met afwisselend het €-teken en het jaartal 1992.

In de oorspronkelijke plannen voor Céramique werd het plein meestal aangeduid als de noordknoop. Het plein is gelegen in het noordelijk deel van de wijk tussen de Maas en de bocht in de Avenue Céramique. Vanwege de verhoogde ligging aan de Maas wordt het plein ook wel aangeduid als het stadsbalkon van Maastricht. De Hoge Brug verbindt het Plein 1992 met het Stadspark aan de andere kant van de rivier. Aan de zuidkant biedt het plein uitzicht over het Charles Eyckpark. Aan de oostkant heeft men vanaf het plein zicht op de Toren van Siza (van de Portugese architect Álvaro Siza) en het gebouw La Fortezza (van de Zwitser Mario Botta), die echter beide niet direct aan het plein grenzen.

Het Plein 1992 is ontworpen door de architect Jo Coenen, die ook het masterplan voor de wijk Céramique opstelde. Aan het plein ligt het Centre Céramique (bibliotheek en cultureel centrum), de Bordenhal (een gerestaureerde fabriekshal van de Société Céramique, thans in gebruik als theater door Toneelgroep Maastricht), het appartementencomplex Maasappartementen, met op de begane grond het sterrenrestaurant Beluga, en het kantorencomplex Maaskantoren, alle ontworpen door Jo Coenen. Aan de noordkant van het plein bevindt zich het langgerekte woongebouw La Résidence met winkels en horeca van de Zwitserse architect Aurelio Galfetti.

Onder het plein bevindt zich een Q-Park-parkeergarage, waardoor het plein iets verhoogd ten opzichte van de omgeving ligt. De verhoogde ligging wordt bij de diverse toegangen geaccentueerd door trappartijen en hellingbanen.